print 10 reacties |638.711x gelezen

Darmkanker

In België tellen we jaarlijks 4.000 nieuwe gevallen van dikke darmkanker. De verdeling tussen mannen en vrouwen is vrijwel gelijk. Darmkanker is de tweede meest voorkomende vorm van kanker bij vrouwen en de derde meest voorkomende bij mannen. De aandoening komt aanzienlijk meer voor vanaf de leeftijd van 50 jaar. Hoe vroeger men het kwaadaardig gezwel ontdekt, hoe groter de kansen op genezing. Vandaar het belang van opsporing en vroegtijdige diagnose.
Ook in andere geïndustrialiseerde landen blijft de frequentie van darmkanker hoog. Over de hele wereld tellen we jaarlijks 875 000 nieuwe gevallen.

Dikke darm

De kartel- (colon) en de endeldarm (rectum) vormen samen de dikke darm. Die bestaat uit vier delen: de stijgende, de dwarse en de dalende dikke darm, en het sigmoïd dat in de endeldarm eindigt. De dikke darm bundelt de resten van de spijsvertering. Het proces leidt uiteindelijk tot de vorming van de ontlasting.

bron afbeelding: http://www.vh.org/Providers/TeachingFiles/GIAtlas/ColonHome.html

Hoe ontstaat darmkanker?

Cellen zijn de kleinste levende deeltjes van ons lichaam. Ze delen zichzelf om de groei of het onderhoud van het organisme te verzekeren. Binnenin elke cel controleren verschillende genen (DNA-deeltjes) dat proces nauwgezet. Toch ontsnapt de celdeling soms aan de controle. De aangemaakte overtollige cellen vormen dan samen een gezwel. Wanneer het gezwel uit kankercellen bestaat, kunnen die van hun oorspronkelijke plaats 'ontsnappen' om andere delen van het lichaam te koloniseren. Dat noemt men uitzaaiingen.
Een kwaadaardig gezwel (kanker) kan in de dikke darm opduiken. Meestal ontstaat het gezwel uit een niet-kwaadaardige poliep in het darmkanaal.
Tussen het ontstaan van een poliep en de ontwikkeling tot een kwaadaardig gezwel verloopt gemiddeld 5 tot 10 jaar.

Alarmsignalen

De volgende symptomen wijzen niet altijd op darmkanker, maar als ze zich voordoen, raadpleegt u toch best een arts:

• een onverklaarbare en aanhoudende verandering in het ontlastingspatroon (constipatie, diarree);
• de aanwezigheid van bloed in de stoelgang;
• aanhoudende buikpijn;
• gewichtsverlies zonder een duidelijk aanwijsbare reden.

zie ook artikel : Colonkanker-test

Risicofactoren

In 75 percent van de gevallen is er bij dikke-darmkanker geen sprake van een bepaalde risicofactor. Voor de resterende gevallen bestaat er een aantal factoren die mensen vatbaar maken voor deze vorm van kanker: familiale belasting, erfelijke vormen van dikkedarmkanker, leeftijd, poliepen; voorgeschiedenis, chronische darmontstekingen.
Al die factoren verhogen het risico om darmkanker te krijgen, doch de aanwezigheid van een of meer van die risicofactoren heeft evenwel niet noodzakelijk darmkanker tot gevolg.

Familiale belasting: de kans op darmkanker hangt af van het aantal personen uit dezelfde familie die kanker of poliepen hebben, en van de leeftijd van die personen. Hoe jonger de getroffen persoon is, hoe groter het risico voor zijn omgeving
Erfelijkheid: er bestaan zeldzame vormen van erfelijke darmkanker.
Familiaire adenomateuze polyposis (FAP) is bv. een aangeboren erfelijke aandoening waarbij zonder preventieve chirurgie bijna altijd kanker ontstaat. Patiënten met dit syndroom ontwikkelen honderden poliepen in de dikke darm, die zonder verwijdering altijd kwaadaardig ontaarden. Personen met een Heriditair NonPolyposis Colorectaal Carcinoom (HNPCC) hebben een verhoogd risico op darmkanker, zonder dat zij veel poliepen ontwikkelen.
Leeftijd: De meeste patiënten die aan deze vorm van kanker lijden, zijn ouder dan vijftig; toch kan de ziekte op iedere leeftijd voorkomen De gemiddelde leeftijd ligt hoger bij vrouwen (72 jaar) dan bij mannen (69 jaar).
Poliepen: Kwaadaardige gezwellen in de dikke darm ontstaan meestal uit goedaardige poliepen. Ong. 5% van de poliepen wordt kwaadaardig. Ongeveer een kwart van de bevolking heeft darmpoliepen op de leeftijd van vijftig. De verwijdering van die poliepen vermindert het risico op het ontstaan van kanker aanzienlijk.
Voorgeschiedenis: Het risico op een tweede gezwel in de dikke darm bij een patiënt die al dikkedarmkanker heeft gehad, ligt hoger dan het gemiddelde bij de bevolking
Chronische darmontstekingen: Patiënten met een langdurig bestaande actieve rectocolitis (langer dan 10 jaar) of de ziekte van Crohn met aantasting van de dikke darm lopen een verhoogd risico.

