Mijn verhaal: gastroplastie

Laatst bijgewerkt: augustus 2019

mijn verhaal

Beetje achtergrondinformatie

Op het web vond ik erg weinig informatie in het Nederlands over een maagverkleining. Daarom wil ik nu even mijn verhaal kwijt in de hoop dat sommigen onder u er iets aan hebben. Al jaren was ik immers veel te dik en ik voelde me er echt ongelukkig door. Ik zat immers boordevol complexen en een dieet hield ik nooit langer dan enkele maanden vol. Vijf jaar geleden woog ik 117 kg maar met behulp van pillen slaagde ik er in om de weegschaal naar 76 kg te laten dalen. Maar ook dat bleef ik niet volhouden. Ik voelde me immers vaak opgejaagd en mijn schoonzus kreeg er zelfs hartkloppingen van. Dus stoptte ik er maar mee met alle gevolgen vandien. Want al heel vlug werd ik terug veel zwaarder. Begin december '98 woog ik terug 98 kg. Ik voelde me enorm rot en voelde me echt ongelukkig in dit "dikke" lichaam. Dus ging ik maar weer eens op zoek naar het zoveelste dieet. Maar door de vreetbuien waar ik enorme last van had als ik me slecht voelde wist ik dat het toch nooit echt zou slagen.
Zo ging ik na een tijdje raad vragen aan Godelieve een schat van een mens die ook 40 kg slanker werd door een maagverkleining. Nadat ik haar jaloers bewonderd had maakte ik al snel een afspraak met de chirurg. Hij vertelde me dat men met de nieuwe ontwikkelingen gewoon een bandje rond de maag kan zetten, wat men ook wel een bending noemt.
In het bovenste deel van mijn maag zou een zakje gevormd worden met een inhoud van ongeveer 15 ml, dat een zeer kleine opening heeft van enkele centimeters van het onderste deel van de maag. Deze ingreep heeft tot doel om de voedselopname te beperken en zo veel gewicht te verliezen. Omdat ik toen wel begreep dat dit het enige was met een blijvend resultaat maakte ik een afspraak om me eind januari '99 te laten opereren.

gastroplastie-the night before.jpg

Zo hierboven zien jullie mij de avond voor de operatie en straks kunnen jullie zien hoe ik er nu uitzie. Ik was enorm bang maar met de steun van Godelieve en het idee dat ik enkele maanden later toch al heel wat afgevallen zou zijn was ik ook wel blij dat het eindelijk ging gebeuren. Toen ik na de ingreep wakker werd schrok ik want ik had geen pijn verwacht en die was er juist wel. Maar na drie dagen mocht ik naar huis en ik merktte al dat ik dan al heel wat minder kon eten dan voordien. Het is wel zo dat ik de eerste weken enkel lopend voedsel mocht eten zoals soep, pudding, platte kaas e.d. Dit om te voorkomen dat je gaat braken en het bandje wegspringt. Tijdens de eerste zes weken moest ik regelmatig op controle komen en na deze periode gingen ze voor de eerste keer de bending bijspuiten. Dit is wel helemaal pijnloos en is zelfs heel vlug achter de rug. Net onder mijn ribben zit immers een klein kastje, dat je zelfs kan voelen zitten als je over de huid wrijft, dat aan de bending verbonden is waarin de chirurg kan bijspuiten. Zo kan je nog minder eten en val je nog vlugger af. Vooraleer men nog eens bijspuit moet je zelf je maag testen door een dubbele boterham te eten. Als die binnen de 10 minuten op is moet er bijgespoten worden.
Het is nu donderdag 20 mei 1999 en vorige week dinsdagavond spoot men mijn bending voor de vierde keer bij. Sindsdien gaat het afvallen dus ook veel sneller en heb ik nog veel minder honger. Vanmorgen vertelde de weegschaal mij dat ik ondertussen 75 kg weeg, er is dus 23 kg af op zo'n kleine vier maand. Ik ben erg blij met dit resultaat vooral omdat ik weet dat er nog meer zal afgaan en ik me weer beetje bij beetje een gelukkiger mens begin te voelen. Er is maar 1 ding waar ik spijt van heb en dat is dat ik het niet vlugger liet doen. Via deze weg wil ik Godelieve, waar jullie straks ook enkele foto's van kunnen zien, nog eens heel hard bedanken voor de steun die ik van haar kreeg. Zij was er immers altijd als ik er over wou praten en stond steeds voor mij klaar. Dokter Aelvoet wil ik bij deze ook zeker niet vergeten te bedanken want dankzij hem kan ik weer die Chris zijn die ik altijd wilde zijn. En aan alle dikkere mensen die niet gelukkig zijn met zichzelf wil ik het volgende kwijt. Praat er over met een chirurg je zal je zo veel gelukkiger voelen als je magerder bent en dit is het enige wat echt blijvend is. Hou moed en jullie kunnen me steeds mailen ik beantwoord al jullie vragen met plezier !

