Glaucoom

Laatst bijgewerkt: augustus 2018
In dit artikel
Glaucoom

dossier Tussen de 90 en de 100.000 mensen hebben in België te kampen met glaucoom. Glaucoom is een verzamelnaam voor een aantal oogaandoeningen waarbij de druk in de oogbol verhoogt. Die verhoogde druk tast de oog-zenuw aan, wat leidt tot een vermindering van het zicht en uiteindelijk tot blindheid.

Chronisch glaucoom komt het meeste voor, maar bezorgt geen last of oogpijn. Vooraleer men merkt dat er met het zicht iets mis loopt, kan de aantasting reeds ver gevorderd zijn. Glaucoom kan echter gemakkelijk vroegtijdig opgespoord en met succes onder controle gehouden worden. Chronisch glaucoom komt vooral boven de 40 jaar voor, zowel bij mannen als bij vrouwen. De aandoening is erfelijk bepaald, zodat het in sommige families meer voorkomt dan in andere.

Bij een acuut glaucoom verhoogt de oogdruk vrij plots en bruusk na bijvoorbeeld een ongeval (b.v. een slag op het oog) of door bepaalde geneesmiddelen die een pupilverwijdend effect hebben. Dit gaat gepaard met scherpe pijnen aan het oog, hoofdpijn, een daling van het gezichtsvermogen en braken. Het oog is rood, de pupil is verwijd en de oogbol voelt hard en gespannen aan. Acuut glaucoom moet onmiddellijk behandeld worden. Het kan op twee, drie dagen tot blindheid leiden.

123-anatom-oog-glaucoom-08-18.jpg

Diagnose

Voor de diagnose van glaucoom worden drie onderzoeken uitgevoerd: een oogdrukmeting, een controle van het uitzicht van de oogzenuw en een gezichtsveldonderzoek.

De oogdrukmeting en de controle van het uitzicht van de oogzenuw maken doorgaans deel uit van elk routine oogonderzoek bij volwassenen. Bij een gezichtsveldonderzoek wordt nagegaan welke zones van het gezichtsveld, uitvallen.

Het gezichtsverlies bij glaucoom is definitief. De beschadiging van de oogzenuw kan op geen enkele wijze hersteld worden. De behandeling moet bijgevolg zo vroeg mogelijk starten, liefst vóór de oogzenuw beschadigd is.

Behandeling

Glaucoom wordt op de eerste plaats behandeld met geneesmiddelen onder de vorm van oogdruppels. Als de druk in de oogbol niet voldoende gecontroleerd kan worden met geneesmiddelen kan men overgaan tot een heelkundige behandeling.

Omdat chronisch glaucoom meestal slechts laat opgemerkt wordt, is het aangewezen de oogdruk geregeld te laten controleren. Bloedverwanten van glaucoomlijders en diabetici lopen een grotere kans op het ontwikkelen van glaucoom. Zij moeten hun ogen minstens éénmaal per jaar laten controleren, Mensen boven de 40 moeten om de 2 à 3 jaar hun oogdruk laten controleren.

zie ook artikel : Test je kennis over glaucoom






pub