Darmkanker voorkomen ?

Men kan enerzijds trachten het ontstaan van de ziekte te voorkomen en anderzijds pogen vroegtijdige letsels (poliepen) op te sporen.
Op dit ogenblik is het nastreven van een evenwichtige voeding, rijk aan groenten en fruit, en arm aan dierlijke vetten de belangrijkste boodschap. Die algemene regel geldt trouwens ook voor veel andere soorten kanker. Regelmatige lichaamsbeweging en het vermijden van overgewicht zijn eveneens aan te raden.
Het systematisch innemen van vezelsupplementen of van calcium is waarschijnlijk beschermend, maar er zijn onvoldoende bewijzen om dat als algemene regel voor iedereen aan te bevelen.
Mogelijk heeft de regelmatige inname van aspirineachtige geneesmiddelen een beschermende werking tegen dikkedarmkanker, maar weer zijn er op dit ogenblik nog onvoldoende wetenschappelijke bewijzen om het gebruik van dergelijke producten algemeen aan te bevelen.

zie ook artikel : Voeding en kanker

Vroegtijdige opsporing

Dikkedarmkanker is één van de best behandelbare vormen van kanker, als de diagnose in een vroeg stadium wordt gesteld. In sommige gevallen kan dikkedarmkanker zelfs voorkomen worden.
Een dikke darm tumor ontstaat altijd uit een poliep. Een poliep is een woekering van het darmslijmvlies. Poliepen komen vrij veel voor bij mensen die ouder zijn dan 50 jaar. Verreweg de meeste poliepen zijn goedaardig en zullen dat ook blijven. Sommige poliepen (de zogenaamde adenomen) kunnen kwaadaardig worden. Door poliepen op te sporen en te verwijderen, kan dikkedarmkanker dus bij veel mensen voorkomen worden.
Een poliep of een tumor in een vroeg stadium, geeft niet of nauwelijks klachten.
Screening kan zinvol zijn bij mensen die een verhoogde kans hebben om een ziekte te krijgen. Bij dikkedarmkanker is dat het geval bij mensen boven 50 jaar. Screening kan ook gedaan worden als de ziekte bij meerdere personen binnen één familie voorkomt. Momenteel loopt er een proefproject om na te gaan of een systematische screening van iedereen boven 50 jaar zinvol is.

Geneesheren beschikken over verschillende technieken om kwaadaardige gezwellen en goedaardige poliepen in de dikke darm op te sporen.

De faeces occult blood test (FOBT), een onderzoek om de aanwezigheid van bloed in de stoelgang op te sporen, voert men uit vanaf veertig à vijftig jaar. Zoals de naam al aangeeft, heeft het onderzoek als doel onzichtbare bloedsporen in de stoelgang op te sporen. De test is maar nuttig indien hij strikt volgens de voorschriften gebeurt. Dat houdt een jaarlijks onderzoek in van drie opeenvolgende stoelgangen, waarvan men telkens twee staaltjes neemt. Als de test positief uitvalt, dient er verder onderzoek te gebeuren. Het is een eenvoudig en goedkoop onderzoek, zonder enig risico.

