29 maart - Lap, ik heb het zitten

Laatst bijgewerkt: juni 2018

mijn verhaal zat 29 maart 2008
Dag vrienden,

Zoals gezegd en geschreven heb ik het zitten. Door in de laatste dagen niets te eten of tenminste niets te kunnen eten ben ik nogal vermagerd, dus reden voor een beetje paniek voor de doktor en word ik gestraft met een kleine weekje kliniek. Dinsdagmorgen word er via een gastroscopie een gaatje gemaakt door mijn maag met een sonde die naar buitenkomt. Van dan af krijg ik dus sondevoeding en moet ik er mij niets meer van aantrekken. Dinsdag krijg ik nog eerst en alleen water (om te zien als het niet lekt zeker), en vanaf woensdag vloeibare voeding. Ik moet 3 dagen in de kliniek blijven om te zien als 'het' wel pakt. Vraag me af wat dat HET is, is het een echte foie gras, steak aux poivre a la crème, of gentse waterzooi? Ik heb al gesuggereerd dat ze tenminste op die baxters een schoon tekeningske zouden kunnen maken met lekkere verzorgde maaltijden, dan hebben minstens een idee van wat denken dat we binnenkrijgen.
Vanaf vrijdag mag ik waarschijnlijk naar huis en komt de thuisverpleegster mij elke avond aanschakelen zodat ik eigenlijk s'nacht opgeladen word. 's morgens word ik dan afgekoppeld en kan ik gewoon doen wat ik wil. Zodus, alles bij alles ziet het er nog niet zo erg uit. Voor de rest gaat alles nog redelijk goed, ik heb al mijn 4de chemo achter de rug van 7, dus meer dan halverwege. Het rare is wel dat ik door de bestraling de helft van mijn baard ben kwijtgeraakt en het is aan de rechterkant (dus niet de kant waar de tumor zit) , dus loop ik er eigenlijk slordig erbij, want mijn baard is er nog aan de rechterkant. Misschien zet ik wel een nieuwe trend in, ik alle geval het zou al nen straffe barbier moeten zijn om mijn baard te trimmen zoals moeder natuur nu gedaan heeft.
Ik wil iedereen ook nog bedanken voor alle steun en mailtjes, het blijft deugd doen alhoewel ik ook wel weet dat jullie uw dagelijkse bezigheden hebben. Al 16 bestralingen achter de rug van de 35 dus daar ben ik ook al bijna halverwege, nu nog maar hopen dat alles in zijn plooi valt want 't is goed voor een keer maar geen twee.

De groetjes

Geert en Christine
geertmaria@hotmail.com

zie ook artikel : Mijn verhaal: kwaadaardige keeltumor



verschenen op : 29/03/2008 , bijgewerkt op 20/06/2018


pub