print 10 reacties |298.111x gelezen

Myomen (vleesbomen of fibromen)

Vleesbomen, fibromen of myomen (soms ook leiomyomas of fibroïden genoemd) zijn goedaardige (niet-cancereuse) gezwellen of knobbels in de spierwand van de baarmoeder. Een baarmoeder met meerdere vleesbomen heet 'uterus myomatosus'.
Vaak geven ze geen klachten, maar soms kan de grootte of de plaats van de zwelling pijn en hevige bloedingen veroorzaken.
Myomen variëren in aantal en grootte van een speldenknop tot heel groot. Soms is een myoom zo groot als een voetbal en is de baarmoeder zo groot geworden als bij een zwangerschap van meer dan vijf maanden.

Soorten

Myomen kunnen op verschillende plaatsen in de baarmoeder voorkomen.
Subsereuze myomen, ontwikkelen zich aan de buitenkant van de baarmoeder en groeien verder naar buiten. Deze myomen hebben geen invloed op de menstruatie, maar kunnen door hun omvang druk veroorzaken op andere organen.
Intramurale myomen ontwikkelen zich binnen in de baarmoederwand zodat de baarmoeder groter voelt dan normaal. Deze myomen komen het meest voor en de klachten bestaan meestal uit hevige menstruatie en pijn of druk in het bekken.
Submuceuze myomen, komen diep in de baarmoeder voor, net onder de slijmvlieslaag van de baarmoederholte (endometrium). Deze myomen komen minder vaak voor en veroorzaken klachten van hevige menstruaties.
intracavitair: in de baarmoederholte
cervicaal: in de baarmoederhals (zeldzaam)
intraligamentair: tussen de ophangbanden van de baarmoeder die naar de bekkenwand lopen
een myoom dat via de baarmoedermond is uitgedreven en in de schede hangt (‘geboren myoom’).

Hoe ontstaan myomen?

Myomen groeien onder invloed van de vrouwelijke geslachtshormomen oestrogeen en progestageen. Vermoed wordt dat een onevenwicht tussen oestrogenen en progestagenen (te veel oestrogeen en te weinig progestageen) de groei zou stimuleren. Ze groeien vaak sterker tijdens een zwangerschap (als er een hogere hormoonproductie is) en worden kleiner na de menopauze als de hormoonproductie vermindert. Gezien de rol van hormonen, blijft het echter een raadsel waarom zwangerschap en de hormonale pil een beschermend effect hebben tegen myomen.
Ongeveer 50% van de myomen zouden een gevolg zijn van genetische wijzigingen van de uteriene cellen.
Andere mogelijke oorzaken zijn een verstoorde angiogenese (de vorming van nieuwe bloedvaten) door een abnormale afscheiding van groeifactoren.

zie ook artikel : De menstruele cyclus

zie rubriek menopauze

Wie krijgt myomen?

Myomen komen bij minstens 1 op 5 vrouwen boven 35 voor. Vermits ze vaak geen klachten veroorzaken, ligt het werkelijke percentage wellicht veel hoger. Volgens sommige rapporten zouden tot 80% vrouwen ouder dan 50 jaar een of meerdere myomen hebben.
Ze worden meestal ontdekt na het 35e jaar, maar eerder is ook mogelijk. Vóór de eerste menstruatie (menarche) kunnen myomen niet ontstaan (omdat ze ontstaan door blootstelling aan oestrogenen), en na de overgang (menopauze) nemen ze vaak in omvang af.
Onder speciale omstandigheden, zoals zwangerschap, waarin hoge oestrogeenspiegels bestaan, kunnen myomen snel groeien. Ook kunnen zij groter worden bij behandeling met hormonen in verband met overgangsklachten.
Myomen komen meer voor:
• bij vrouwen die nooit zwanger zijn geweest
• bij vrouwen die op jonge leeftijd menstrueerden
• bij vrouwen met overgewicht
• bij vrouwen die weinig beweging: myomen komen minder voor bij actieve vrouwen
• bij vrouwen van het zwarte ras
• erfelijkheid: vrouwen wiens moeder myomen had, hebben een verhoogd risico