gastroplastie-after1.jpg

De meest gestelde vragen en mijn antwoorden hierop

• Doet het pijn?
Ja de eerste veertien dagen had ik er flink last van maar het was draagbaar.
• Heb je grote littekens?
Nee ik heb vier littekentjes van twee à drie draadjes en èèn litteken van zo'n 4,5 cm groot
• Is het duur?
De keuze van de chirurg speelde hierbij een grote rol maar ik betaalde 77 719 fr.
• Hoe lang moest je in het ziekenhuis blijven?
Ik ging donderdagavond binnen, vrijdag werd ik geopereerd en zondagmiddag mocht ik naar huis.
• Is het moeilijk en heb je nog honger?
Nee ik heb geen honger meer en ook van de vreetaanvallen ben ik van af. Daardoor is het afvallen nu erg makkelijk voor mij geworden.
• Wanneer mag de bending er uit?
Het is de bedoeling dat deze altijd blijft zitten want anders zou je opnieuw even dik worden. Wanneer je je streefgewicht behaald hebt kan je wel wat vocht uit de ring laten halen zodat je niet meer afvalt, iets meer kan eten en toch je gewicht blijft houden.
• Blijft het bij die ene operatie?
Meestal niet want door het snel afvallen heb je te veel vel aan je buik, billen en bovenarmen. Van Godelieve hoorde ik dat je dit na een tijd wel moet laten wegsnijden omdat je je anders hiervoor schaamt.
• Moet je medicatie innemen?
Nee maar wel extra vitaminen, omdat je veel minder eet zou je deze anders te kort kunnen komen.
• Kan je je als Nederlander ook in België laten opereren?
Dat kan inderdaad maar dan moet je wel alles zelf bekostigen dus ook de operatie zelf en de ziekenhuisopname. Dit was bij mij niet het geval maar de Nederlandse ziekenfondsen dekken dit niet.
• Wat kost zo'n operatie voor een Nederlander in België?
Ik hoorde al verschillende prijzen die varieëren van 8000 gulden tot 13 000 gulden
• Kan je nog alles eten?
Neen brood, vlees en rauwe groenten verteer ik echt niet meer. Wanneer ik dit toch eet doet het pijn en moet ik het echt uitbraken. Kip en vis lukken nog wel net als beschuiten en geroosterd brood, wanneer ik de groenten goed gaar kook of laat stoven heb ik er ook geen enkel probleem mee.

Godelieve

gastroplastie-Godelieve.gif

Hierboven zien jullie Godelieve die mij deze operatie heeft aangeraden. Zij heeft zich nog wel op de oude manier laten opereren haar maag is nml door middel van nietjes verkleind. Zij slaagde er in om 40 kg af te slanken op èèn jaar tijd. Net als ik is zij nu enorm gelukkig met deze operatie alhoewel het bij haar al wel bijna vijf jaar geleden gebeurde.

