Tips voor ouders van stotterende kinderen

Laatst bijgewerkt: september 2019

nieuws • correcties aanbrengen, wijzen op het gestotter of laten herhalen maken het spreken onaangenaam en frustrerend.
• adviezen als: 'denk eerst goed na”, haal eens diep adem', “wees eens wat rustiger' doen het zelfvertrouwen dalen.
• gedachten als 'wat stottert hij toch weer erg' of 'gisteren ging het toch veel beter' werken als stoorzenders.
• spreek rustig met je kind, geef je kind de tijd om zijn gedachten uit te drukken. Dit is efficiënter dan je kind aanmanen om trager of rustiger te spreken.
• hou oogcontact.
• het is belangrijk je aandacht te richten op wat het kind zegt en niet op de manier waarop het dit doet. Wat je kind zegt blijft belangrijker dan hoe hij dit zegt.
• besteed veel aandacht aan wat je kind leuk vindt en kan. Bemoedig en steun hem daarin. Kinderen, zowel jonge als oudere, zijn heel gevoelig voor de waardering van hun ouders. Zo bevordert u het zelfvertrouwen van je kind. Probeer dus niet alleen stil te staan bij het stotteren van het kind. Het stotteren is slechts een klein stukje van je kind, het hele kind is immers veel meer !!
• laat hem voelen dat je van hem houdt en dat hij belangrijk voor je is.
• geef je kind zelf verantwoordelijkheden, laat het zelf antwoorden in de winkel of aan de telefoon, doe het niet in zijn plaats. Ook een stotterend kind moet de kans krijgen zich te ontwikkelen door zelfstandigheid te oefenen. Het kind moet leren voor zichzelf te praten, assertief te reageren of om te gaan met kritiek. Door een te beschermende opvoeding krijgt de jonge stotteraar onvoldoende de kans om zich te ontwikkelen tot zelfstandige volwassene.
• Deel de leerkracht mee dat je kind stottert, vóór de eerste schooldag of tijdens de eerste schooldagen. De meeste leerkrachten staan positief tegenover overleg met de ouders. (Hieronder vind je enkele tips die je kan bespreken met de leerkracht)
• wordt er op school gelachen met je kind, wacht dan niet te lang om de leerkracht in te lichten, zij staan meestal open voor een gesprek.

Hoewel er nog steeds wordt verteld dat stotteren bij kinderen vanzelf overgaat en dat het dus wel meevalt, blijkt bij 1 op 3 kinderen het haperend spreken niet over te gaan. Deze kinderen blijven hun hele leven lang stotteren. Het tijdig raadplegen van een deskundige kan veel stotterleed voorkomen.

• Er is een terugbetaling door het ziekenfonds voor een periode van 2 aaneensluitende jaren stottertherapie. Tijdens deze periode wordt slechts 1 uur per week terugbetaald. (30 minuten therapie per week is zeker niet voldoende!). Verlenging van terugbetaling na die twee jaar is wettelijk niet mogelijk. Bij sommige ziekenfondsen en in sommige regio's bestaat er wel een aanvullende verzekering die voor een bepaalde periode en onder bepaalde voorwaarden een gedeeltelijke terugbetaling logopedie voorziet na de 2 jaren. Het is dan ook raadzaam om eerst te informeren bij uw ziekenfonds voor u aan een therapie begint.
• Vooral bij jonge kinderen is de begeleiding van de ouder(s) van groot belang, zodat zij leren hoe zij het beste op het niet-vloeiend spreken van hun kind kunnen reageren. Het is dan ook belangrijk dat ouders bij de therapie worden betrokken. Ook voor de therapeuten is het goed kennis te nemen van de belevingswereld van ouders van stotterende kinderen om des te beter te kunnen samenwerken bij het geven van hulp aan deze kinderen. Het gedrag van ouders is immers van bijzonder belang bij de verdere ontwikkeling van het spreken van het kind. Therapie zonder het bijzijn van de ouder(s) is geen volwaardige therapie.
Meer info: www.stotteren.be

zie ook artikel : Stotteren






pub