- dossierHoe herken je autisme bij baby’s en kleuters?
- dossierSlaapcoach: Is je baby geen goede slaper? Probeer wakkertijden
- dossierHoe kan je je (ongeboren) baby en kinderen beschermen tegen hormoonverstoorders?
- dossierWaarom zijn pindanoten gevaarlijk voor kinderen?
- dossierHoelang mag een baby in een autostoeltje zitten?
Mama Nathalie over haar huilbaby: “Ik kon niet meer.”
dossier Natuurlijk huilt een kindje. Het is de enige manier waarop hij kan duidelijk maken dat hij te koud, warm, honger of een knuffel nodig heeft. Maar wat als dat huilen niet lijkt te stoppen? Mama Nathalie vertelt hoe zij die pittige periode beleefde, en óverleefde. "We hadden ongeveer een jaar geprobeerd om zwanger te worden, dus ik was superblij toen ik eindelijk dat felbegeerde tweede streepje op de zwangerschapstest zag verschijnen. De zwangerschap verliep eigenlijk heel vlot. Aangezien het ons eerste kindje was, had ik ook alles al klaar lang voor de bevalling: het kamertje, de ziekenhuiskoffer, zelfs haar kleerkast was al gevuld. Op 4 juni was ze daar, via een geplande keizersnede: Lou. We waren zó blij dat ze tien vingertjes en tien teentjes telde, en hoewel we het best spannend vonden, konden we eigenlijk niet wachten om haar mee te nemen naar huis. Om haar te zien slapen in het antieke wiegje dat opa had opgeschuurd, om haar luier te verversen op de nieuwe verzorgtafel die ze van haar meter kreeg en om haar gewoonweg te leren kennen. In onze eigen bubbel.
"Niets leek haar te kalmeren"Ik denk dat we de hele rit naar huis amper 30 kilometer per uur reden, en bij elke vluchtheuvel keken we in de maxicosi of ze wel oké was (lacht). De eerste dagen waren superleuk. Makkelijkste baby ooit: drinken en slapen, drinken en slapen… We namen ze overal mee naartoe en alles ging goed. En dan plots wat meer gehuil dan anders. Een regeldagje, of een ‘sprongetje’ dachten we, maar het beterde niet. Tien minuten nadat ik haar neerlegde in haar wiegje, begon ze telkens weer te wenen. Krijsen in feite. Niets leek haar te kalmeren, behalve opnieuw aan de borst liggen. Op de duur dronk ze elk anderhalf uur. Ik was kapot, en mijn tepels kregen precies geen kans om te recupereren. Na enkele dagen waren ze zodanig gevoelig geworden, dat ik Lou precies minder leuk vond, omdat ze me echt pijn deed bij het drinken.
Overlevingsmechanisme
Urenlang heb ik met haar rondgewandeld. Zowel overdag als ’s nachts. Rond de tafel of het bed, naar de kast en terug. Zingen leek haar ook te kalmeren, dus maakte ik er een soort spel van voor mezelf om nieuwe rijmpjes uit te vinden op een bestaande melodie. Kwestie van de tijd te doden en mijn moeheid weg te duwen. Ik was zó moe. Ik weet nog dat ik eens een screenshot nam van mijn Fitbit-slaapschema, omdat het gewoon te gek was voor woorden: 4 uur en 56 minuten, 1 uur en 13 minuten, 3 uur en 2 minuten, 1 uur en 17 minuten… Geen idee hoe ik nog kon functioneren. Ik denk dat ik op een overlevingsmechanisme was overgeschakeld, want achteraf gezien vraag ik me af waarom ik niet eerder hulp zocht. Het kwam gewoon niet in mij op.Probiotica
Op aanraden van mijn mama, die gelukkig nu en dan een uurtje kwam helpen tussen twee borstvoedingen door, ben ik toen naar de kinderarts gegaan. Geen reflux, geen specifieke andere klachten… Stiekem was ik teleurgesteld, want met een diagnose zouden we tenminste aan de slag kunnen. De kinderarts raadde ons wel aan om haar bedje schuin te zetten, alle prikkels weg te halen bij bedtijd en probioticadruppeltjes te geven. Dat zou de spijsvertering en het darmstelsel helpen om ‘in de plooi te vallen’. Ik verwachtte er eerlijk gezegd niet te veel van, maar een week later stelden we vast dat ze minder huilde, rustiger werd en beter sliep. Dus wij ook. Blijkbaar hebben alle kindjes wel baat van een probioticakuur, maar zeker bij baby’s die via keizersnede zijn geboren, kan het helpen om de darmflora te herstellen. Ondertussen is ze een jaar oud, en geven we de druppeltjes nog steeds. Het kan geen kwaad, en ze lijkt er goed mee te zijn, dus ik zie niet in waarom niet. Die screenshot ben ik enkele dagen geleden nog eens tegengekomen, toen ik alle foto’s doorliep om een album te maken. Heftige periode was dat zeg. Maar we stellen het supergoed nu, en denken stilaan aan een broertje of zusje." Lees ook: Is mijn baby een huilbaby? Kan je voorkomen dat je baby een huilbaby wordt?Gesponsord door www.eg.be