Ik hoop dat jullie mij laten weten wat je van mijn homepage vond. Ik ben ook enorm benieuwd om jullie verhaal te horen en alle vragen beantwoord ik met veel plezier. Dit kan gewoon door even op mijn emailadres te klikken. Zo het beste allemaal en ik hou jullie via deze site op de hoogte hoe het verder met mij gaat. Groetjes, Chris

Hoe het verder gaat

Hallo, Zoals beloofd zou ik jullie laten weten hoe het ondertussen verder met me verlopen is. Het is nu 23 juli 1999 en vanmorgen vertelde de weegschaal mij dat ik nog 64 kg weeg. Ik ben enorm gelukkig met dit gewicht want ik kan me de dag niet meer herinneren dat ik 64 woog. Er is nu dus 34 kg af op zo'n 6 maand. Ik heb wel gemerkt dat ik moet oppassen want ik ga de lat steeds hoger leggen. Eerst was mijn streefgewicht 72 kg en ondertussen werd het 58 kg. Ik voel me nog steeds heel goed, alleen had ik onlangs erg veel last van wegdraaien en flauw zijn. Na veel onderzoek is mijn huisarts er achter gekomen dat het gewoon hyppo's zijn, een tekort aan suiker dus. Nu was dat vlug opgelost want telkens dat ik me weer flauw voel steek ik vlug iets heel zoet in m'n mond. En dan is het natuurlijk al heel vlug over. Ik krijg ook steeds meer reacties van andere mensen. Zo heb ik al iets meer dan een jaar geen contact meer met een vroegere klasgenoot. Onlangs kwam ik haar toevallig in de stad tegen en ineens zei ze me "Hé dag Sandra (dit is mijn zus) hoe is het met Chris" Op zo'n moment glunder ik helemaal en ben ik fier dat ik het zelf ben. Mijn zus was enorm jaloers want zij woog 110 kg en alhoewel ze zich voordeed van het kan mij allemaal niets schelen vond ze het best heel erg. Wij zijn dus samen naar dr Aelvoet geweest en na lang beraad heeft ze zich ook laten opereren. Wel op de oude manier met nietjes omdat dit voor haar financiël wel doenbaar was. Toen ik zijn uitleg hoorde was ik er zeker van dat de maagband zoals ik die heb veel beter is. Als de nietjes er om één of andere reden opnieuw uitmoeten moeten ze immers een deel van de maag en de darm verwijderen. Maar ondanks de pijn voelt ze zich goed en toen ze hier woensdag op bezoek was woog ze nog 99,5 kg. Bij die operatie is het logisch dat het zo vlug gaat omdat ze de eerste vier dagen niets om te eten of te drinken kreeg.

Omdat ik te veel vel aan m'n buik en billen heb dacht ik deze in september weg te laten halen. Ik schaam me er immers wel over maar de plastische chirurg wil het nog niet doen. Het eerste jaar na een maagoperatie kan je immers nog steeds afvallen volgens hem en dan zit je nadien weer met hetzelfde probleem. Dus zal dat nog wachten worden. Weer ben ik er ondertussen van overtuigd dat alle vermageringspillen die je in boekjes leest vals zijn. Ik kreeg nml onlangs een aanbieding naar aanleiding van deze homepage om mijn foto's te verkopen die als reclame zouden gebruikt worden. Nu heb ik daar gewoon voor bedankt maar ik zou er wel een flinke som aan overgehouden hebben. Zo ik laat jullie nog wel weten hoe het verder met me afloopt en hebben jullie vragen of willen jullie gewoon iets kwijt mail me dan ! Groetjes en voor degene die twijfelen DOEN je voelt je zo veel gelukkiger en beter aanvaard als je magerder bent ! Chris