Endoscopie is de meest gevoelige methode. Met behulp van een flexibele buis met camera bekijken de geneesheren de binnenzijde van de dikke darm. Indien nodig kunnen ze tijdens het onderzoek stukjes weefsel wegnemen voor verder onderzoek en/of poliepen verwijderen.
Het onderzoek beperkt tot het einde van de dikke darm en de endeldarm noemt men recto-sigmoïdoscopie. Dat onderzoek laat toe om 40 tot 60 percent van de poliepen op te sporen. Men voert het om de vijf jaar uit en men start meestal vanaf de leeftijd van 50 jaar.
In de andere gevallen kan het gaan om een volledig onderzoek, totale coloscopie genoemd. Bij een normaal onderzoek is controle pas nodig na tien jaar. Een totale coloscopie is noodzakelijk wanneer de rectosigmoïdoscopie een gezwel en/of poliepen heeft aangetoond.

zie ook artikel : Coloscopie

zie ook artikel : Proctoscopie

Een laatste onderzoek dat men kan uitvoeren is het dubbelcontrast bariumlavement. Daarbij dient men een lavement toe met een witte, kalkachtige stof. Zo kan de radioloog opnames maken van de dikke darm en de aanwezigheid van poliepen en/of gezwellen opsporen. Het is een veilige en vrij accurate methode.

Deze onderzoeken zijn aan te raden voor:
• mensen met symptomen die kunnen wijzen op kanker (zie hoger)
• mensen die al ooit een darmkanker hebben gehad, die een langdurige chronische darmontsteking hebben, in wiens familie darmkanker voorkomt.

externe link : Afbeelding darmkanker (endoscopie)

Bijkomende onderzoeken

Computertomografie (CT-scan)
Bij dit onderzoek wordt gebruik gemaakt van röntgenstralen. Via een ader in de arm wordt een contrastvloeistof ingespoten. Hierdoor worden organen duidelijk zichtbaar op de röntgenafbeeldingen. De patiënt wordt langzaam door de scanner (een kokervormige buis) geschoven en ondertussen worden er heel veel afbeeldingen (dwarsdoorsneden) gemaakt van het lichaam. Door deze afbeeldingen achter elkaar te leggen kan de arts een beeld krijgen van de ligging en de bouw van organen. Een CT-scan wordt vaak gedaan als de diagnose darmkanker al is gesteld, om eventuele uitzaaiingen op te sporen.

Echografie
Bij een echografie worden afbeeldingen gemaakt met behulp van geluidsgolven. Echografie wordt gebruikt om mogelijke uitzaaiingen in de lever op te sporen, of als begeleiding bij een punctie (bioptie) om de juiste plaats te bepalen.

Endo-echografie
Dit is een vorm van echografie waarbij als het ware een inwendige echo wordt gemaakt. Het echoapparaat wordt vastgemaakt op een endoscoop die via de anus in de endeldarm wordt gebracht. In de endeldarm zendt het apparaat geluidsgolven uit en vangt die vervolgens weer op. Deze methode wordt veel gebruikt bij een tumor in de endeldarm, om te kijken hoe ver de tumor door de darmwand heen is gegroeid.

Borstfoto
Dit is een standaard röntgenfoto van de borstorganen (o.a. de longen) om eventuele uitzaaiingen van de darmkanker zichtbaar te maken.

Virtuele colonoscopie
Virtuele colonoscopie is een radiologische techniek die gebruik maakt van een CT (scanner) en een computer die uitgerust is met speciale virtual reality software. Deze techniek wordt recent gebruikt voor het onderzoek van de dikke darm (het colon). Op die manier kunnen oneffenheden van de binnenkant van de dikke darm - zoals zweren, poliepen of kankers - gevonden worden. In tegenstelling tot klassieke röntgenfoto's van de dikdarm, moet de dikdarm niet opgevuld worden met contraststof. In tegenstelling tot de gewone colonoscopie, moet er geen tube in de darm ingevoerd worden. Virtuele colonoscopie is minder accuraat dan gewone endoscopie: de computer kan geen onderscheid maken tussen een hoopje stoelgang en een poliep of kanker, terwijl het menselijk oog dat wel kan. De virtuele colonoscopie heeft ook geen mogelijkheden voor verder onderzoek (zoals afnemen van weefselstalen) of voor behandeling (wegnemen van poliepen, stelpen van bloedingen, openmaken van vernauwingen), wat de gewone colonoscopie wel kan. Het is momenteel nog een experimentele techniek.

