Snurken: wanneer naar de dokter?

Laatst bijgewerkt: oktober 2019

nieuws

Wanneer het snurken meerdere nachten per week voorkomt, aanleiding geeft tot een gestoorde nachtrust van uw partner of gepaard gaat met abnormale slaperigheid overdag, is het aangewezen om een arts te raadplegen om de precieze oorzaak op te zoeken en een aangepaste behandeling in te stellen. Zo nodig zal de huisarts u doorverwijzen naar een gespecialiseerd neus-, keel- en oorspecialist of naar een slaapcentrum.

De neus-keel- en oorarts zal een grondig onderzoek uitvoeren van de neus-keelholte en eventueel een slaapendoscopie uitvoeren om na te gaan of er bepaalde structurele afwijkingen aanwezig zijn die het optreden van snurken in de hand werken. Bij een slaapendoscopie wordt u kunstmatig in slaap gebracht. Tijdens het slapen (en snurken) wordt met een flexibele endoscoop door de neus in de keel gekeken en beoordeeld waar het snurken precies ontstaat. Om na te gaan of er sprake is van een slaapapneu is een slaaponderzoek in een slaaplabo nodig. Hierbij wordt gedurende een nacht het ademhalingspatroon, de hartslag, de hersenactiviteit, de zuurstof in het bloed, de slaaphouding, het geluid van het snurken... geregistreerd.
Afhankelijk van de oorzaak en de ernst van het snurken zijn verschillende maatregelen mogelijk.

1. Mandibulair Repositie Apparaat of MRA

Dit is een soort op maat gemaakte beugel die over de tanden wordt geschoven en die u ’s nachts moet dragen. De beugel brengt de onderkaak iets naar voren. Daardoor verdwijnt de vernauwing in de keel ter hoogte van de tong en het weke verhemelte (de ‘huig). Bij ongeveer 7 op 10 mensen geeft dit een goed resultaat: ze snurken veel minder, slapen beter en hebben minder apneu’s. Zowat een kwart van de patiënten stopt echter vroeg of laat omwille van de last die ze ervan ondervinden, zoals toe- of afgenomen speekselvorming, gevoelige tanden, kaken, tong en/of tandvlees. Een MRA kan ook niet gebruikt worden bij mensen et een kunstgebit.

2. Neusmasker (CPAP)

Bij een nasale CPAP (via de neus toegediende Continue Positieve luchtwegdruk) moet u ‘s nachts een neusmasker dragen dat met een slang verbonden is aan een apparaat dat op het nachtkastje staat. Dit apparaat pompt voortdurend lucht in de neus en keel, zowel tijdens het in- als tijdens het uitademen. De ademhaling blijft spontaan verlopen (een CPAP is geen volledig beademingstoestel). Hierdoor ontstaat een overdruk, zodat de wanden van de keelholte niet samen kunnen vallen. Er treden dan veel minder ademstilstanden op en ook het snurken is meestal verdwenen.

Een variant op de CPAP is de BiPAP (=Bilevel positive airway pressure), een apparaat dat niet alleen lucht inblaast maar ook actief meehelpt met de uitademing door lucht terug te zuigen. Overdruk en onderdruk wisselen elkaar af in de keelholte.
Een derde variant is de auto-CPAP. Dit apparaat werkt net als de CPAP, maar afhankelijk van de mate van obstructie blaast het apparaat met een meer of minder hoge druk. Over de zin van dit apparaat bestaat geen overeenstemming en het wordt dan ook alleen gebruikt wanneer de gewone CPAP niet verdragen wordt.
Het moge duidelijk zijn dat slapen met een CPAP niet aangenaam is en enige aanpassing vergt. Mogelijke klachten zijn neusklachten, claustrofobie, lawaai van het toestel en vermindering van de intimiteit.

Het RIZIV betaalt een behandeling met CPAP volledig terug als het aantal apneus/hypopneus per uur slaap groter is dan 20 en er een zekere graad van gestoord slaappatroon aanwezig is.

3. Heelkundige technieken

Indien de vorige technieken niet helpen en het snurken zeer ernstige hinder veroorzaakt, kan een heelkundige ingreep worden overwogen. Het RIZIV vergoedt al deze behandelingen driemaal. Om succesvol te zijn moet er tussen de behandelingen zeker twee maanden zitten.

• Somnoplastiek

Somnoplastiek is een relatief nieuwe techniek waarbij onder plaatselijke verdoving een naaldelektrode in het zachte verhemelte geplaatst wordt. Vervolgens wordt de naald verhit tot 90 °C door middel van hoogfrequente radiogolven. Hierdoor treedt verlittekening op, waardoor het verhemelte en de huig stijver worden hetgeen de trilling vermindert.

Dit zou na één behandeling bij zowat de helft van de mensen goede resultaten geven, na twee sessies bij 60 tot 70% en na drie sessies zelfs 90%. Maar na verloop van tijd kan het snurken terugkeren.
Dezelfde techniek wordt ook aangewend aan de tongbasis als het niveau van obstructie zich voornamelijk hier bevindt.

• Laser-assisted uvulopalatoplastiek (LAUP)

Bij LAUP worden door middel van laser verticale inkepingen gemaakt in het verhemelte aan weerszijden van de huig waardoor die wordt opgespannen. De procedure wordt uitgevoerd onder plaatselijke verdoving en wordt indien nodig na vier tot zes weken herhaald.
Ruim de helft van de patiënten zou na de behandeling niet meer snurken, bij een kwart vermindert het snurken. Na verloop van tijd kan het snurken opnieuw beginnen.

• Uvulo-palato-faryngo-plastiek (UPPP)

Hierbij worden het huigje (uvula), het zachte gehemelte (palatum
molle) en het eerste deel van de keel (pharynx) van vorm veranderd (plastiek) en gedeeltelijk verwijderd. Als er nog keelamandelen aanwezig zijn, worden deze vaak ook weggehaald. De overgang van de neus naar de keel wordt door deze operatie ruimer en het snurken verdwijnt bij ongeveer negen van de tien mensen, maar na een paar jaar komt het snurken bij sommige mensen terug.

Wanneer het snurken ontstaat aan de achterzijde van de tong of het strottenklepje, dan kan via gelijkaardige technieken een stukje van de tong worden verwijderd.
Na de operatie kan slikken heel pijnlijk zijn, wat wel een paar weken kan duren.

4. Neusoperatie

Soms ligt de oorzaak van snurken in de neus. Een scheef neustussenschot of poliepen kunnen neusverstopping veroorzaken. Soms biedt een operatie aan het neustussenschot of het verwijderen van poliepen uitkomst om een te nauwe neusholte ruimer te maken (dit heeft een goed effect bij ongeveer één op de tien mensen die snurken én last hebben van een verstopte neus).

Bij kinderen kan het snurken vaak met succes worden bestreden door de keel- en/of neusamandelen te verwijderen.

zie ook artikel : Snurken: oorzaken en behandelingen

Bron:
www.uza.be/behandeling/snurken






pub