gastroplastie-after sept 99.jpg

Buikwandcorrectie

Ondertussen zijn we al 24 september '99 en is er veel veranderd. Na lang zoeken vond ik een plastische chirurg die toch de vetschort dit is het te veel aan vel en vet aan m'n buik, maag en heupen wou weghalen. Vijftien september werd ik hiervoor dus geopereerd en vandaag mogen de nietjes er uit. In totaal werd er bijna twee kg vel weggesneden. Ze moesten ook wel een nieuwe navel maken omdat de andere weg is doordat ze het te veel aan vel wegsneden. Ik heb wel een groot litteken van achter de ene heup tot achter de andere. De operatie zelf was helemaal niet pijnloos omdat ze ook al je buikspieren moeten oversnijden wat dus voor de pijn zorgt. Dit is nodig omdat de buikspieren te lang uitgetrokken waren door het overgewicht. Naar het schijnt zou de pijn zo'n veertien dagen duren. Na de operatie moet je wel zes weken een drukverband dragen. Mijn buik voelt op dit moment heel raar aan, net alsof je te weinig vel hebt eigenlijk, ik heb het gevoel dat het spant. Maar toen ik het resultaat zag was ik best heel blij. Hij is platter dan ooit en weg zijn alle vieze rimpeltjes dus ik ben er echt gelukkig mee. Wat het afvallen betreft wil ik iedereen toch wel heel hard waarschuwen. Zelf heb ik een moeilijkere periode achter de rug en gelukkig kon ik rekenen op anderen die mij het doen inzien hebben. Zoals ik al zei ga je voor jezelf de grens steeds verleggen. Ik deed dat dus ook terwijl iedereen vond dat ik te mager aan het worden was. Vooral de laatste veertien dagen ging het erg fout. Ik voel mezelf immers nog altijd dik en zie mezelf nog niet echt zoals ik ben. Nu woog ik gisteren nog maar 51 kg. Omdat dit voor 1.66 m echt te weinig is ga ik volgende week donderdag toch vocht laten uitnemen. Ik merk immers dat ik het moeilijker krijg om te eten, psychisch dan. De drang om mager te zijn is te groot geworden. Doordat ze vocht uitnemen zal ik weer meer kunnen eten en hoop ik om toch terug zo'n vijf kg bij te komen zodat je alle botten etc niet zo meer ziet uitsteken. Dus let er alsjeblief op dat het met jou ook geen loopje neemt want door het bandje heb je geen honger meer en is vasten heel makkelijk. Hieronder zien jullie foto's van voor en na de buikwandcorrectie. Ik hou jullie op de hoogte en heb je vragen of wil je iets kwijt mail me dan gerust ! Groetjes, Chris

buikwandcorr1.jpg

buikwcorr-na6w.jpg

Hierboven zien jullie dus de foto's van voor en na de buikwandcorrectie. Ik ben echt niet helemaal tevreden omdat ik vind dat het litteken niet zo mooi is. Voor mijn dijlifting op 14 december e.k ga ik dan ook naar een andere chirurg. Velen onder jullie vroegen me hoe het kwam dat ik niets meer aan deze homepage deed. Het luktte me echt niet omdat het de laatste tijd niet zo goed met me ging. Mijn dokter had "per ongeluk" bijgespoten i.p.v vocht uitgehaald zoals ik gevraagd heb. Hierdoor kon ik amper eten (1 pollepel soep moest in drie keer) en woog ik nog maar 47,5 kg. Ik voelde me dan ook echt enorm zwak maar hij dacht dat het enkel psychisch was en ik niet wou eten en deed er dus niets aan. Gelukkig greep Godelieve in en ik ben dankzij haar onmiddellijk naar een andere dokter kunnen gaan. Die vertelde mij dan ook dat het bandje op springen stond omdat het te vol was en heeft er onmiddellijk vocht uitgehaald. Ondertussen ben ik dan ook al wat bijgekomen en voel ik me weer de oude. Hiermee wil ik maar zeggen dat het belangrijk is dat jullie de juiste dokter kiezen. Zo ik wens iedereen heel veel sterkte Groetjes, Chris