Stadium en de vooruitzichten

Eens de diagnose gesteld, is het belangrijk om na te gaan of de tumor al door de darmwand is gegroeid, of er uitzaaiingen elders in het lichaam zijn. Dit wordt het vaststellen van het stadium genoemd. Bij ieder stadium hoort een verschillende behandeling of combinatie van behandelingen.
De meest gebruikte indeling is het zogenaamde TNM systeem of de TNM classificatie. TNM staat voor Tumour (tumor zelf) Nodes (lymfeklieren rondom de tumor) Metastases (uitzaaiingen elders in het lichaam). Tijdens onderzoek kan aan de hand van deze drie criteria het stadium worden vastgesteld. Volgens het TNM systeem zijn er 5 stadia.
Een andere indeling is de Dukes-classificatie. Deze kent vier verschillende stadia, die grotendeels overlappen met de TNM stadia.

Stadium 0
Verdenking op kanker/kanker in wording, bv. een poliep

Stadium I
Dukes A
Tumor beperkt zich tot de darm zelf

Stadium II
Dukes B
Tumor is door darmwand gegroeid, maar nog niet in lymfeklieren

Stadium III
Dukes C
Tumor is tot in de regionale lymfeklieren gegroeid

Stadium IV
Dukes D
Tumor is uitgezaaid naar elders in het lichaam (meestal lever of longen)

Vooruitzichten (prognose)

De prognose is afhankelijk van het stadium van de dikkedarmkanker en een aantal persoonsgebonden factoren (leeftijd, lichamelijke conditie, hoe iemand reageert op een behandeling...)
Het meest gebruikelijk is om een vijfjaarsoverleving te geven. Dit is het percentage van de totale groep darmkankerpatiënten die 5 jaar na de diagnose nog in leven is. Onderstaande percentages zijn gemiddelde cijfers

Stadium --> vijfjaarsoverleving

Stadium 0-I/Dukes A --> 85 - 95 %

Stadium II/Dukes B --> 60 - 80 %

Stadium III/Dukes C --> 30 - 60 %

Stadium IV/Dukes D --> < 5 %

Behandeling

Men schat dat ongeveer de helft van de patiënten sterft aan de ziekte. De genezingskansen hangen zeer sterk af van het ontwikkelingsstadium van de ziekte.
In veel gevallen zal de beste behandeling een combinatie van meerdere behandelingensmogelijkheden zijn.

Behandelingstechnieken

Endoscopie
Tijdens een endoscopie kan de arts de binnenkant van de dikke darm bekijken. Via de anus wordt de endoscoop (flexibele slang met aan het uiteinde een lampje en een camera) door de darm geschoven. De arts kan poliepen opsporen en verwijderen door middel van een grijpertje dat door de slang kan worden opgeschoven. Op deze manier kunnen ook biopten worden genomen van verdachte plekjes in de darm. Deze poliepen en biopten worden vervolgens in het laboratorium onderzocht op onrustige of kwaadaardige cellen.

Operatie (chirurgie)
De meest toegepaste en belangrijkste behandeling bij dikke darmkanker is een operatie, waarbij de tumor, een gedeelte van de darm of de gehele dikke darm verwijderd wordt. Dit is afhankelijk van de grootte en het aantal tumoren in de darm. Bij een kleine groep patiënten is een operatie niet mogelijk omdat de tumor niet te opereren is. Soms kunnen ook uitzaaiingen (metastasen) van darmkanker (bijvoorbeeld in de lever of de longen) operatief verwijderd worden.

Afhankelijk van de omvang van de operatie, zal een tijdelijk stoma (uitgang van de darm via de buikwand) nodig zijn, om de darm de kans te geven te herstellen van de operatie. In zeldzame gevallen is een blijvend stoma nodig, maar meestal kan de stoma na enkele maanden opgeheven worden. Over het algemeen kunnen patiënten na een week het ziekenhuis verlaten en duurt het ongeveer 6 weken voordat ze helemaal hersteld zijn van de operatie.
Wanneer een vrij groot gedeelte van de dikke darm verwijderd is kunnen diarreeklachten ontstaan. Na verloop van tijd zal het lichaam zich aanpassen aan de nieuwe situatie en zullen de klachten afnemen.

Als de tumor in de endeldarm (laatste deel van de dikke darm) zit, zijn er verschillende operatietechnieken mogelijk. Een kleine tumor kan mogelijk verwijderd worden via de anus met de vrij nieuwe operatietechniek Transanale Endoscopische Microchirurgie (TEM). Grotere tumoren worden via de buikwand verwijderd moeten worden. Wanneer de tumor erg groot is of dichtbij de kringspier zit, is het soms nodig om ook de kringspier te verwijderen (Abdominoperineale (AP) resectie). Bij deze patiënten zal een stoma (uitgang van de darm via de buikwand) worden aangebracht.

