Buikpijn: wanneer moet je denken aan blindedarmontsteking (appendicitis?)

Laatst bijgewerkt: maart 2010

tips Een blindedarmontsteking of appendicitis is een meestal plots ontstane (acute) ontsteking van (het aanhangsel van) de blindedarm of appendix.
De appendix is een aanhangsel van de blindedarm, onderaan in de buik bij de overgang van de dunne naar de dikke darm, rechtsonder in de buik.
Waarom de appendix ontstoken raakt, is niet duidelijk. Een appendicitis kan op alle leeftijden voorkomen, maar vooral tussen 5 en 24 jaar. Acute appendicitis is de meest voorkomende oorzaak voor acute buikoperaties en komt voor bij ongeveer 6 procent van de bevolking.

De symptomen van een ontstoken appendix kunnen sterk uiteenlopen en zijn niet altijd duidelijk herkenbaar. Een zorgvuldige opsporing is nochtans belangrijk, vooral bij een accute appendicitis die dreigt open te barsten (perforeren). Ongeveer 5 op 100 perforaties lopen immers fataal af.
Soms vermoedt men een appendicitis terwijl die er niet is en worden mensen nodeloos geopereerd. Het probleem is dus dat men bij appendicitis tijdig moet ingrijpen, maar tegelijk moet vermijden dat mensen nodeloos onder het mes passeren.

Mogelijke klachten
• Erge buikpijn die meestal plots opkomt, in het begin in de buurt van de navel, later rechts onder in de buik, boven de lies. Soms treedt de pijn ook elders op. Meestal wordt de pijn binnen enkele uren steeds erger, soms gaan er aan de pijn enige dagen vooraf met vage buikklachten die geleidelijk erger worden;
• pijn bij het aanraken van de buik; ook hoesten en lachen is soms pijnlijk. Schokkende bewegingen zoals rondlopen of de autorit naar het ziekenhuis lokken snerpende pijnscheuten uit;
• De ontsteking kan soms zeer heftig verlopen en dan aanleiding geven tot buikvliesontsteking. In dat geval zit de pijn in de gehele buik;
• geen eetlust; misselijkheid, soms braken,
• constipatie, heel soms diarree;
• lichte koorts (hoge koorts wijst meestal op iets anders);

Wat moet je doen?
Bij plotse, erge buikpijn, raadpleeg je het best meteen je dokter. Zwangere vrouwen, kleine kinderen en oude mensen hebben vaak minder duidelijke symptomen. Voor hen neem je maar best het zekere voor het onzekere.
Gebruik zeker geen laxeermiddelen of pijnstillers.

Onderzoeken
Als de arts een appendicitis vermoedt, zal hij eerst andere mogelijke oorzaken van buikpijn (zwangerschap, darminfectie, niersteen…) proberen uit te sluiten en eventueel bijkomende onderzoeken verrichten. Vooral bij kinderen bij wie de ziekte zeer snel kan evolueren, bij ouderen bij wie de symptomen minder duidelijk zijn, en bij zwangere vrouwen kan de diagnose moeilijk zijn.

• Inwending onderzoek van anus en eventueel gynaecologisch onderzoek;
• Bloedonderzoek, onder meer om na te gaan of er een ontsteking is;
• Urineonderzoek om andere oorzaken (zoals zwangerschap, blaasontsteking, enz.) uit te sluiten;
• Een echografisch onderzoek. Het is vaak lastig om met de echo een ontsteking van de blinde darm met zekerheid uit te sluiten;
• Röntgenonderzoek: is meestal overbodig indien een echografie wordt gedaan;
• CT-scan: alleen aangewezen indien de echografie geen uitsluitsel geeft;
• Een laparoscopie: Als de andere onderzoeken niet voldoende duidelijkheid geven, kan een kijkoperatie nodig zijn om een juiste diagnose te stellen. Dit gebeurt onder narcose. Vaak kan tijdens de laparoscopie de blinde darm meteen verwijderd worden als deze ontstoken is. Dit is vaak nodig voor het onderzoek bij vrouwen vermits sommige klachten niets met een vermeende appendicitis te maken hebben, maar wel het gevolg zijn bv. van aandoeningen van de eierstokken, de baarmoeder of andere problemen in het bekken.



verschenen op : 30/11/2010
pub

Blijf op de hoogte!

Schrijf je in op onze nieuwsbrief:

Nee, bedankt