Klachten

Zware, langdurige menstruatie en ongewone maandelijkse bloedingen (menorrhagia), soms met grote stolsels, vaak leidend tot bloedarmoede. Wanneer het myoom gedeeltelijk of geheel in de baarmoederholte (submuceus of intracavitair) ligt, komt ook tussentijds bloedverlies voor.

zie ook artikel : Hevig bloedverlies bij de menstruatie

• Een zwaar gevoel of pijn in de onderbuik;
• Bij een myoom dat in de buikholte ligt en met een steel aan de baarmoeder is verbonden (gesteeld subsereus myoom), kan de steel draaien, waardoor het myoom te weinig bloed krijgt. Acuut optredende hevige buikpijn is dan het gevolg.
• Pijn tijdens geslachtsgemeenschap (dyspareunie);
• Incontinentie voor urine door druk van het myoom op de blaas die aan de voorzijde van de baarmoeder ligt;
• Pijn in de benen of in de lage rug;
• Een opgeblazen gevoel en obstipatie;
• Een opgezette buik.
• Bloedarmoede: door het overvloedige bloedverlies kunnen myomen aan de basis liggen van een ijzertekort en bloedarmoede (anemie).

zie ook artikel : Futloos door een tekort aan ijzer ?

zie ook artikel : Anemie (Bloedarmoede)

Doorsnede baarmoeder met multipele myomen

Doorsnede baarmoeder met multipele myomen

Zwangerschap

Myomen zijn meestal geen beletsel tot zwangerschap. Een gesteeld myoom in de baarmoederholte (gesteeld intracavitair myoom) kan de innesteling van een zwangerschap in de weg staan.
Aan het eind van de zwangerschap kunnen grote myomen de indaling van het hoofd belemmeren of de stuit van een kind, vooral als zij zich in de baarmoederhals (cervicaal) bevinden. Een keizersnede is dan noodzakelijk.
Over de vraag of myomen de kans op een vroeggeboorte of miskraam verhogen, bestaan tegenstrijdige gegevens.
Soms veroorzaken myomen in de zwangerschap hevige pijnklachten als gevolg van te weinig bloedtoevoer. Het myoom sterft hierdoor gedeeltelijk af (myoomnecrose). Dit komt een enkele keer ook in het kraambed voor, als de baarmoeder snel kleiner wordt. Maar de meeste myomen geven ook in de zwangerschap of na de bevalling geen klachten.

Onderzoek

Gynaecologisch onderzoek
Bij onderzoek met een speculum wordt de baarmoedermond of –hals beoordeeld. Soms is de plaats van de baarmoedermond veranderd door een myoom.
Door middel van vaginaal toucher (inwendig onderzoek met twee vingers) wordt een vergrote baarmoeder gevoeld, vaak met een onregelmatig buitenoppervlak. In extreme gevallen kan de baarmoeder met myomen ook gewoon door de buikwand gevoeld worden, niet alleen door de arts, maar ook door de vrouw zelf. Vaak heeft de vrouw dan ook al gevoeld dat de buik dikker werd.

zie ook artikel : Gynaecologisch onderzoek , colposcopie en ev behandelingen

Bloedonderzoek
De arts kan door middel van bloedonderzoek bepalen of u als gevolg van veel bloedverlies bloedarmoede hebt. Het hemoglobinegehalte (Hb) is dan laag.

Echografie
Echografie is een onderzoek dat gebruik maakt van hoogfrequente geluidsgolven. Dit onderzoek kan via de buikwand of via de schede worden uitgevoerd. De myomen worden zichtbaar en kunnen worden opgemeten.