Dijlifting

Zoals beloofd ben ik hier weer met de laatste nieuwtjes. Op 14 december '99 heb ik dus een dijflifting laten uitvoeren. Alhoewel de arts mij gezegd had dat ik na een week hersteld zou zijn bleek dat dus zeker niet te kloppen. Bij elke stap die ik zette had ik enorm veel pijn en dit is nu, 26 december, nog steeds niet helemaal verdwenen. Hij had mij op voorhand gezegd dat hij de lifting (het optrekken van de dijen en het te veel aan vel verwijderen) in mijn lies zou doen. Maar tijdens de operatie heeft hij besloten dat het toch lelijk is wanneer je een bikini aan hebt dus heeft hij het litteken op mijn vagina gemaakt. Hierdoor is de operatie ook zo pijnlijk vermoed ik en daardoor zijn er deze keer ook geen voor- en nafoto's te zien. Sorry ! Wat het vermageren zelf betreft. Tja alhoewel dr Nihil vocht uit het bandje haalde blijkt bijkomen toch nog steeds een probleem te zijn. Want alhoewel er niemand is die nog ongezonder eet dan ik (ik blijk ineens verslaafd te zijn aan koekjes met chocolade) is het enorm moeilijk om er een kilootje aan te krijgen en weeg ik nog maar steeds 51 kg. Vaak heb ik nog contact met mensen die na het lezen van mijn homepage ook een bandje lieten plaatsen en het valt me op dat de meesten zo tevreden zijn. Tja de meesten want ik hoorde ook al van iemand dat hij geen gram afviel. Blijkbaar kan je toch beter niet al te veel alcohol blijven drinken want dan werkt het echt niet. Maar ook van hen leerde ik iets waar ik toch even de nadruk op wil leggen. Na mijn operatie kreeg ik niets mee naar huis terwijl ik later van de meeste hoorde dat ze een pasje kregen waarop vermeld staat dat je een bending hebt. Mijn dokter vond dat overbodig maar dokter Nivil leerde mij dat het anders was. Het is heel belang- rijk om dat pasje steeds bij je te hebben. Indien je een ongeluk krijgt moeten ze weten dat je een bending hebt om te voorkomen dat ze bij een eventuele beademing etc iets fout zouden doen. Vraag er dus zeker naar wanneer je beslist hebt om je te laten opereren. Zo dit was het dan voorlopig en ik zou iedereen een prettig eindejaar en het allerbeste in 2000 willen wensen. Dat al jullie dromen mogen uitkomen en dat ik van velen mag blijven horen hoe blij ze zijn na hun operatie.

2000

Ik wil iedereen die deze site bezoekt alvast een spetterend, gezond, tof en slank 2000 toewensen en ik hoop echt dat al jullie dromen dit jaar mogen uitkomen. Nu zou ik graag eens een oproepje voor mezelf willen doen. Uit ondervinding weet ik dat mensen die al langer een maagverkleining achter de rug hebben deze site ook bezoeken. Is er bij die mensen soms iemand bij die een borstlifting of een borstvergroting liet uitvoeren ? Ik twijfel immers enorm aan die beslissing en wat het nu worden zal zodat ik heel graag jullie ervaringen zou horen om een betere beslissing te kunnen nemen. Hopelijk laten jullie het me weten ! Zoals jullie weten liet mijn zus zich in juli ook opereren maar dan met nietjes, ondertussen is ze al 30 kwijt en het rare is dat ze nog veel meer kan eten dan ik met mijn bandje. Ze voelt zich dan ook heel goed en heeft totaal geen last van haar ingreep. Doordat ik nog steeds informatie wil verzamelen over maagverkleiningen, plastische chirurgie etc kwam ik toevallig op een heel leuke site terecht waar mensen met een maagverkleining elkaar proberen te steunen als het niet zo makkelijk gaat. Misschien kunnen jullie er eens naar surfen ! http://maagverkleining.wereld.nl Groetjes, Chris

Borstcorrectie ?

