Wijnvlekken – Naevus flammeus

Laatst bijgewerkt: January 2015
In dit artikel
Wijnvlekken – Naevus flammeus

dossier Veel kindjes worden geboren met een zogenaamde wijnvlek, een roze tot rode verkleuring meestal in het gelaat, maar soms ook op andere plaatsen van het lichaam. De grootte kan variëren van enkele millimeters tot een heel been. Bij de geboorte ziet de vlek er vaak vlak en roze uit, maar met het ouder worden kan de wijnvlek donkerder en dikker wordt. Een wijnvlek verdwijnt nooit spontaan, maar alleen als ze een esthetisch probleem opleveren, kunnen ze eventueel verwijderd worden.

wijnvlek-pasgeb-170_400_05.jpg
Wat is een wijnvlek?
Een wijnvlek of Naevus flammeus is een aangeboren maar niet erfelijke vaatafwijking door te sterk uitgezette bloedvaatjes in de huid. Wijnvlekken zijn van bij de geboorte aanwezig. Het komt bij ongeveer 2 à 3 op de 1000 pasgeborenen voor.
Zij kunnen op alle delen van de huid aanwezig zijn, doch het gezicht is het meest frequent aangedaan. Bij de geboorte zijn wijnvlekken licht- tot donkerrood. De grootte kan varieren van enkele millimeters tot een heel been. Op latere leeftijd kan het oppervlak onregelmatig worden en een paarse kleur krijgen.

hemangioom-pasgeb-170.png
Een wijnvlek moet onderscheiden worden van een haemangioom of aardbeivlek. Dat is een goedaardig bloedvatgezwelletje dat bij één op tien kinderen voorkomt. Deze aandoening verschijnt meestal tijdens het eerste levensjaar van het kind, en verdwijnt doorgaans spontaan in de loop van de kinderjaren.

Syndroom van Sturge-Weber
In zeldzame gevallen kunnen de bloedvaten in de zachte hersenvliezen aangetast zijn en komt een wijnvlek voor in combinatie met een verhoogde oogboldruk (glaucoom) en neurologische afwijkingen zoals geestelijke achterstand en epilepsie. Dit wordt vooral gezien wanneer de wijnvlek zich op het gelaat bevindt, vooral wanneer de bovenste ooglid is aangedaan. Het syndroom van Sturge-Weber is gelukkig vrij zeldzaam: het komt voor bij ongeveer 1 op 230.000 baby’s. Meer info: www.nswv.nl

Syndroom van Klippel-Trenaunay
Bij dit syndroom gaat een grote wijnvlek die dan meestal op een ledemaat is gesitueerd, gepaard met een spier- en botvergroting van het getroffen ledemaat. Vaak ontstaan er ook spataderen. Ook worden er skeletafwijkingen (m.n. wervelkolom) gevonden en bestaat er een beenlengteverschil. Meer informatie: www.sktn.eu

Hoe ontstaat een wijnvlek?

wijnvlek-2-170_400_05.jpg
De oorzaak voor het ontstaan van een wijnvlek bij de geboorte is niet bekend. De aandoening is alleszins niet erfelijk. Ziektes van de moeder, medicatie-, alcohol- of druggebruik, roken of vergiftiging verhogen niet de kans op het krijgen van een kind met een wijnvlek.

Hoe kan een wijnvlek behandeld worden?
Een wijnvlek is een goedaardige aandoening die niet moet behandeld worden. Indien ze echter esthetische problemen oplevert, kan een behandeling toch nodig zijn. Daarvoor wordt tegenwoordig vooral lasertherapie gebruikt, en met name de zogenaamde gepulseerde kleurstoflaser of "Pulsed dye laser". Hierdoor wordt de kans op littekenvorming of blijvende pigmentstoornissen uiterst gering.
Wijnvlekken verdwijnen niet altijd geheel met de laserbehandeling. De wijnvlek wordt meestal wel lichter van kleur, waardoor deze minder opvalt.
Er zijn ook wijnvlekken die helemaal niet reageren op laserbehandeling. Het is niet te voorspellen bij wie de behandeling wel en bij wie niet zal werken.
Een laserbehandeling kan bij jonge kinderen toegepast worden, maar er is geen bewijs dat dit een beter resultaat oplevert dan bij oudere kinderen. De behandeling is behoorlijk pijnlijk, wat bij jonge kinderen een probleem kan zijn.

Na een laserbehandeling wordt zonnebaden ten stelligste afgeraden. Alleszins moet de huid beschermd worden met een zonnecrème met hoge beschermingsfactor wanneer het kind in de zon komt.

Ooievaarsbeet (naevus van Unna)
Een ooievaarsbeet of naevus van Unna is een veel voorkomende maar totaal onschuldige huidafwijking die bij zowat 40% van alle pasgeborenen voorkomt. Het gaat om bleekroze vlekjes, meestal op de neusrug, de oogleden, voorhoofd (op deze plaatsen wordt het ook wel engeltjeskus genoemd), en nek van de pasgeboren baby, en soms ook op het sacrum (stuitje). Typisch is dat de vlekjes duidelijker worden als het kind huilt of zich opwindt.
De oorzaak is een misvorming van de oppervlakkige vaatjes in de huid, waarbij deze vaatjes abnormaal zijn verwijd. De ooievaarsbeet verdwijnt meestal na verloop van tijd, vooral die in het gezicht, maar niet bij iedereen. Een engeltjeskus verdwijnt bijna altijd binnen het jaar. De ooievaarsbeten in de nek en op het sacrum kunnen blijvend zijn.


verschenen op : 02/01/2015 , bijgewerkt op 27/01/2015
pub

Blijf op de hoogte!

Schrijf je in op onze nieuwsbrief:

Nee, bedankt