Golferselleboog: een hardnekkig letsel dat niet alleen voorkomt bij golfers

Laatst bijgewerkt: augustus 2019
golferselleboog-200.jpg

nieuws Een golferselleboog of mediale epicondylitis is een ontsteking aan de binnenkant van de bovenarm vlakbij de elleboog. Het ontstaat door overbelasting van de spieren van hand en voorarm die aan de binnenzijde van de elleboog aanhechten. Net als de beter bekende tenniselleboog is het een overbelastingsletsel door herhaaldelijk dezelfde bewegingen uit te voeren. Het wordt ook vaak verward met een tenniselleboog, omdat beide letsels ontstaan door een overbelasting van voorarmspieren. Bij een tenniselleboog gaat het echter om een ontsteking van de pezen van pols en hand die aan de buitenzijde van de elleboog aanhechten en naar de rugzijde van onderarm en hand lopen.
Niet alleen golfers kunnen last hebben van een golferselleboog. Het komt ook voor bij speerwerpen, tennissen en honkballen optreden. Ook overbelasting of een verkeerde manier van belasten van het ellebooggewricht tijdens het dragen van iets zwaars, zoals een koffer, hout hakken, het verkeerd gebruik van handgereedschap zoals een hamer of schroevendraaier, verven, harken of roeien, kan tot een golferselleboog leiden.

Klachten
Meest typische klacht is zwelling van en pijn aan de spieren aan de binnenkant van de voorarm en de elleboog. De pijn neemt toe wanneer men voorwerpen optilt met de handpalm naar beneden, iemand een hand geeft, een fles opent of een deurknop omdraait. De pijn kan zelfs optreden indien de hand op de tafel rust. De pijn kan vanaf de binnenkant van de onderarm vlakbij de elleboog uitstralen naar de pols. Ook kan het pijnlijk zijn de pols naar binnen te buigen. Deze klachten kunnen gepaard gaan met voosheid of tintelingen ter hoogte van de pink en de ringvinger.
Om de diagnose te bevestigen en de ernst van de ontsteking te onderzoeken is zowel een radiografie als een echografie van de elleboog aan te raden.

Behandeling
• Rust: het onmiddellijk stopzetten van de activiteit die uw klachten veroorzaakt.
• Ijs: met een ijszak of een koud kompres wordt de ontsteking geremd.
• Ontstekingsremmende geneesmiddelen.
• Kinesitherapie: stretchen en spierversterkende oefeningen zijn vaak zinvol.
• Eventueel een inspuiting met corticoïden
• Eventueel een tape rond de elleboog of een bovenarmgips voor twee tot drie weken om absolute rust te geven aan de pezen.
• Een operatie: indien dat alles niet helpt, kan een operatie overwogen worden. Het doel van de ingreep is het chronisch ontstekingsweefsel weg te nemen. Verschillende technieken kunnen hiervoor gebruikt worden. De ingreep gebeurt onder plaatselijke of onder algemene verdoving. Succes is niet gegaranderd, maar in zowat 8 op 10 gevallen leidt dit tot een belangrijke verbetering of volledige genezing.

Na de operatie wordt een open bovenarmgips aangebracht. Deze gips wordt na een week vervangen door een gesloten gips voor twee weken. Hierdoor is de elleboog in de onmiddellijke herstelperiode minder pijnlijk en kan de pees beter genezen. De eerste dagen na de ingreep kunnen vrij pijnlijk zijn. Ook de pijn van de golferselleboog zal niet meteen verdwenen zijn. Onmiddellijk bewegen van de vingers in het gips is aanbevolen.
Nadien zal er onder begeleiding van de kinesist worden geoefend. Het verdere herstel zal afhangen van de evolutie. Gemiddeld duurt het volledig herstel een 6-tal weken, het verdwijnen van de pijn tot 2 à 3 maanden.
Zware lichamelijke inspanningen of specifieke sportbeoefening kunnen soms maandenlang tegenaangewezen zijn. Bij sporters kunnen er soms techniekaanpassingen nodig zijn en kunnen hulpmiddelen zoals ontlastende bandjes ter hoogte van de elleboog gedragen worden.
Indien de zenuw ook chirurgisch werd behandeld kan dit lang hinder blijven geven zoals pijn, voosheid , tintelingen en vermindering van kracht. Meestal is dit tijdelijk, maar soms ook definitief naargelang de aantasting van de zenuw.

zie ook artikel : Tenniselleboog



verschenen op : 30/11/2010 , bijgewerkt op 20/08/2019


pub