Tja hierboven vroeg ik jullie advies nog en terwijl ik dit schrijf ben ik alweer een operatie-ervaring rijker. Maandagavond 17 januari 2000 ging ik voor het eerst naar een plastische chirurg die zich specialiseerde in borst- correcties. Alhoewel zijn uitleg heel begrijpend was en ik naar voor- en nafoto's van andere patiënten mocht kijken schrok ik me rot toen hij zei dat de operatie woensdag 19 januari al kon doorgaan. Maar omdat ik altijd zo bang ben was dit misschien wel de beste oplossing. Ik wou eerst een borstlifting maar volgens de dokter had ik daarvoor te veel vel over, hingen mijn borsten te hard en waren ze echt veel te klein geworden. Als hij ze toch zou liften dan zou ik de borsten van een twaalf- à dertienjarige hebben. Dit zag ik dus ook echt niet zitten en toen hebben we gekozen voor een borstvergroting. Alhoewel ik hier al heel veel negatiefs gehoord heb, siliconen kunnen lekken etc, deed de dokter mij er echt zin in krijgen. Tegenwoordig worden er geen silliconen meer gebruikt maar vult men de borsten met een soort van zout water. Hierbij zouden complicaties amper voorkomen. Het litteken van een borstvergroting is ook veel minder erg dan bij een borstlifting. Bij de laatste moet men immers onder de borsten snijden en van aan de tepel tot onder de borsten. Bij mij werd er enkel een klein sneetje gemaakt net aan de onderste kant van de tepel. Op de foto's van andere patiënten zag je het litteken al niet meer. Deze keer had ik echt zoiets van : "och het zijn maar borsten daar zal ik niets van voelen" Maar niets is minder waar want ik had enorm veel pijn toen ik wakker werd en ondertussen zijn we al vier dagen verder en kan ik mijn armen nog altijd niet zo goed gebruiken. Dit zou nog zo'n dikke week kunnen duren volgens de dokter. Ik moet ook wel een speciale BH dragen gedurende zes weken en deze mag zelfs 's nachts niet uit. Ik ben wel van plan om voor- en nafoto's te zetten van mijn borsten maar pas binnen een zestal weken als ze totaal ontzwollen zijn. Nog even geduld dus ... Verder ben ik ook enkele kilootjes, 3 om precies te zijn, bijgekomen ik weeg nu dus 54 kg. Ik was zo fier als een gieter terwijl de meeste nu vertellen dat de vulsels wel zo veel zullen wegen. Zo de groetjes, Chris

borstcorr-voor.jpg

borstcorr-na.jpg

Ondertussen zijn we 7 februari 2000 en eindelijk zijn mijn borsten terug in orde. Achteraf gezien ben ik wel blij dat het achter de rug is want het resultaat valt wel goed mee vind ik. Normaal zou je er zo lang geen last van mogen hebben vertelde de arts mij maar ik had gewoon pech dat het litteken ontstoken raaktte. De ether liep er immers zo uit wat dan best pijnlijk is. Op de volgende pagina zien jullie alvast de voor- en na foto's en op verzoek van velen een foto van hoe ik er nu uitzie. Hij is eigenlijk maar 13 maand na het plaatsen van het bandje geplaatst en soms schrik ik zelf van het resultaat. Vorige keer schreef ik dat ik 54 woog maar ik had er geen rekening mee gehouden dat ik toen ongesteld enzo moest worden dus ondertussen weeg ik nog altijd 52,5 kg. 55 kg is nog steeds mijn streefgewicht maar tot hier toe is het me nog niet gelukt, dus blijf ik nog maar even heel ongezond eten. Verder wens ik iedereen enorm veel succes en moed toe ! Groetjes, Chris

