Hoe ontstaat een carpale tunnelsyndroom en wat kan u er aan doen?

Laatst bijgewerkt: mei 2013
tek-carp-tunn-pols-170_560_04.jpg

nieuws De oorzaak van het carpale tunnelsyndroom is een beknelling van de middelste armzenuw ter hoogte van de pols in de carpale tunnel. De storing van de functie van de zenuw kan variëren van licht tot ernstig.

Meestal is er geen duidelijke oorzaak. Volgende factoren verhogen de kans op een carpale tunnelsyndroom (CTS):
• suikerziekte;
• reumatische aandoeningen;
• een vroegere polsbreuk of anatomische afwijkingen van de pols;
• een traag werkende schildklier;
• zwaarlijvigheid;
• zwangerschap: Het treedt dan meestal op na de zesde maand en verbetert meestal spontaan in de maanden na de bevalling;
• regelmatig weerkerende handelingen zoals computerwerk, hand-armtrillingen en ongunstige werkhoudingen (meer dan dertig graden uit de neutrale polsstand), zoals bij muzikanten, kassawerk, elektromontage- en wasserijwerk.
Vrouwen hebben de grootste kans op het carpaal tunnel syndroom tussen vijfenveertig en vierenvijftig jaar (samenhangend met de menopauze) en tijdens zwangerschap.
De kans op het carpaal tunnel syndroom bij mannen neemt toe met de leeftijd.

Wat kan u er aan doen?
Soms is geen behandeling nodig of kan men beter afwachten indien de klachten gering zijn of van voorbijgaande aard (bijvoorbeeld in de zwangerschap). In ongeveer een kwart van de gevallen zou er binnen het jaar spontaan verbetering optreden.
Bij lichte klachten kan (tijdelijke) aanpassing van de activiteiten van de betreffende hand vaak genoeg zijn om de klachten te laten verdwijnen.
Mogelijke behandelingen zijn: (nacht)spalk, injectie met corticosteroïden, ultrageluid en een operatie waarbij de carpale tunnel wordt opengemaakt.

Nachtspalk
Door het dragen van een spalkje van kunststof of een brace tijdens de nacht en eventueel ook overdag, waarbij de pols in een neutrale stand gehouden wordt, krijgen pols en hand rust. Dit kan herstel van het CTS bevorderen, maar het effect is meestal niet blijvend.
Indien het dragen van de spalk na zes weken niet leidt tot een vermindering van de klachten, heeft het geen zin deze behandeling voort te zetten.

Injectie met cortisonen
Een lokale injectie in de pols met een combinatie van verdovingsvloeistof en cortisonen kan in vele gevallen helpen, althans op korte termijn. Het effect op de lange termijn is onbekend. De injectie kan na enkele weken herhaald worden. Indien na twee injecties met een tussenpoos van twee tot drie weken geen verbetering is opgetreden, is verdere injectiebehandeling niet zinvol.

Ontstekingsremmers
Peesontsteking draagt mogelijk bij aan de beknelling van de zenuw in de carpale tunnel, de oorzaak van het carpaal tunnel syndroom.
Niet-steroïdale ontstekingsremmers (NSAID’s) zorgen voor pijnverlichting en onderdrukken de ontstekingsreactie. Ze kunnen bij een carpale tunnelsyndroom soms kortstondig soelaas bieden, maar hebben op de langere termijn geen effect.
Het slikken van corticosteroïden kan op de korte termijn een gunstig effect hebben op de klachten. Orale corticosteroïden kunnen ernstige bijwerkingen hebben en mogen slechts kortstondig gebruikt worden.

Ultrageluid
Er wordt van uitgegaan dat ultrageluidgolven de bloedcirculatie en lokale stofwisseling stimuleren, waardoor weefsel makkelijker kan regenereren en ontstekingen, oedeem en pijn afnemen. Dit kan bijdragen aan het opheffen van de beknelling van de zenuw. Er zijn aanwijzingen dat een behandeling met ultrageluid ook op de lange termijn een gunstig effect heeft.

Laseracupunctuur
Tijdens deze behandeling worden de zogenoemde acupunctuurpunten op de meridianen gestimuleerd met behulp van lasertherapie om zo de natuurlijke balans weer te herstellen. Er is enig bewijs dat dit de pijn tijdelijk enigszins kan verminderen, maar het zou nauwelijks enig effect hebben op de andere klachten.

Oefentherapie
De veronderstelling is dat het uitvoeren van specifieke oefeningen de druk in de carpale tunnel vermindert. Maar hiervoor bestaat tot nu toe geen bewijs.

Manuele therapie
Er bestaat tot nu toe geen bewijs voor de werking van manuele therapie waarbij het zenuwstelsel wordt gemobiliseerd met behulp van zenuwrektesten en provocatietesten, of waarbij de handwortelbeentjes worden gemobiliseerd.

Yoga
Yoga-oefeningen, zoals rekoefeningen en oefeningen ter verbetering van de stand van de gewrichten, kunnen helpen om de pijn te verminderen en de knijpkracht te vergroten.

Magneettherapie
De veronderstelling is dat magneettherapie de bloedcirculatie in de huid, in het onderhuidse weefsel en in de spieren en banden verhoogt, waardoor de zwelling zou afnemen. Er bestaan echter geen bewijzen dat dit zou helpen bij carpale tunnelsyndroom.

Operatie
Bij ernstige klachten (gepaard gaand met verminderde kracht), of bij langdurige aanhoudende klachten waarbij een spalk of een cortisonespuit niet helpt, kan een operatie overwogen worden om de druk op de zenuw weg te nemen. Hierbij wordt de verbinding tussen de pink en duimmuis, het dak van de carpale tunnel, doorgesneden.

Dat kan op twee manieren:
• Via de klassieke operatie.
Dit is een kleine ingreep waarbij een snee wordt gemaakt in de pols aan de handpalmzijde. De dwarse polsband wordt doorgesneden. Hierdoor wordt de tunnel verwijd. De operatie duurt ongeveer twintig minuten en wordt over het algemeen verricht onder plaatselijke verdoving waarbij alleen de arm gevoelloos is. De operatie wordt meestal in dagbehandeling verricht.

• via een kijkoperatie
Hierbij worden twee kleine sneetjes gemaakt waar doorheen geopereerd wordt met speciaal instrumentarium. Het voordeel hiervan is dat de sneetjes kleiner zijn en dus ook kleinere littekens opleveren. Een nadeel is dat de operatie soms mislukt of dat het syndroom na verloop van tijd weer terug komt.

Een operatie is geen garantie voor volledig herstel. Ook moet u er rekening mee houden dat u na de operatie de hand enige tijd niet kunt gebruiken. Gedurende drie tot zes maanden na de operatie kan u nog last hebben van verlies van kracht, functieverlies, littekenpijn, gevoeligheid van duim- en/of pinkmuis, gevoelsvermindering en tintelingen.
Gips- of spalkimmobilisatie na operatie wordt niet aanbevolen,

Bronnen:
• Nederlands Kenniscentrum Arbeid en Klachten Bewegingsapparaat - www.werkendlichaam.nl
• NHG-Standaard Hand- en polsklachten 2010 - nhg.artsennet.nl

zie ook artikel : Tintelende of gevoelloze vingers? Denk aan het carpale tunnelsyndroom.



verschenen op : 06/05/2013
pub

Blijf op de hoogte!

Schrijf je in op onze nieuwsbrief:

Nee, bedankt