Watercontrastechoscopie
Watercontrastechoscopie is een eenvoudige manier om myomen en andere afwijkingen van de baarmoederholte op te sporen. Het is een inwendig echoscopisch onderzoek waarbij de binnenkant van de baarmoeder zichtbaar wordt gemaakt door water in de baarmoederholte te brengen. Water is op een echo zwart, weefsel in en rond de baarmoederholte is grijs. Zo is het mogelijk de vorm en de inhoud van de baarmoederholte goed te onderzoeken.

Hysteroscopie
Bij dit onderzoek wordt met een dun kijkbuisje in de baarmoeder gekeken. Dit gebeurt wanneer een geheel of gedeeltelijk in de baarmoederholte gelegen (cavitair of submukeus) myoom wordt vermoed. Eventueel kan een dergelijk myoom via de hysteroscoop worden verwijderd.

zie ook artikel : Hysteroscopie

Laparoscopie
Bij twijfel over de diagnose kan een kijkoperatie worden uitgevoerd. Wanneer dan blijkt dat zich een myoom aan de buitenzijde van de baarmoeder bevindt, kan deze zo nodig ook via een laparoscopische procedure worden verwijderd (zie behandeling).

zie ook artikel : Laparoscopie

Scan
Myomen kunnen ook aangetoond worden met MRI- en CT-technieken om meer gedetailleerde informatie te krijgen over de organen in de onderbuik, de baarmoeder en de grootte en ligging van de myomen.

Behandeling

Myomen moeten alleen behandeld worden als ze klachten veroorzaken. Wel zal geregelde controle nodig zijn om hun evolutie op te volgen. Het risico dat ze kwaadaardig worden is uiterst klein.
Zijn er wel klachten, dan worden ze behandeld in functie van hun plaats, hun grootte en aantal. Ook de leeftijd en eventuele kinderwens zijn van belang. Het feit dat na verwijdering van myomen nieuwe myomen kunnen ontstaan, kan eveneens een rol spelen.

Geneesmiddelen

Meestal probeert de arts eerst met geneesmiddelen de klachten zoals overvloedige bloedingen te verminderen. De myomen blijven dan bestaan, al worden ze soms iets kleiner. Andere geneesmiddelen kunnen voorkomen dat ze verder groeien. Pas als geneesmiddelen onvoldoende effect hebben, adviseert men een operatie. Een uitzondering is een myoom dat in de baarmoederholte liggen (intracavitair myoom). Medicijnen hebben hierbij nauwelijks effect op de klachten, terwijl verwijdering van het myoom bijna altijd een gunstig resultaat heeft. Ook in andere situaties, vooral als er veel myomen in de baarmoeder aanwezig zijn, valt het effect van geneesmiddelen soms tegen.
Geneesmiddelen worden ook gebruikt ter voorbereiding van een ingreep om het volume van een fibroom of van de baarmoeder te verkleinen.

Niet-steroïdale ontstekingsremmers.
Deze geneesmiddelen hebben als gunstig ‘bij-effect' dat de hoeveelheid bloedverlies afneemt met gemiddeld 30%. Deze medicijnen worden alleen ingenomen op dagen van veel bloedverlies en/of buikpijn.

Tranexaminezuur (Exacyl® ):
Dit middel beïnvloedt de bloedstolling en wordt alleen ingenomen tijdens de dagen van hevig bloedverlies. Chronisch gebruik wordt afgeraden. Gemiddeld neemt het bloedverlies met de helft af. Vrouwen van wie bekend is dat zij een verhoogd risico op trombose hebben, mogen dit middel niet gebruiken.

Orale anticonceptiva :
De pil vermindert de bloedingen tijdens menstruaties. Ook bij myomen is dit vaak het geval.
In de periode van de overgang treedt nogal eens een stijging van oestrogenen op doordat de eisprong uitblijft. Hierdoor kunnen myomen ineens snel groeien, met als gevolg toenemende klachten van bloedverlies en buikpijn. Door het gebruik van de pil kan de overgang vrij geruisloos passeren. In de periode daarna (postmenopauze) worden de myomen kleiner door het wegvallen van de vrouwelijke hormonen.
Sommige vrouwen ervaren echter bijwerkingen van de pil, andere hebben geen zin om de pil (weer) te gebruiken, met name vrouwen die gesteriliseerd zijn of van wie de partner zich heeft laten steriliseren. Bij hoge bloeddruk of roken wordt de pil ontraden.