Anderhalf jaar later

Hallo allemaal, Zoals beloofd zou ik jullie laten weten hoe het ondertussen met me gaat. We zijn nu 18 maand na mijn maag- verkleining en als ik terug kijk op dat jaar en half heb ik heel wat achter de rug. Niet dat ik ergens spijt van heb maar toch ben ik gaan inzien dat alles niet zo rooskleurig is als ik eerst had gedacht. Ik braak immers nog regelmatig en heb nog regelmatig pijn omdat ik verkeerd eet of iets eet waar ik niet tegen kan. Ik moet ook uitkijken dat ik niet te weinig suiker eet want dan krijg ik hyppo's. Alhoewel sommige mensen beweren dat het hen niet lukt om zonder dieet af te vallen of op gewicht te blijven krijg ik er geen kilootje bij hoor. Mijn weegschaal verteld me nog elke dag dat ik 51 kg weeg. Ik bezocht dan ook al enkele artsen omdat ik steeds moet horen hoe mager ik wel ben en de laatste dokter zei me dat hij het vermoeden heeft dat mijn bandje enkele mm te hoog zit. Hierdoor zou ik het effect hebben dat mijn bandje al opgespoten is terwijl ik geen vocht meer in mijn bandje heb. Hij kon wel proberen om het bandje te verzetten maar daar heb ik dus geen zin meer in, ik zie een operatie echt niet meer zitten. Ik voel me goed zo, dus de rest moet me maar nemen zoals ik ben. Nu pas weet ik zeker dat je met een bandje of een andere maagverkleining echt levenslang hebt. Je moet er nu eenmaal altijd rekening mee blijven houden dat je nooit meer normaal kan eten. Soms heb ik dan ook wel even moeilijke momenten, als ik steak sta te bakken of lekker vers brood ruik enzo, maar wanneer ik dan weer naar mezelf kijk ben ik toch blij met mijn nieuwe ik hoor. Via deze site kwam ik ook al in contact met heel toffe mensen en op die moeilijke momenten denk ik aan hen zodat ik weet dat ik er niet alleen voorsta. Het rare is dat mensen me nog steeds héél anders gaan bekijken en ik opeens weer meetel in de maatschappij. Stom want ik ben nog steeds dezelfde hoor. Alhoewel als ik eerlijk ben moet ik toegeven dat dat niet zo is. In dat anderhalf jaar ben ik veel zelfzekerder geworden en heb ik veel meer zelfvertrouwen. Kortom ik heb een heel ander leven omdat ik nu veel meer dingen doe en durf te doen zo ga ik nu wel naar zee, ga regelmatig zwemmen, eet gewoon een ijsje op straat en heb 't gevoel dat ik eindelijk leef. Ik voel me ook veel fitter, kan eindelijk de trap op zonder dat ik buiten adem ben, geniet van het spelen met m'n kinderen en kan eindelijk weer wat sporten zonder na een vijftal minuutjes staan te hijgen zoals een oude hond dat doet. Door deze site kom ik regelmatig in contact met mensen die zich willen laten helpen en het valt me op hoeveel mensen er zijn die amper steun krijgen van hun partner, hun omgeving etc. Net op zo'n moment moet je echt doorzetten en voor jezelf kiezen, het begrip komt pas veel later als ze zien hoe je er na een tijdje uitziet. Praat er over met mensen die je wel begrijpen en op mijn pagina i.v.m de meeting zie je enkele adressen van mensen die er over willen praten of kom eens langs op zo'n meeting. Van alle mensen die ik via deze weg ontmoet heb (het zijn er nu al zo'n zeventig) is er maar èèntje bij die niet afvalt. De meeste zijn dus heel gelukkig met hun bandje alhoewel ik ook al twee mensen tegenkwam die het niet aankunnen om met 'n bandje te leven. Die hun vreetbuien te hard missen en waar de drang naar eten te groot voor is. Ik wil dus wel zeggen dat je er echt over moet nadenken voordat je de beslissing neemt want dat je echt levenslang krijgt. Tja ik wil nu ook weer niet te negatief overkomen hoor want ik zou mijn bandje voor geen geld ter wereld meer kwijt willen.

SORRY HIER MOETEN FOTO'S KOMEN VAN NET VOOR DE OPERATIE EN HOE IK ER NU UITZIE, NOG EVEN GEDULD WANT IK MOET NOG IS DRINGEND GAAN POSEREN VREES IK !!!

Contactgegevens

chrisvranckx@pandora.be
015/ 33 77 63
Schoorstraat 10
Hombeek - Mechelen 2811
België

http://members.tripod.lycos.nl/chrisVranckx/






pub