Niet elk knobbeltje in de borst wijst op borstkanker

Laatst bijgewerkt: oktober 2019
rx-borstca-roze-170.jpg

nieuws Vrouwen die een knobbeltje of een verharding in de borst voelen, denken uiteraard onmiddellijk aan borstkanker. Maar de meeste gezwellen in de borst zijn goedaardig, dit wil zeggen dat het niet om kanker gaat. Omdat er altijd een kans bestaat dat ze toch kwaadaardig zijn, moeten dergelijke knobbeltjes echter onmiddellijk door een arts worden onderzocht. Het doel van deze onderzoeken is om na te gaan of het om een goed- of kwaadaardige aandoening gaat.

Het risico dat het om een kankergezwel gaat is groter indien:
• u ouder bent dan 40 jaar,
• de massa onregelmatig afgelijnd is,
• de knobbel vast aanvoelt,
• de knobbel niet kan bewogen worden,
• er veranderingen of intrekkingen van huid of tepel te zien zijn,
• bloederige tepeluitvloei,
• zwelling van de lymfeklieren.

De kans dat het om een goedaardig gezwel gaat, is groter indien:
• u nog niet in menopauze bent,
• het knobbeltje glad of rubberig aanvoelt,
• het knobbeltje kan bewogen worden,
• er meerdere kleine knobbeltjes zijn.

Vrouwen die regelmatig knobbeltjes in de borst ontwikkelen, die zo groot worden dat men ze kan voelen, hebben een iets grotere kans om op een dag een kwaadaardig gezwel te krijgen. Dit geldt echter niet voor bindweefselknobbels (fibroadenomen).
Daarom zullen vrouwen die geregeld dergelijke gezwellen hebben, van nabij worden opgevolgd door de arts.

Onderzoeken

• Borstonderzoek
De arts zal de borsten bekijken en betasten (palpatie). Hij bekijkt ook de huid en de tepels, en gaat na of de lymfeklieren gezwollen zijn.

• Mammografie

Een mammografie is een röntgenfoto van de borsten. Met de foto wordt bekeken wat voor soort knobbels of onregelmatigheden zich in de borst bevinden. Op deze manier is het mogelijk een scherpe afbeelding van de borst te krijgen.
Ook goedaardige gezwellen kunnen op de mammografie afwijkingen veroorzaken, zodat dit onderzoek meestal niet volstaat.
Bovendien geeft een mammografie bij vrouwen jonger dan 30 jaar en bij zwangere vrouwen, waarvan de borsten bijna volledig gevuld zijn met klierweefsel, vaak een slecht beeld waarop weinig of niets te zien is. Een echografie is dan een veel betere techniek.

• Echografie

Bij een echografie wordt een afbeelding van de borsten gemaakt door geluidsgolven. Dit geeft informatie over de verschillende weefsels in de borst. Op deze manier kan een arts bijvoorbeeld een cyste onderscheiden van een ander soort knobbel. Vooral bij jonge vrouwen bij wie het klierweefsel een dichte structuur heeft, kan een echografie goede aanvullende informatie geven.

• Weefselonderzoek

Door de uitkomsten van deze onderzoeken kan de chirurg bepalen of weefselonderzoek nodig is. Vaak wordt dan een punctie verricht. Zonodig volgt daarna een biopsie.

Punctie

Bij een cytologische punctie worden weefselcellen of vocht opgezogen met een dunne holle naald. Dit materiaal wordt vervolgens door de patholoog onderzocht onder de microscoop of er al dan niet kwaadaardige cellen aanwezig zijn.

Biopsie

Bij een excisie biopsie maakt de chirurg een sneetje in de borst en haalt het afwijkende stukje weefsel weg. Dit wordt vervolgens onder de microscoop onderzocht. Afhankelijk van de situatie kan een biopsie onder plaatselijke of algehele verdoving gebeuren.

zie ook artikel : Goedaardige borsttumoren






pub