Een stukje kip past in een gezonde voeding

Laatst bijgewerkt: oktober 2019
ad_Wokmetkipengroentjes.jpg

nieuws Kip scoort goed als onderdeel van een gezonde voeding. Het is mager wit vlees en gemakkelijk te combineren met veel groenten maar ook met fruit, aardappelen en volkoren graanproducten. Kip biedt variatie naast rood vlees, vis, eieren en peulvruchten. In een gezonde voeding krijgt wit vlees de voorkeur boven rood vlees en vers vlees boven bewerkt vlees. Kleine porties volstaan. Een gezonde regel is: vul je bord voor de helft met groenten, voor een vierde met aardappelen of volkoren graanproducten en voor een vierde met vlees, vis, ei of peulvruchten. 

Belangrijke voedingsstoffen en weinig calorieën

Een stukje kip levert gemiddeld 140 kcal per 100 g. Een kipfilet, het magerste stukje, telt maar ongeveer 100 kcal per 100 g. Het verschil zit vooral in het vetgehalte. Een kipfilet is vetarm (1,3 g vet per 100 g). Een kippenbout bevat iets meer vet (6,2 g per 100 g). Wat hebben ze gemeenschappelijk? Kip is relatief mager vlees, het is rijk aan hoogwaardige eiwitten en een goede bron van fosfor, selenium en de vitaminen B3, B6 en B12. 
In vergelijking met rood vlees zoals rund- en varkensvlees bevat kip minder ijzer en zink, maar wel in een goed opneembare vorm in vergelijking met ijzer en zink uit plantaardige voedingsmiddelen. De ijzeropname bedraagt ongeveer 25 % uit vlees en slechts 5 tot 15 % uit plantaardige voedingsmiddelen.

ad_vlam_kip_grafiek.jpg

Kip met of zonder vel?

Een stukje kip van 100 g met vel brengt 3 g vet en ongeveer 25 kcal meer aan dan 100 g kip zonder vel. Als je een kipfilet vergelijkt met een stukje kip met vel scheelt het 8 g vet en ongeveer 60 kcal per 100 g. Kipproducten zoals kipburgers en gevogeltegehakt brengen doorgaans meer vet en zout aan. Vers vlees krijgt de voorkeur boven bewerkt vlees. De bereidingswijze speelt ook mee: kip gepaneerd en gebakken in de frituurpan slorpt sowieso veel vet op.

Meer onverzadigd vet dan verzadigd vet

Kip is mager wit vlees. Het weinige vet in kip bestaat bovendien voor ongeveer twee derden uit goed onverzadigd vet en voor slechts een derde uit verzadigd vet. Verzadigd vet kan het cholesterolgehalte in het bloed verhogen en zo mogelijk ook het risico op hart- en vaatziekten. Een kipfilet bevat amper 0,4 g verzadigd vet per 100 g en wordt beschouwd als arm aan verzadigd vet. Een maaltijd met een stukje kip gecombineerd met veel groenten en een portie gekookte aardappelen of volkoren graanproducten past dus prima in een lijn- en hartvriendelijke voeding.

ad_Gevuldekipfilet.jpg

Hoe bereid je kip op een veilige en hygiënische manier?

  • Was je handen goed voor én na contact met voedsel.
  • Behandel rauw kippenvlees met de nodige zorg. Was rauwe kip niet onder de kraan.
  • Gebruik apart keukengerei (snijplanken en messen) voor rauw en bereide kip en was tussendoor je handen. Snijd groenten en kip niet op dezelfde plank of met hetzelfde mes zonder deze eerst grondig te reinigen. Leg bereide kip niet terug op het bord waar het rauw op heeft gelegen.
  • Bakken, braden of stoven... Kip moet altijd voldoende gegaard worden. Kip is gaar als het vlees vanbinnen wit is of van het bot loskomt.
  • Roer kipproducten die je in de microgolfoven bereidt regelmatig om. De warmte verspreidt zich immers niet gelijkmatig doorheen het voedsel.

Kwaliteitszorg

Kwaliteitszorg, strikte controles en traceerbaarheid doorheen de keten zorgen er voor dat gevogelte van bij ons veilig is. Alle pluimveehouders en pluimveeslachthuizen dienen er voor te zorgen dat hun producten op elk moment voldoen aan de strenge wettelijke voorschriften inzake voedselveiligheid en kwaliteit.
Zo’n 95 % van de braadkippenhouders volgt naast de autocontrolewetgeving ook één of meerdere kwaliteitssystemen waarbij nog meer de nadruk gelegd wordt op hygiëne, voedselveiligheid, tracering en dierenwelzijn. Deze bedrijven worden jaarlijks gecontroleerd door onafhankelijke controle-instellingen op een resem bovenwettelijke voorwaarden.


bron: ingezonden mededeling: VLAM