Danazol (Danatrol® ):
Dit ‘antihormoon' is een synthetisch afgeleide van het mannelijk hormoon testosteron. Het onderdrukt de productie van oestrogeen waardoor de eisprong wordt verhinderd en waardoor minder slijmvlies in de baarmoeder wordt opgebouwd en afgestoten. In hoge dosering onderdrukt het de menstruatie helemaal, zodat de situatie van na de overgang wordt nagebootst. Voor myomen is dat geen geschikte langdurige behandeling. Bij een lage dosering vermindert de hoeveelheid bloedverlies bij ongeveer 30% van de vrouwen.
Vocht vasthouden, een vettige huid en acne kunnen bijwerkingen zijn. Het kan ook een negatieve invloed hebben op cholesterolgehaltes in het bloed en androgene bijwerkingen (haargroei, zwaardere stem...) hebben. Omwille van de soms ernstige bijwerkingen wordt dit middel nog zelden gebruikt.

Progesteronderivaten.
Continue toediening van progesteron-preparaten die de effecten van oestrogenen tegengaan, zorgt ervoor dat er geen eisprong optreedt. Daardoor blijft ook de menstruatie achterwege. Wel bestaat het risico dat het fibroom groter wordt. Deze geneesmiddelen moeten dagelijks ingenomen worden. Er bestaan tegenwoordig ook staafjes die worden ingeplant en drie jaar actief blijven. Het Mirena spiraal is geschikt als de baarmoederholte een normale vorm heeft; het kan maximaal vijf jaar blijven zitten.
Ongeveer eenderde van de vrouwen heeft bij de progesteronpreparaten geen bloedverlies meer, eenderde heeft af en toe bloedverlies, (doorbraakbloedingen), maar vaak minder dan eerst. Bij de andere vrouwen geven deze medicijnen onvoldoende effect.
Een frequente bijwerking is vocht vasthouden met als gevolg vaak gewichtstoename. Een vettige huid en soms depressiviteit of minder zin in vrijen kunnen andere bijwerkingen zijn.

Gonadotropine (of LH/RH)-agonisten
onderdrukken de afscheiding van hormonen door de eierstokken en brengen zo een kunstmatige menopauze teweeg. Doordat de menstruele cyclus wordt geblokkeerd, worden de fibromen kleiner en nemen de symptomen af. Gonadotropine-antagonisten mogen echter niet langer dan enkele maanden worden gebruikt. Ze veroorzaken immers bijwerkingen (warmte-opwellingen, osteoporose, enz.). Ze zijn bovendien zeer duur. Ze vormen dus een tijdelijke oplossing, in afwachting van een heelkundige ingreep of het intreden van de natuurlijke menopauze. Ze moeten steeds gecombineerd worden met een anti-conceptiemiddel om zwangerschap te vermijden.

•Een combinatie van medicijnen is ook mogelijk: bijvoorbeeld eerst een behandeling met LH/RH-agonisten om de myomen wat kleiner te laten worden, en daarna een behandeling met de pil of continu progestagenen om te voorkomen dat de myomen opnieuw gaan groeien.
Een definitieve oplossing bieden ze meestal niet. Na het stoppen van de medicijnen kunnen de myomen weer uitgroeien tot hun oorspronkelijke grootte.

Experimentele producten
Van diverse geneesmiddelen worden de mogelijke effecten op myomen bestudeerd.
•Sommige selectieve oestrogeenreceptor modulatoren zoals Raloxifen dat gebruikt wordt om menopauze-symptomen te behandelen, zou mogelijk ook een effect hebben op myomen. Van andere gelijkaardige producten zoals Tamoxifen is echter bewezen dat het geen effect heeft.
•Mifepriston: dit is een synthetisch steroïd met antiprogestagene werking voor gewilde zwangerschapsonderbreking en voor arbeidsinductie bij foetusdood. Studies hebben aangetoond dat dit product het volume van myomen kan verminderen. In België is het voor deze behandeling echter niet goedgekeurd.