In sommige gevallen is het nodig om de hele dikke darm te verwijderen. Bij mensen met een erfelijke vorm van darmkanker wordt deze operatie ook wel preventief gedaan, om darmkanker te voorkomen. Het verwijderen van de hele dikke darm is een ingrijpende operatie. Als de endeldarm niet verwijderd wordt spreekt met van een colectomie. Wanneer de hele dikke darm, inclusief de endeldarm, verwijderd wordt is dat een proctocolectomie. In dat laatste geval kan de chirurg een zogenaamde pouch maken van een gedeelte van de dunne darm. Deze pouch is een soort opvangzakje dat de functie van de endeldarm over moet nemen.

zie ook artikel : Dikke darm operatie

zie ook artikel : Stoma - darm (colostoma)

Chemotherapie

Afhankelijk van het stadium van de kanker op het ogenblik van de operatie, en in geval van uitzaaiïngen buiten de darm, zal chemotherapie en/of radiotherapie worden toegepast. Het is aangetoond dat chemotherapie het verschijnen van metastasen (het optreden van kankergezwellen elders in het lichaam) kan vertragen en in 10% van de gevallen zelfs kan verhinderen.
Bij darmkanker is 5-fluorouracil (5-FU) het meest toegepaste middel, in combinatie met leucovorin, dat de werking van 5-FU versterkt. De patiënt krijgt soms een doosje met een membraan (port-a-cath) geïmplanteerd waardoor er een gemakkelijke toegang tot de aderen is of er wordt een ader in de arm aangeprikt met een infuusnaald. Via een kleine draagbare pomp kan dan het geneesmiddel continu worden toegediend. Infusen worden toegediend gedurende 24 tot 48 uur, wekelijks of eenmaal per twee weken. Soms wordt 5-FU ook toegediend via injecties die 5 - 30 minuten duren zonder dat een pompsysteem nodig is.

Het is ook mogelijk om 5-FU, dat via een infuus wordt gegeven, te vervangen door een ander geneesmiddel dat per tablet wordt toegediend. Dit geneesmiddel, het capecitabine (Xeloda®) wordt in het lichaam en met name in de kankercel omgezet in 5-FU. Het hoeft in dit geval niet gecombineerd te worden met leucovorin. Een vergelijkbare werking heeft het geneesmiddel tegafur/uracil (UFT®), dat eveneens als tablet kan worden ingenomen. Dit geneesmiddel moet wel altijd in combinatie met leucovorin (ook in tabletvorm) worden toegediend.

Oxaliplatin (Eloxatin®) en irinotecan (Campto®) zijn geneesmiddelen die meestal in combinatie met 5-FU (infuus of tablet) worden toegediend. Oxaliplatin wordt altijd samen met 5-FU of capecitabine toegepast. Irinotecan wordt of samen met 5-FU of alleen toegepast bij patiënten met een uitgezaaide vorm (stadium IV) van darmkanker. Uit onderzoek is gebleken dat de combinatie van 5FU met deze nieuwe geneesmiddelen tot betere resultaten en een betere overleving leidt dan 5FU + leucovorin alleen. Dit gaat wel ten koste van meer bijwerkingen.

Behalve bij uitgezaaide darmkanker (stadium IV) worden 5-FU, capecitabine en oxaliplatin ook gebruikt als aanvullende behandeling bij patiënten die geopereerd zijn aan stadium III en hoog-risico stadium II darmkanker.

