ad

Getuigenis: Sofie onderging een ooglaseroperatie (Lasik)

Laatst bijgewerkt: oktober 2020
123m-oog-ogen-glaucoma-test-4-4.jpg

nieuws Sofie (34) was met een correctie van -7.25 sterk bijziend en besloot na overleg met oogarts Dr. Pierre Schauwvlieghe om haar ogen te laten laseren. “Twintig jaar lang zag ik wazig zonder bril of lenzen, en amper twee uur heeft het geduurd om dat wazig zicht weer haarscherp te krijgen. De operatie zelf was echt in een mum van tijd achter de rug: twee keer tien minuten”, vertelt ze. 

"Toen ik in het Laser Refractiecentrum in Sint-Martens-Latem aankwam, mocht ik bijna onmiddellijk mee binnen voor de allerlaatste metingen. Een week lang had ik op vraag van oogarts Dr. Schauwvlieghe geen lenzen meer gedragen, om zo zeker te zijn dat exact de juiste cijfers werden genoteerd. Ongeveer een uurtje later kreeg ik een schort en haarnetje aan, en kreeg ik verspreid over een tiental minuten drie keer verdovende oogdruppels toegediend. 

En dan was het mijn beurt om plaats te nemen in de zetel van de operatiekamer. De wimpers van mijn rechteroog werden afgeplakt en de oogleden werden voorzichtig opengesperd. Druppeltjes zorgden ervoor dat het oog niet droog werd, en intussen legde Dr. Schauwvlieghe uit wat te gebeuren stond. 

Eerst werd een groot toestel over mijn gezicht gebracht, waarna een laser de flap creëerde, een insnede in het hoornvlies. 25 seconden lang voelde ik een druk op mijn ogen, en even werd het zwart, maar van zodra het toestel werd weggeschoven, kwam het zicht terug. Dr. Schauwvlieghe maakte enkele markeringen op de flap en legde die nadien zorgvuldig open zodat een laserstraal gedurende een zestal seconden het hoornvlies bijsleep om de correctie bij te werken. Daarna werd de flap opnieuw dichtgelegd en zat het werk aan het rechteroog er al op. De behandeling van het linkeroog verliep iets onaangenamer, vooral het maken van de flap, maar van pijn was nooit sprake. 

Toen ik opnieuw rechtop mocht zitten, was ik verbaasd al de wijzers van de klok aan de muur te kunnen zien.  Dat was voordien niet het geval. Ik kreeg een soort skibril op met getinte glazen, en mocht even rusten in een zetel in een aparte kamer. Even later nog een korte check-up om te kijken of alles goed verlopen was, en toen mocht ik het centrum al verlaten. 

In de uren na de operatie merkte ik op dat m’n zicht langzaam verbeterde, maar de grote verrassing volgde ’s anderendaags bij het ontwaken. Een heel speciaal gevoel om na al die jaren eindelijk alles scherp te zien van zodra je de ogen opent. In de daaropvolgende dagen had ik nu en dan last van droge ogen, maar de oogdruppels en oogzalf die ik vier keer per dag aanbracht, hielpen wel. De bril droeg ik in totaal zeven nachten, om te voorkomen dat ik ’s nachts in mijn ogen zou wrijven en de flap zou loskomen, maar nadien volstond het om een viertal keer per dag hydraterende oogdruppels te gebruiken. De operatie vond plaats op vrijdagochtend en werken op maandag was geen enkel probleem.

Hoewel ik weet dat ik over vijftiental jaar opnieuw een bril zal nodig hebben, om ’s nachts te rijden bijvoorbeeld, heb ik me de laseroperatie nog geen seconde beklaagd. Integendeel. Ik had het al veel eerder moeten doen."

Laser Refractie Centrum
www.lrc.be
Dr. Pierre Schauwvlieghe
www.oogartsen.vlaanderen 

zie ook artikel : Refractieve chirurgie: ooglaser en inplantlenzen


bron: Sofie Van Rossom - gezondheidsjournalist

ad


pub