Kruiden
Soms worden kruiden of kruidenmengsels op basis van o.m. ginseng, rabarber, zeewier, enz. aanbevolen. Hiervoor bestaan evenwel geen wetenschappelijke bewijzen.

Operaties

Bij hevige klachten en wanneer een behandeling met geneesmiddelen geen of onvoldoende resultaat geeft, kan een operatie worden overwogen.

Operaties met behoud van de baarmoeder
Een voordeel van een baarmoedersparende ingreep (waarbij alleen de myomen worden verwijderd) is het behoud van de baarmoeder en daarmee onder andere de mogelijkheid om nog zwanger te worden. Een nadeel is de kans dat na een aantal jaren nieuwe myomen groeien die opnieuw klachten kunnen veroorzaken. Bij een baarmoeder die helemaal vol zit met myomen, zijn baarmoedersparende operaties soms technisch lastig omdat er nauwelijks meer normaal baarmoederweefsel aanwezig is.

Hysteroscopie
Myomen in de baarmoederholte (intracavitair) of onder het slijmvlies (submuceus) kunnen worden verwijderd door een hysteroscopische operatie. Hierbij wordt een een kijkbuis (hysteroscoop) via de vagina in de baarmoeder gebracht.

zie ook artikel : Hysteroscopie

Enucleatie ('uitpellen' van myomen).
Als er een of meerdere myomen in de wand van de baarmoeder (intramuraal) of aan de buitenzijde (subsereus) aanwezig zijn, bestaat de mogelijkheid ze 'uit te pellen'. Enucleatie kan bij kleine of gesteelde myomen plaatsvinden door middel van een laparoscopie. Meestal echter wordt een buikoperatie (laparotomie) verricht.
Bij het uitpellen kan zoveel bloed worden verloren dat een bloedtransfusie noodzakelijk kan zijn. Soms moet de baarmoeder toch verwijderd worden.
Na myoomenucleatie kunnen verklevingen ontstaan die het zwanger worden kunnen bemoeilijken. Als de baarmoederholte bij de enucleatie geopend is, zal de gynaecoloog bij een bevalling een keizersnede adviseren.