zie ook artikel : Chemotherapie

Behandeling met monoklonale antilichamen

Antilichamen (ook wel antistoffen genoemd) zijn stofjes die door het afweersysteem aangemaakt worden en die heel specifiek bijvoorbeeld bacteriën of virussen kunnen herkennen en aanvallen. Monoklonale antilichamen zijn antilichamen die in een laboratorium worden gemaakt. In sommige gevallen kunnen deze stoffen vervolgens als medicijn worden gebruikt. Tegenwoordig zijn er 2 van deze stoffen die bij de behandeling van darmkanker worden gebruikt: bevacizumab (Avastin®) en cetuximab (Erbitux®).
Met name patiënten met vergevorderde dikke darmkanker worden behandeld met monoklonale antilichamen, vrijwel altijd in combinatie met chemotherapie.
- Bevacizumab (Avastin®) is een zogeheten angiogeneseremmer. Dat wil zeggen dat de nieuwvorming van bloedvaten (angiogenese) wordt geremd. Om te kunnen groeien hebben tumoren veel voedingsstoffen en zuurstof nodig. Deze worden aangevoerd door middel van het bloed. Om verder door te kunnen groeien heeft een tumor een steeds grotere toevoer van bloed nodig, wat kan gebeuren door de vorming van nieuwe bloedvaten. Als dit proces, angiogenese, geremd wordt kan de tumor niet verder groeien.
Onderzoek heeft uitgewezen dat de toevoeging van bevacizumab aan chemotherapie de uitkomsten verbeterd. Het medicijn wordt per infuus toegediend en heeft andere bijwerkingen dan chemotherapie. De meest voorkomende bijwerkingen zijn een verhoogde bloeddruk en neusbloedingen en deze zijn goed te behandelen. Zeldzaam zijn bloedingen en perforaties van het maagdarmkanaal.
- Cetuximab (Erbitux®) is een zogenaamde epidermale groeifactor receptor remmer (EGFR-remmer). EGFR is een eiwit dat op de buitenkant van de cel zit en dat de groeiprocessen van een cel reguleert. Ook de groei van de meeste darmkankercellen wordt geregeld door EGFR. Door het EGFR te remmen kan de groei en vervolgens ook de uitbreiding van kankercellen worden tegengegaan. Het is nog niet helemaal duidelijk hoe groot dit effect is op de overleving van darmkankerpatienten. Daarom is in Nederland momenteel een groot onderzoek gaande naar de behandeling van patienten met een uitgezaaide vorm van darmkanker met oxaliplatin, capecitabine en bevacizumab, al dan niet gecombineerd met cetuximab.
Cetuximab wordt in een wekelijks infuus toegediend. De belangrijkste bijwerking is een acne-achtige huiduitslag en jeuk.

Bestraling (radiotherapie)

Bestraling wordt bij darmkanker alleen toegepast bij een tumor in de endeldarm. Door de tumor zo nauwkeurig mogelijk te bestralen met een bepaalde straling (ioniserende straling), worden kankercellen vernietigd. Ook gezonde cellen die blootgesteld worden aan de straling kunnen beschadigd raken, maar deze herstellen meestal beter dan de kankercellen.
Bestraling kan zowel uitwendig als inwendig (door een buis die via de anus wordt ingebracht) toegepast worden. Bij darmkanker wordt bestraling gebruikt met al doel de tumor kleiner te maken, zodat een operatie een grotere kans van slagen heeft. Ook de kans op een recidief (terugkomen van de kanker na de operatie) wordt door bestraling kleiner. Om deze reden wordt bestraling ook wel toegepast na een operatie. De bestraling wordt meestal in series toegediend. In de periode tussen de series krijgen gezonde cellen de kans om te herstellen. Het aantal bestralingen is afhankelijk van de grootte van de tumor.
Evenals chemotherapie heeft ook radiotherapie bijwerkingen, omdat ook gezonde cellen beschadigd zullen raken. Bijwerkingen bij bestraling van een endeldarmtumor zijn met name huidirritatie, misselijkheid, diarree, gebrek aan eetlust, bloedverlies via de anus en moeheid.

Cryochirurgie (bevriezing of koudebehandeling)

Cryochirurgie wordt toegepast bij uitzaaiingen (metastasen) in de lever en soms bij een (kleine) tumor in de endeldarm die via de anus goed te bereiken is. Er wordt gebruik gemaakt van een vriesstaaf die via de buikwand (of anus) wordt ingebracht. Er is dus geen sprake van een echte operatie of chirurgie. Met behulp van een beeldvormende techniek (echografie of een CT-scan) wordt de vriesstaaf op de tumor gericht en kunnen de kankercellen bevroren worden zodat ze afsterven.

Lasertherapie

Lasertherapie wordt gebruikt bij de behandeling van levermetastasen en kleine tumoren in de endeldarm. De techniek is vergelijkbaar met cryochirurgie, alleen wordt gebruik gemaakt van laserstralen die de kankercellen vernietigen.

