Week van de Teek: Welke ziekten kunnen teken veroorzaken?

Laatst bijgewerkt: april 2014
123-dieren-teek-teken-vinger-170_07.jpg

nieuws Welke ziekten kunnen teken veroorzaken?

Een beet van een teek is meestal onschuldig en nagenoeg pijnloos. Wanneer de teek echter besmet is met een bacterie, kunt u er wel ziek van worden.

• België: Ziekte van Lyme
In België kunnen teken besmet zijn met de bacterie Borrelia burgdorferi. Deze bacterie kan de ziekte van Lyme veroorzaken. Niet iedereen die gebeten wordt door een teek, krijgt de ziekte van Lyme. Bij ongeveer 1,1 tot 3,4% van de personen met een tekenbeet ontwikkelt de ziekte zich. Daarvoor moet de teek minstens 12 tot 24 u op de huid gezeten hebben. Het is dus van groot belang om de teek zo snel mogelijk op de correcte manier te verwijderen.
Teken kunnen in ons land kunnen ook besmet zijn met een andere bacterie, Anaplasma phagocytophilum, die anaplasmose of Human granulocytic anaplasmosis (HGA) kan veroorzaken.

• Centraal-Europa: Frühsommer Meningo-Encephalitis (FSME)
In Centraal-Europa (Oostenrijk, Zwitserland, Zuid-Duitsland, Hongarije, Tsjechië, Slowakije, Polen, ex-Joegoslavië, ex-USSR, Bulgarije, Roemenië, Duitsland, Oostenrijk, Hongarije …) kunnen de teken ook besmet zijn met een virus dat ontsteking van de hersenvliezen en/of van het hersenweefsel kan veroorzaken. Gelukkig kunt u zich laten vaccineren tegen dat virus.

ZIEKTE VAN LYME
De ziekte van Lyme of Lyme borreliose is de meest frequente door teken overgebrachte aandoening.
Uit recent onderzoek blijkt dat in ons land jaarlijks ongeveer 19.000 mensen naar de huisarts gaan met een tekenbeet, dat ongeveer 9.000 mensen na een tekenbeet een huiduitslag krijgen waarvoor ze naar de huisarts gaan, en dat ongeveer evenveel mensen naar de huidarts gaan omdat ze klachten hebben die kunnen wijzen op de ziekte van Lyme. Het hoogste aantal besmettingen in ons land wordt vastgesteld in de provincies Luxemburg en Limburg.

Meestal geneest de ziekte vanzelf, maar soms kunnen ernstige complicaties optreden.
Er kunnen drie stadia worden onderscheiden, maar het is mogelijk dat ze niet alle drie worden doorlopen. Ook komen niet altijd alle verschijnselen voor.

• 1e stadium : 3 dagen tot 3 maanden na de beet:
• op de plaats of in de buurt van de beet een rode, ringvormige vlek die geleidelijk groter wordt (erythema migrans);
• griepachtige symptomen zoals hoofdpijn, spier- en gewichtspijn, vermoeidheid, matige koorts, enz.
Deze klachten kunnen spontaan verdwijnen, maar dat betekent niet dat de ziekte is genezen. Daarom wordt aangeraden om een korte antibioticakuur (10-14 dagen) te volgen indien deze symptomen optreden.

• 2e stadium : enkele weken tot maanden na de beet :
• sterke vermoeidheid
• hevige pijn ter hoogte van armen of benen
• pijnlijke en gezwollen gewrichten;
• scheefstaand gezicht door gelaatsspierverlamming;
• dubbel zien
• hevige hoofdpijn
• Bij kinderen: hoofdpijn, nekstijfheid, sufheid
• hartritmestoornissen (arythmie ).
Ook in dit stadium wordt een antibioticakuur aangeraden.

• 3e stadium : maanden en soms zelfs jaren na de beet :
• pijn en zwelling in één of meerdere gewrichten (artritis), vaak van de knie;
• chronische neurologische stoornissen (zelden);
• huidletsels op armen en/of benen.
In dit stadium is vaak intraveneuze toediening van antibiotica noodzakelijk. Het kan lang duren eer de klachten verdwijnen, en sommige klachten kunnen blijven bestaan.

• Post-Lyme syndroom
Bij sommige mensen kan, zelfs met een aangepaste antibioticakuur, een zogenaamd post-Lyme syndroom ontstaan. Dit is een zeldzame chronische aandoening die kan gepaard gaan met blijvende zenuwpijn, verlammingsverschijnselen, gewrichtsontstekingen (artritis), hardnekkige huiduitslag, geheugen- en concentratieproblemen enz.
Hiervoor bestaat geen specifieke behandeling. Antibiotica zijn in deze fase zinloos.

ANAPLASMOSE
Anaplasmose is een ehrlichia-infectie. De symptomen verschijnen 5 à 15 dagen na de tekenbeet op en lijken op die van griep: hoge koorts (39°C of meer), spierpijn, hoofdpijn, soms gewrichtspijn. In tegenstelling tot de ziekte van Lyme is er meestal geen huiduitslag.
Meestal is er na enkele dagen een spontaan herstel. Ernstige complicaties (zoals een aantasting van het centraal zenuwstelsel, een verstoring van de bloedstolling en lever- of nierschade) komen in ons land zelden voor. Ouderen en mensen met een verminderde immuniteit lijken een verhoogd risico te hebben op een ernstig beloop.

Net zoals de ziekte van Lyme kan anaplasmose goed behandeld worden met een korte antibioticakuur (10-14 dagen).
Het aantal gevallen van anaplasmose vastgesteld in België ligt laag maar toch hoog in vergelijking met de rest van Europa: tussen 2000 en 2008 werden 366 gevallen vastgesteld, terwijl voor dezelfde periode alle andere Europese landen samen slechts een honderdtal gevallen rapporteerden.

Bronnen

Bronnen
www.zorg-en-gezondheid.be/teken.aspx
www.wiv-isp.be/epidemio/epinl/plabnl/info_lyme.htm
www.itg.be






pub