Moeten we ons zorgen maken over het marburgvirus?

Laatst bijgewerkt: augustus 2021
123_marburgvirus_2021.jpg

dossier In Guinee in West-Afrika is het besmettelijke marburgvirus opgedoken waar het voorlopig één dodelijk slachtoffer heeft geëist. Voordien werd het virus enkel aangetroffen bij bepaalde soorten apen en vleermuizen. Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie is het de eerste uitbraak van de marburgkoorts in West-Afrika. Marburg kwam voordien alleen voor in landen in Midden- en Oost-Afrika.

Wat is het?
Het marburgvirus vertoont grote gelijkenissen met ebola. Het heeft eveneens een incubatietijd van twee dagen tot drie weken en een dodelijkheidsgraad van 24 tot maar liefst 88 procent. Meestal sterft een slachtoffer ongeveer acht tot negen dagen nadat de symptomen voor het eerst zijn opgetreden.

Mensen kunnen het virus via vleermuizen oplopen en het vervolgens overdragen op andere mensen. Dat kan via direct contact, bijvoorbeeld doordat men in aanraking komt met bloed of andere lichaamssappen van geïnfecteerde mensen, maar ook indirect, door het aanraken van oppervlakken of materialen, zoals bebloed beddengoed.

Het marburgvirus werd volgens de Wereldgezondheidsorganisatie voor het eerst vastgesteld in 1967 en is sindsdien sporadisch opgedoken in Angola, de Democratische Republiek Congo, Kenia, Zuid-Afrika en Oeganda. De laatste bekende gevallen dateerden van 2012 in Oeganda.

Lees ook: Ebola in 10 vragen (update!)

Symptomen
De symptomen van het marburgvirus treden vaak vrij abrupt op en worden steeds ernstiger. Net zoals bij het ebolavirus geeft de marburgvariant hoge koorts, hoofd- en spierpijn. Ook kan je last krijgen van buikpijn en misselijkheid. In een later stadium zijn zelfs bloedingen mogelijk. 

De langetermijneffecten van het marburgvirus zijn niet zo bekend als die van andere virussen zoals ebola, wat te wijten kan zijn aan het hoge sterftecijfer en de zeldzaamheid van de ziekte. Desondanks heeft men door eerdere uitbraken summier bewijs verzameld over de gezondheidseffecten die het virus veroorzaakt op de lange termijn, namelijk myalgie (spierpijn), artralgie (gewrichtspijn), hepatitis (zwelling in de lever), asthenie (zwakte), oogziekte en psychose.

Lees ook: Wanneer spreken we van koorts en hoe wordt koorts behandeld?

Preventie en behandeling
Een behandeling of vaccin is er niet. Wel kunnen de overlevingskansen vergroot worden door patiënten al in een vroeg stadium vocht toe te dienen en bepaalde symptomen tijdig te bestrijden.

Omdat het virus zo besmettelijk is en de infectie lastig te behandelen, is het vooral belangrijk om besmetting zoveel mogelijk te voorkomen en zieken te isoleren. Dat doet men door personen die nauw contact hebben gehad met een slachtoffer van het marburgvirus, op te sporen en zorgvuldig te monitoren. Daarnaast probeert men ook de besmettingsbron te identificeren.

Bronnen:
https://www.standaard.be
https://www.scientias.nl
https://www.knack.be
https://nl.cc-inc.org

Lees ook: Zo wordt een vaccin ontwikkeld en getest


bron: Sara Claessens: gezondheidsjournalist

Wil je onze artikels graag ontvangen in je mailbox?

Schrijf je hier in voor onze nieuwsbrief.

eenvoudig terug uit te schrijven
Wij verwerken jouw persoonsgegevens conform het Privacy-beleid van Gezondheid NV / Mediahuis.
volgopfacebook

volgopinstagram