Bescherm uw huis tegen bedwantsen (Cimex lectularius)

Laatst bijgewerkt: augustus 2019
In dit artikel
Bescherm uw huis tegen bedwantsen (Cimex lectularius)

dossier De bedwants (Cimex lectularius) is een klein vleugelloos insect van zo’n 5 mm groot, met een breed ovalen, afgeplat lichaam. De kleur is roodbruin tot bruin. Naarmate ze meer gegeten hebben, worden ze ronder en donkerder.

Bloedzuiger

Bedwantsen leven van bloed van warmbloedige dieren, waaronder ook de mens. De bedwants verlaat ’s nachts zijn schuiloord om op zoek te gaan naar voedsel. Hij kan in principe overal prikken, maar de benen lijken favoriet.
Hij prikt met zijn steeksnuit door de huid, zuigt bloed en injecteert verdovende en antistollende stoffen. Dat leidt tot wondjes en jeukbulten, zoals een muggenbeet. Dit kan hevige jeuk veroorzaken. De wondjes genezen over het algemeen snel, soms komen huidinfecties voor of worden de bultjes opengekrabt waardoor littekens ontstaan. De rode vlekjes zijn pas na enkele weken volledig verdwenen. In tropische landen kunnen ze soms ziekten overdragen.

Waar komt de bedwants voor?

cimexlect-bloed-150.jpg
De bedwants dankt zijn naam aan de plek in huis waar ze meestal te vinden zijn, namelijk in en rond het bed- in de zoom van matrassen, beddengoed, bedframe, bedstijlen, enz. Maar ze komen ook voor in kieren en spleten, in meubels, achter behangpapier, gebroken pleister, lichtschakelaars, onder tapijten, achter plinten enz.
De bedwants leek tot voor kort uit Europa verdwenen te zijn, maar is de laatste tijd weer helemaal terug. Ze worden vooral gesignaleerd in jeugdherbergen en goedkope hotels, maar zouden ook al in privéwoningen zijn opgedoken. De verspreiding van bedwantsen gebeurt bijna altijd door het binnenbrengen van geïnfecteerde bagage. In hotels kunnen ze van de ene kamer naar de andere verhuizen, zelfs van de ene verdieping naar de andere. Meestal gebeurt het via het linnengoed, door verhuis van meubelen of elektrische apparaten. De bedwants verhuist ook op eigen kracht naar de aangrenzende lokalen. De meest voorkomende bron van bedwantsen is een verblijf in een hotel waar een plaag heerst. Bedwantsen of hun eitjes komen terecht in kleding of koffers en worden zo mee naar huis genomen. Als je tijdens een verblijf in een hotel tekenen van bedwantsen ontdekt, en zeker als je gebeten wordt of bloeddruppeltjes op de lakens ziet, wees dan zeer voorzichtig bij het naar huis nemen van je persoonlijke bezittingen.
Overleg met het hotelmanagement om het risico te bepalen - het kan nodig zijn om je kleding te wassen of een andere behandeling te geven die ervoor zorgt dat je ze bedwantsvrij mee naar huis kunt nemen. Hetzelfde geldt voor meubilair dat verplaatst wordt.

Bedwantsen verspreiden zich snel en zijn moeilijk te behandelen, met als resultaat een snelle groei in het aantal uitbraken van bedwantsbesmettingen. De wants is eenmaal volwassen een goede overlever die maanden zonder voedsel kan.
Ze kunnen bestreden worden met insectenverdelgers op basis van deltamethrin, permethrin of cyfluthrin. Het is aangewezen om de behandelde ruimten enkele uren na de behandeling niet te betreden. Verdacht beddengoed en kleren moeten worden gewassen of op een andere manier worden gereinigd.
Wanneer er veel bedwantsen in huis voorkomen, is het aangewezen om een beroep te doen op een gespecialiseerde firma voor ongediertebestrijding.

Ziekte van Chagas

chagas-oog.jpg
Sommige reuzenwantsen die voorkomen in Zuid-Amerika, kunnen de ziekte van Chagas of Amerikaanse Trypanosomiasis veroorzaken. Per land kunnen deze een verschillende naam hebben (kissing bug, vinchuca, barbeiro, chipo enzovoort). Deze wantsen leven in spleten van lemen muren, in de palmbomen, of tussen de palmbladeren die gebruikt worden in de daken.
De mens wordt meestal tijdens de slaap gestoken, dikwijls in het gezicht. De beet is pijnloos. De parasieten bevinden zich in de uitwerpselen van het insect, die tijdens de beet op de huid worden geloosd, en ze worden daarna door wrijven of krabben in de wond gebracht. De parasieten kunnen ook via het oogbindvlies of andere slijmvliezen het lichaam binnendringen. De ziekte wordt ook overgebracht door bloedtransfusie.

Bij de mens verloopt de ziekte in twee fasen. Enkele weken na de besmetting kan er soms een acute ziektefase optreden, maar meestal is deze niet aanwezig. Dit gaat gepaard met een lokale zwelling op de plaats van de beet en hoge koorts die enkele weken tot maanden kan aanhouden. In deze fase kan men overlijden in 5-10% van de gevallen.
Na een jarenlange latente fase, zonder de geringste symptomen, treedt er in ongeveer 40% van de gevallen een chronische fase in met onherstelbare orgaanbeschadiging, vooral van het hart, slokdarm of dikke darm, en soms ook van de zenuwbanen.
Voor de ziekte in het beginstadium, kort na de besmetting, bestaat een redelijk doeltreffend geneesmiddel.
Bij de chronische vorm van de ziekte van Chagas zijn de letsels
onherstelbaar.

reuzewants-150.jpg

Reuzewants

Deze ziekte komt alleen voor in Latijns-Amerika, van Mexico tot het zuiden van Argentinië (Argentinië, Belize, Bolivia, Brazilië, Chili, Colombia, Costa Rica, Ecuador, El Salvador, Frans Guyana, Guatemala, Guyana, Honduras, Mexico, Nicaragua, Panama, Paraguay, Peru, Suriname, Uruguay en Venezuela). Mensen die in primitieve omstandigheden rondtrekken en overnachten in landelijke gebieden, moeten maatregelen nemen tegen de beet van de wantsen.
• Vermijd om te overnachten in primitieve hutten of in openlucht in risicogebieden.
• Indien je dit niet kunt vermijden of wanneer je in goedkope hotelletjes overnacht, moet je altijd onder een muggennet slapen, het best met een laken boven het muggennet, om te beletten dat je in contact komt met de uitwerpselen van de wantsen.
• Het beste kan je een insecticidespray gebruiken: de insecten zitten meestal verborgen achter lijsten, in laden, of zelfs onder de matras.
• ’s Avonds moet je een repellant op basis van deet aanbrengen op de blootgestelde huidgedeelten.

zie ook artikel : Bedwants bezig aan opmars in Vlaanderen



verschenen op : 01/04/2015 , bijgewerkt op 06/08/2019


pub