RadioFrequente Thermoablatie (RFA)

In veel gevallen zal een tumor in de darm als eerste uitzaaien naar de lever. Metastasen in de lever kunnen behandeld worden met RFA, een methode waarbij de tumor verhit wordt tot ongeveer 80 graden. De kankercellen zijn niet bestand tegen deze temperatuur en sterven af. RFA wordt meestal uitgevoerd wanneer het operatief verwijderen van de tumor in de lever niet mogelijk is. Daarnaast wordt RFA toegepast in combinatie met chirurgie, als blijkt dat de tumor niet goed in zijn geheel verwijderd kan worden.

Leverperfusie

Door middel van een operatie wordt de lever geïsoleerd van de rest van het lichaam. Vervolgens wordt een extreem hoge dosis cytostatica (kankerremmende medicijnen) door de lever geleid, die ervoor moeten zorgen dat kankercellen gedood worden.

HIPEC

In sommige gevallen kan darmkanker uitzaaien naar het buikvlies en de buikholte. In dat geval is HIPEC een behandelingsmogelijkheid. Eerst worden de uitzaaiingen en omliggend weefsel chirurgisch verwijderd. Het buikvlies en de buikholte worden vervolgens gespoeld met verwarmde cytostatica (kankerremmende medicijnen). Hierdoor kunnen resterende kankercellen op het buikvlies en in de buikholte gedood worden. Door de lokale toediening kan een hoge concentratie cytostatica gebruikt worden, waardoor de behandeling effectiever wordt. Ook het verwarmen van de cytostatica zorgt voor een toename van de sterfte van kankercellen. Het is een zware en agressieve behandeling die nog slechts in enkele ziekenhuis uitgevoerd wordt. De resultaten op lange termijn lijken echter hoopgevend voor deze groep darmkankerpatiënten.

verschenen op : 13-12-2007   |  bijgewerkt op : 07-01-2011

bron: Belgische Federatie tegen Kanker, Maag Lever Darm Stichting

Meer over:   maag-darm gezwellen (kanker)     spijsverteringsziekten     chemotherapie     operaties    

Vind je deze informatie nuttig? Deel deze dan nu:
print 10 reacties |638.711x gelezen

Reacties

chemotherapie

door anoniem , 28 mei 2014 om 07:20

Beste, Ook mijn man heeft in 2012 een darmoperatie ondergaan met chemotherapie achteraf. Hij had ook veel last van neuropathische pijnen. Heeft neurontin en ...

lees verder »

chemotherapie

door anoniem , 27 maart 2014 om 09:11

na chemotherapie geeindigd in nov.2012 heb ik erge last van neuropathie in handen en vooral voeten. Het verergert langzaam,ik neem Neurontin en Cymbalta. Weet i ...

lees verder »

Darmkanker

door willem graf , 14 januari 2014 om 19:40

uitstekende explicatie. ik word er echter niet vrolijker van te constateren hoe complex de behandelingen zijn die men kan ondergaan. ...

lees verder »

Darmkanker

door anoniem , 24 augustus 2013 om 11:14

Mijn man wordt binnenkort geopereerd aan dikke darmkanker en uitzaaiing in lever. Wat zijn de opties als blijkt dat alles niet kon worden weggenomen? Bestraling ...

lees verder »

Darmkanker

door anoniem , 24 juli 2013 om 12:27

In oct/12 operatie van darmkanker in endeldarm, bij de anus en 2 kl slapende tumoren ontdekt in de longen,chemo en ook bestraling van de longen,ik voel mij goe ...

lees verder »

darmkanker

door Sandra , 15 juli 2013 om 07:46

Hoi, Ik lees je reactie zojuist. Ook ons gezin is getroffen door darmkanker....ook onze moeder. Begin april is darmkanker geconstateerd na een lange onzekere ...

lees verder »

darmkanker

door songul , 06 maart 2013 om 14:20

Hallo, 2maanden geleden hebben ze vastgesteld dat mijn moeder dikkedarm kanker is met uitzaaing aan de lever en buikholtes. na operatie hebben ze stukje van de ...

lees verder »

Reageer op dit artikel

email:
naam:
verberg bovenstaande gegevens :
je naam en emailadres verschijnen dan niet bij je reactie.
onderwerp:
bericht: tekens over.
terug naar begin artikel »
pub

interessante websites

pub
pub