Embolisatie
Bij embolisatie wordt het bloedvat dat de vleesboom van bloed voorziet, afgesloten. Het is een vrij recente maar uitgebreid geteste techniek die al langer wordt gebruikt voor ernstige bloedingen na een bevalling. Deze techniek is vooral aangewezen voor grote fibromen in de wand van de baarmoeder. Hij is niet geschikt voor gesteelde fibromen aan de buitenkant of in de holte van de baarmoeder.
Na plaatselijke verdoving van de beide liezen wordt een dun slangetje (katheter) ingebracht via de bekkenslagader tot in de bloedvaten van de baarmoeder. Via het infuus wordt contrastmiddel ingespoten waardoor de bloedvaten zichtbaar worden gemaakt en het katheter onder fluoroscopie (doorlichting) kan worden gevolgd.
De katheter wordt doorgeschoven tot zo dicht mogelijk in de buurt van de slagader die het fibroom in de baarmoeder van bloed voorziet. Vervolgens worden in die bloedvaten microscopisch kleine deeltjes gespoten. Deze vormen kleine stolseltjes (embolisatie-deeltjes) waarna de bloedtoevoer naar de vleesbomen stopt. Door het stilvallen van de bloedtoevoer ontstaat er een zuurstoftekort in het fibroom en sterft het weefsel af.
Vervolgens wordt de ingreep aan de andere zijde herhaald. Dit is nodig omdat de baarmoeder door 2 slagaders van bloed voorzien wordt.
De ingreep kan zowel onder algemene als plaatselijke verdoving uitgevoerd worden. De behandeling duurt ongeveer een uur. Na de ingreep (voornamelijk de eerste 2 dagen) kan de patiënt pijn hebben in de onderbuik, hiervoor worden pijnstillers gegeven. Soms dient men sterke pijnstillers te gebruiken om de pijn te onderdrukken. Een aantal vrouwen voelen zich ook koortsig en ziek gedurende ruim een week.
Doorgaans blijft de patiënt 1 of 2 dagen na de embolisatie in het ziekenhuis, vooral voor de pijnstilling. Na thuiskomst kunnen meestal na een week de normale bezigheden weer worden uitgevoerd.
Studies tonen aan dat ongeveer 90% van de vrouwen die de embolisatieprocedure hebben ondergaan minder klachten hebben of geheel klachtenvrij zijn. In ong. 80% van de gevallen worden de regels genormaliseerd, de grootte van de myomen neemt gemiddeld met ong. de helft af.
De embolisatie is echter geen definitieve oplossing. De fibromen krimpen wel zeer sterk, maar ze verdwijnen niet volledig. Bovendien blijft er steeds de mogelijkheid dat zich nieuwe fibromen vormen.
Embolisatie wordt als weinig belastend ervaren en heeft voordelen van een snelle herstelperiode, behoud van de baarmoeder en behandeling van alle aanwezige myomen in één enkele sessie. Bovendien blijven bij falen van de embolisatie (5-10%) andere behandelopties nog aanwezig.
Soms kan een infectie van de baarmoeder optreden of is de baarmoeder erg beschadigd waardoor uiteindelijk toch een hysterectomie nodig is (in ongeveer 5% van de gevallen). In ongeveer 2-4% van de gevallen kan de menopauze intreden na de embolisatie.
Een eerder uitzonderlijk verschijnsel is dat afgestorven weefselresten via de vagina kunnen uitgedreven worden. Dit kan zich tot een jaar na de ingreep voordoen. Wanneer het om een groot fibroom gaat, kunnen de resten die men verliest uiteraard ook groot zijn, wat soms verontrustend is. Normaal houdt dit geen gevaar in, maar men neemt best steeds contact op met de arts voor verder onderzoek en begeleiding.
Er bestaan nog onvoldoende gegevens over de kans op een zwangerschap na embolisatie. Amerikaanse studies spreken van ong. 30% kans op zwangerschap. Embolisatie wordt momenteel dan ook meestal afgeraden voor jongere vrouwen met kinderwens.

Myolyse
Myolyse is techniek waarbij de fibromen via laparoscopie door elektrocoagulatie worden vernietigd. Twee elektroden worden via kleine insnijdingen in de buik tot bij het fibroom gebracht. Dat wordt op diverse plaatsen en onder verschillende hoeken aangeprikt waarbij telkens een elektrische stroom door de elektroden wordt gestuurd.
Deze techniek kan worden gebruikt voor kleine (min 10 cm) subsereuze en intramurale fibromen.
Vaak wordt deze ingreep voorafgegaan door een korte behandeling met En-RH analogen om de fibroom in omvang te doen verminderen.
Omdat nog te weinig gegevens bekend zijn over de eventuele gevolgen op de vruchtbaarheid, wordt deze techniek niet gebruikt bij vrouwen met zwangerschapswens.
Myolyse kan ook gebeuren met een laser . Dit is een techniek waarmee overvloedige menstruaties (menoragies) kunnen worden behandeld, maar die voor de behandeling van fibromen nog experimenteel is.
Bij cryomyolysis worden de fibromen met vloeibare stikstof bevroren, wat gelijkaardige effecten heeft. Ook deze techniek is experimenteel.
Een experimentele techniek bestaat erin om de myomen te behandelen met ultratonen . Deze techniek zou de pijn kunnen verlichten en bloedingen verminderen. Het is een eenvoudige techniek die geen verdoving of ziekenhuisopname vereist. Momenteel zijn echter nog te weinig gegevens beschikbaar om deze techniek aan te bevelen.
De Amerikaanse Food & Drug Administration heeft deze behandeling in juni 2004 goedgekeurd voor de behandeling van fibromen.

