Plak- en priktests voor allergie

Laatst bijgewerkt: oktober 2008

nieuws Veel mensen reageren allergisch op stoffen uit de omgeving. Het kan gaan om pollen, huisdieren, geneesmiddelen, eetwaren, insecten, cosmetica, huishoudproducten, enz… De allergie kan zich uiten als een eczeem, een loopneus (rhinitis) of ontstoken ogen (conjunctivitis), huiduitslag (urticaria), astma. In sommige gevallen kan zelfs een allergische shock optreden, dit is een algemene reactie met bloeddrukval. Bij sommige reacties gaat het niet om een echte allergie (waarbij het immuunsysteem abnormaal reageert), maar om een soort intolerantie, het niet verdragen van een bepaalde stof maar zonder dat het om een immuunreactie gaat.
Indien de arts een allergie vermoedt, zal hij/zij eventueel een allergietest voorschrijven. Het kan, naargelang het type allergie, gaan om een bloedtest en/of krasjestest om de oorzaak van hooikoorts te ontdekken of om een voedselallergie op te sporen. Met plaktesten kan men de oorzaak van een contactallergie opsporen (reacties op cosmetica, parfums, textiel, stoffen uit de werkomgeving…).
Geen enkele allergietest geeft voor 100% duidelijkheid. Een negatieve uitslag hoeft niet altijd te betekenen dat er geen allergie is. Een positieve uitslag kan betekenen dat er wel sprake is van een allergie, maar dat de gevonden allergie niet de klachten veroorzaakt. De 'gouden test' is de eliminatie-provocatietest : deze test houdt in dat het contact met het verdachte allergeen wordt gestopt (eliminatie). Wanneer de klachten verminderen of verdwijnen, kan de patient eventueel weer aan het verdachte allergeen worden blootgesteld (provocatie). Wanneer de klachten dan weer terugkomen is het echte bewijs voor een allergie geleverd. Echter: deze eliminatie-provacatie testen moeten altijd onder supervisie van een deskundige worden uitgevoerd. Wanneer heftige allergische reacties verwacht kunnen worden, is supervisie van een gespecialiseerd arts noodzakelijk. Niet zelden worden deze testen uitgevoerd op de afdeling intensive care van het ziekenhuis om direct levensreddend te kunnen ingrijpen bij een dreigende 'shock'-toestand.

Plaktesten
Plaktesten worden voornamelijk uitgevoerd om oorzaken van een contactallergie of eczeem op te sporen. Er wordt er een selectie gemaakt van producten waarop de patiënt mogelijk allergisch zou kunnen reageren. Deze keuze wordt gemaakt op basis van het verhaal van de patiënt en op basis van de producten waarmee hij in contact komt. In principe kunnen alle stoffen worden getest die worden verdacht van het veroorzaken van contactallergie. Er is een standaard reeks van te testen stoffen ontwikkeld waar Europeanen het meest frequent allergisch op reageren: de zgn. Europese Standaardreeks.
Deze producten worden op speciale kleefpleisters aangebracht op de rug en eventueel ook op de bovenarmen. Bij een reactie op de allergenen ontstaat op de plek roodheid en zwelling, en soms zelfs een blaar. Na 2 dagen moet u normaal terug naar de arts voor een eerste controle en na 4 dagen voor een definitieve beoordeling. U moet dus normaal driemaal op één week naar de arts. Op basis van de resultaten kan de arts afleiden op welke stoffen u wellicht reageert. Het gebeurt ook dat er aan de hand van de tests geen oorzakelijke stoffen worden gevonden, en dan zal de procedure eventueel herhaald worden met andere stoffen. Tijdens de testweek mogen de pleisters niet nat worden, dus niet douchen, zwemmen,… gedurende die week. Het is aangewezen niet te zonnebaden en geen zonnebank te gebruiken vanaf 2 maanden voor de testdatum. Sommige geneesmiddelen (bv. cortisonezalf, pillen of spuiten met cortisone) kunnen het resultaat beinvloeden en mogen dus niet gebruikt worden. De arts zal u ook eventueel vragen zalven oogdruppels of schoonheidsproducten die u gebruikt, mee te brengen als hij vermoedt dat zij mogelijk aan de basis kunnen liggen van de allergie

Priktesten
Priktesten gebeuren meestal om een voedingsallergie, hooikoorts, allergie op huisdieren, insecten, huisstofmijt, enz. op te sporen. Er worden druppels op de arm aangebracht met producten waaraan iemand overgevoelig zou kunnen zijn. In die druppels wordt nadien een fijn krasje gegeven. Na 30 minuten wordt afgelezen of er al dan niet reactie is. Het resultaat kan dan ook onmiddellijk na de test meegedeeld worden. Bij een allergie ontstaat roodheid en zwelling van de huid ter hoogte van de prikplaats. Hoe groter de zwelling hoe meer de geteste persoon allergisch is voor de geteste stoffen. Ook hier gebeurt het dat er geen oorzakelijke stoffen kunnen aangeduid worden. Voor deze tests moeten alle antihistaminica (dit zijn medicaties tegen allergie), één week op voorhand gestopt worden.

Bloedtesten
Allergie voor voeding en luchtwegallergenen kan ook worden vastgesteld met een bepaling van een bepaald soort eiwitten in het bloed, het IgE. Deze test wordt ook RAST-test genoemd. Meestal is deze test iets minder betrouwbaar dan de huidpriktest.






pub