Mag je zwemmen in een zwembad als je diarree hebt?

dossier

Waarom ga je beter niet zwemmen als je diarree hebt?

Het belangrijkste risico is dat je ziektekiemen doorgeeft aan andere zwemmers. Acute buikgriep wordt namelijk vaak veroorzaakt door een virus, bacterie of parasiet. Die ziekteverwekkers verspreiden zich meestal via de ontlasting. In een zwembad kunnen microscopisch kleine restjes stoelgang in het water terechtkomen. Als iemand anders besmet water inslikt, kan die persoon op zijn of haar beurt ziek worden. Daarvoor hoeft er zelfs geen “ongelukje” in het zwembad te gebeuren. Op ons lichaam kunnen altijd minuscule restjes ontlasting achterblijven, ook als we gezond zijn. Bij iemand met diarree kunnen die ziektekiemen bevatten en zo dus in het zwembadwater terechtkomen. Vooral jonge kinderen lopen meer risico. Zij slikken tijdens het zwemmen gemakkelijker water in en spelen vaker in het ondiepe gedeelte van het zwembad.

Lees ook: Welke ziektes kan je krijgen door zwemmen in verontreinigd water?

Doodt chloor alle ziektekiemen in het zwembad?

Chloor en andere ontsmettingsmiddelen in zwembadwater doden ziektekiemen niet onmiddellijk. Bij veel bacteriën en virussen duurt dat enkele minuten. Hoe snel dat gebeurt, hangt onder meer af van de ziekteverwekker, de hoeveelheid ervan in het water en de manier waarop het zwembadwater wordt ontsmet. Sommige ziektekiemen zijn bovendien beter bestand tegen chloor. Het rotavirus en het norovirus zijn bijvoorbeeld moeilijker uit te schakelen dan veel andere virussen. De parasiet Cryptosporidium kan zelfs meerdere dagen overleven in correct behandeld en ontsmet zwembadwater. Ook Giardia is beter bestand tegen chloor dan veel bacteriën.

Lees ook: Chloorallergie: wat zijn de symptomen?

Welke ziektekiemen kunnen in zwembadwater zitten?

Buikgriep na het zwemmen kan door verschillende ziekteverwekkers worden veroorzaakt. Het gaat onder meer om het rotavirus en het norovirus, maar ook om Cryptosporidium, Giardia, Shigella, Salmonella, Campylobacter en bepaalde stammen van E. coli. Die verspreiden zich allemaal via de zogenoemde fecaal-orale route: ziektekiemen uit de ontlasting van een besmet persoon komen via ingeslikt water bij iemand anders terecht. Naar schatting krijgt 3 tot 8% van de mensen die gaan zwemmen in de dagen erna te maken met maag- of darmklachten, veroorzaakt door een van deze ziekteverwekkers.

Lees ook: Hoe kan je buikgriep voorkomen?

De gouden regel: zwem niet zolang je diarree hebt

De richtlijnen zijn duidelijk: heb je acute diarree, dan ga je beter niet zwemmen. Zo voorkom je dat ziektekiemen in het water terechtkomen en dat op die manier andere zwemmers besmet raken. Dat is vooral belangrijk in openbare zwembaden en andere plekken waar veel mensen hetzelfde zwemwater delen. Denk bijvoorbeeld aan kinderen en mensen die kwetsbaarder zijn voor infecties.

Het advies geldt trouwens niet alleen voor zwembaden. Heb je acute diarree die mogelijk door een infectie wordt veroorzaakt? Dan ga je ook beter niet zwemmen in een meer, een rivier of de zee.

Hoelang moet je wachten voor je weer mag zwemmen?

• Bij cryptosporidiose gelden andere richtlijnen. Deze darminfectie wordt veroorzaakt door de parasiet Cryptosporidium, die bijzonder goed bestand is tegen chloor. Bovendien kan de parasiet nog na het verdwijnen van de klachten in de ontlasting aanwezig zijn. Daarom adviseren sommige gezondheidsinstanties om twee weken te wachten nadat de diarree volledig gestopt is voor je opnieuw gaat zwemmen.
• Ook bij een infectie met een shiga-toxineproducerende E. coli-bacterie (STEC) gelden strengere regels. Je mag dan niet in openbare zwembaden of andere publieke zwemgelegenheden zwemmen tot uit onderzoek blijkt dat je de bacterie niet meer uitscheidt. Daarvoor zijn twee negatieve stoelgangskweken nodig, met minstens 24 uur tussen beide afnames en nadat de klachten verdwenen zijn.

Lees ook: Hoe gevaarlijk is de STEC-bacterie?

Wat als de diarree niet besmettelijk is?

Niet elke vorm van diarree wordt veroorzaakt door een infectie. Ook bepaalde geneesmiddelen, een voedselintolerantie of een chronische darmaandoening kunnen diarree veroorzaken. In dat geval is er weinig tot geen risico dat je via het zwembadwater ziektekiemen doorgeeft aan anderen. Bij plotselinge, acute diarree weet je alleen niet altijd meteen wat de oorzaak is. Daarom blijft het advies om niet te zwemmen zolang je diarree hebt en minstens 48 uur te wachten nadat de klachten verdwenen zijn.

Heb je chronische diarree waarvan de oorzaak bekend is? Bespreek dan met je arts of je gewoon kan blijven zwemmen.

Lees ook: Diarree: soorten en oorzaken

Zo hou je het zwembadwater hygiënisch

© Getty Images - Neem een douche voor je in het zwembad gaat

• Ga niet zwemmen als je diarree hebt.
• Wacht minstens 48 uur nadat de diarree en het braken gestopt zijn voor je opnieuw gaat zwemmen. Bij sommige infecties moet je langer wachten.
• Heb je cryptosporidiose? Wacht dan 14 dagen nadat de diarree volledig verdwenen is.
• Neem een douche voor je het zwembad ingaat, bij voorkeur minstens één minuut. Zo spoel je vuil, zweet en huidvetten weg die de werking van ontsmettingsmiddelen kunnen verminderen.
• Slik geen zwembadwater in.
• Las met kinderen regelmatig een toiletpauze in, ook als ze zelf nog niet aangeven dat ze moeten.
• Controleer regelmatig de zwemluier van baby’s en jonge kinderen. Zwemluiers zijn niet volledig waterdicht en zijn dus geen garantie dat het zwembadwater niet besmet raakt.
• Verschoon luiers op een daarvoor voorziene plek, nooit aan de rand van het zwembad.
• Was je handen grondig nadat je naar het toilet bent geweest of een luier hebt verschoond.
• Voor baby’s wordt vaccinatie tegen het rotavirus aanbevolen. Dat verkleint het risico op ernstige buikgriep door dit virus. Hou er wel rekening mee dat het niet beschermt tegen andere virussen, bacteriën of parasieten die diarree kunnen veroorzaken.
  
  

Lees ook: Waarom kan je beter niet plassen in een zwembad?

Wanneer ga je met diarree naar de dokter?

Diarree gaat meestal vanzelf over. Houden de klachten langer dan twee tot drie dagen aan? Of heb je bloed in je stoelgang, hoge koorts of tekenen van uitdroging? Neem dan contact op met je arts. Die kan indien nodig een stoelgangonderzoek laten uitvoeren om de oorzaak te achterhalen.