Baarmoederverwijdering (uterusextirpatie, hysterectomie)
De gynaecoloog adviseert een baarmoederverwijdering als een baarmoedersparende operatie niet zinvol lijkt, of als de klachten na een dergelijke operatie niet verbeteren. Ook kan de gynaecoloog dit advies geven bij een zeer snelle groei van een myoom of bij groei na de overgang (in de postmenopauze) zonder hormoongebruik, omdat de kans op een kwaadaardige verandering dan wat groter is. Zeer ernstige klachten of een flinke bloedarmoede kunnen ook een reden zijn, zeker als u geen kinderen meer wilt krijgen.
Een baarmoederverwijdering kan gebeuren via de schede (vaginaal) of via de buikwand (abdominaal). De grootte van de baarmoeder en de beweeglijkheid spelen een rol bij de keuze tussen deze operatiemethoden. In principe blijven de eierstokken en eileiders behouden.
Was hysterectomie vroeger bijna standaardbehandeling voor fibromen, dan wordt ze nu veel minder uitgevoerd dank zijnde baarmoederbesparende ingrepen.

zie ook artikel : Verwijderen van de baarmoeder (Hysterectomie)

verschenen op : 02-09-2004   |  bijgewerkt op : 06-03-2014

 

Meer over:   ziekten vrouwelijke geslachtsorganen     zwangerschapscomplicaties     bloedingen     hormonen (chemische stof)     operaties    

Vind je deze informatie nuttig? Deel deze dan nu:
print 10 reacties |298.111x gelezen

Reacties

vleesboom

door anoniem , 26 september 2013 om 17:03

ben nu bijna 41 jaar zit al in de overgang en nu een vergrote baarmoeder of vleesbomen ik heb der erg veel last van dus ik heb de vraag van het met medicijnen p ...

lees verder »

vleesboom

door anoniem , 25 november 2012 om 15:48

Ik heb ook kleine vleesboompjes, mag ik vragen welke kruiden u gebruikt heeft , ik wil het ook graag uitproberen om van een operatie gespaard te blijven ...

lees verder »

Myomen (vleesbomen of fibromen)

door Ellen Beerepoot , 19 november 2012 om 15:00

Na uterusextirpatie last van urineretentie. Heeft dat hormonale oorzaak of zou er iets zijn geraakt tijdens operatie? ...

lees verder »

Myomen (vleesbomen of fibromen)

door anoniem , 05 november 2012 om 14:59

ben op zoek naar een gynaecoloog met ervaring in de materie voor second opinion, daar ik nog weinig vertrouwen heb in m'n behandelende gynaecoloog, 58j,menstrua ...

lees verder »

vleesbomen

door anoniem , 13 oktober 2012 om 13:09

ik heb een vergrote baarmoeder door vleesbomen en last van obstipatie.Ik kreeg daardoor last van aambeien en ben naar de huisarts gegaan.Hij schreef me Mulcolax ...

lees verder »

vleesbomen

door a weijer , 25 september 2012 om 17:01

graag zou ik willen weten of je door een vleesboom of meerdere ook obstipatieklachten kan krijgen? ...

lees verder »

vleesboom

door anoniem , 08 augustus 2012 om 13:03

Had ook vleesboompjes...heel klein...Ze adviseerde me een baarmoederverwijdering, heb ik niet gedaan. Ik was toen 48. Ze adviseerden me hormonen heb ik niet ged ...

lees verder »

Reageer op dit artikel

email:
naam:
verberg bovenstaande gegevens :
je naam en emailadres verschijnen dan niet bij je reactie.
onderwerp:
bericht: tekens over.
terug naar begin artikel »
pub
pub
pub