Risicofactoren voor het optreden van contact-eczeem

Laatst bijgewerkt: juli 2012

nieuws Je hebt geregeld last van jeuk, roodheid of droge plekken zonder dat je precies weet wat de oorzaak is. Misschien gaat het wel om een allergisch contact-eczeem of een contactallergie. Contact-eczeem is een huidontsteking (dermatitis) die wordt veroorzaakt doordat de huid in contact komt met bepaalde stoffen.
Een contactallergie treedt alleen op bij personen die na een eerdere contact met de betreffende stof “gesensibiliseerd ” is geraakt, d.w.z. overgevoelig is geworden. Het is goed mogelijk om zonder problemen jaren achtereen met een bepaalde stof gewerkt te hebben voordat men, zomaar opeens, allergisch wordt. Anderzijds kan een contact van enkele weken reeds voldoende zijn. Is men eenmaal allergisch, dan zijn slechts hele kleine hoeveelheden van het allergeen nodig om huidklachten te veroorzaken. Wanneer de al huid stuk is (bijv. bij een bestaande atopische eczeem of bij een open been) en deze in contact komt met een allergene stof treedt er sneller contact allergie op dan wanneer de huid intact is. Soms treden overgevoeligheidsverschijnselen alleen op wanneer het contactallergeen in combinatie met licht in contact met de huid komt (foto-allergisch contacteczeem). Dit komt o.a. voor bij antizonnebrandcrèmes en parfums.
Sommige stoffen zijn gekende boosdoeners. Ongeveer tien procent van de bevolking is allergisch voor nikkel (gebruikt in fantasiejuwelen en uurwerken, metalen knopen). Alsmaar meer West-Europese vrouwen ontwikkelen een allergie tegen de geurstoffen in parfums en cosmetica. Andere frequente oorzaken zijn chroomzouten gebruikt om leder te looien en in cement, harsen in kleefpleisters en doe-het-zelf-produkten, bewaarmiddelen in cosmetische producten, detergentia (wasmiddelen, bijvoorbeeld zeep) en desinfectantia, beroepsgebonden stoffen, zoals bestanddelen van haarverf en permanentvloeistoffen bij kappers (kapperseczeem), stoffen die in rubber zitten... Geregeld duiken nieuwe problemen op. Zo zou er de laatste jaren een toename zijn van allergie voor hennatatoeages en voor ontstekingsremmende gels die gebruikt worden bij spier-, pees- of gewrichtspijn.

Om te weten of men allergisch is en aan welke stof, zal een epicutane test of wel patch-test worden uitgevoerd. Je krijgt dan twee dagen pleisters met de mogelijke allergenen op de rug. Nadien worden de reacties gecontroleerd. De stoffen die als standaard worden getest zijn de ongeveer 25 stoffen waar in Europa het meest allergische reacties op worden gezien. Deze reeks van stoffen wordt de Europese Standaard Reeks genoemd. Er kunnen wel altijd tegelijkertijd extra testen worden uitgevoerd wanneer daar aanleiding voor is.
Een contactallergie blijft vaak levenslang bestaan. De stoffen in kwestie vermijden is de enige preventieve behandeling. De arts kan eventueel een ontstekingsremmende zalf voorschrijven.






pub