Waarom krijgt u haarschilfers of hoofdroos?

Laatst bijgewerkt: november 2019

nieuws Hoofdroos is een lichte vorm van seborroïsch eczeem op het behaarde hoofd waarbij veel huidschilfers ontstaan. Ze kunnen ook ontstaan in de wenkbrauwen en bij mannen in de baard of snor, achter de oren of op de borst. De kleine witte schilfers zitten meestal los in het haar en kunnen naar beneden dwarrelen en te zien zijn op de kleding.
Roos kan geen kwaad en is niet besmettelijk. Het kan ook geen kaalheid veroorzaken.

Hoe ontstaan schilfertjes?
De schilfertjes zijn oude huidcellen die loslaten zodra nieuwe huidcellen zijn gevormd. Bij een normale huid zijn die schilfertjes klein en zo goed als onzichtbaar. Bij eczeem vernieuwt de huid echter veel sneller en ontstaan dus meer en ook grotere schilfers. Bovendien kunnen ze aan elkaar klonteren, waardoor ze nog beter zichtbaar zijn.

Hoe ontstaat hoofdroos?
Waarom de ene persoon schilfers krijgt en de andere niet, is niet precies bekend. Mogelijk is er sprake van een (erfelijke) aanleg. Wat alleszins een rol speelt is de vetheid van de huid door een overmatige talgproductie. Meestal gaat dit gepaard met een verhoogde aanwezigheid van bepaalde soorten schimmels uit de Pytiriasis- of Malassezia-familie, zoals Pityrosporum ovale, die van nature bij iedereen op de (hoofd)huid voorkomen.

Ook kan roos een gevolg zijn van uitdroging ten gevolge van shampoos tegen vet haar, of door irritatie door shampoos of andere haarverzorgende middelen, of door een te droog (binnen)klimaat.

Vaak begint hoofdroos in de puberteit. Ongeveer de helft van de twintigjarigen heeft er last van, mannen iets vaker dan vrouwen. Meestal wordt het minder na het vijftigste jaar. Bij baby's ontstaan soms in de eerste levensmaanden vettige gele schilfers op het hoofdje. Die vorm van hoofdroos wordt 'berg' genoemd. Deze vorm verdwijnt vaak vanzelf voor de eerste verjaardag.

Erger in de winter
Roos wordt vaak erger bij lage temperaturen en een lage luchtvochtigheid. 's Winters bij koud weer en met de verwarming aan kunt u er dus meer last van hebben. Zonlicht (UVB-straling) geeft verbetering. Profiteer daarom van zonnige dagen.

Wat kan u doen?
Meestal verdwijnt roos na enige tijd vanzelf, maar het kan altijd weer terugkomen.
• U kunt beter niet krabben, want daardoor beschadigt de huid en kunnen de klachten verergeren.

• Was uw haar elke dag of een paar keer per week met een milde of pH-neutrale shampoo als u last heeft van roos. Het masseren van de hoofdhuid vermindert de schilfering. Spoel de shampoo altijd goed uit. Als er zeepresten achterblijven, kunnen die de hoofdhuid irriteren.

• Met een anti-roosshampoo kunt u het probleem vaak verhelpen. Hij bevat seleniumsulfide of zinkpyrithion die de snelle aanmaak van huidcellen afremmen. Laat de shampoo vijf tot tien minuten inwerken vóórdat u het haar afspoelt met lauw water. In het begin is het aan te raden om het haar dagelijks of om de andere dag te wassen. Als de roos zichtbaar is verminderd, voldoet een milde (geen vette !) shampoo. De anti-roosshampoo kunt u eventueel 1 tot 2 X per week gebruiken als onderhoudstherapie.

• Bij een baby met melkkorstjes kunt u het hoofdje insmeren met olie (babyolie, slaolie of olijfolie). Laat de olie enkele uren, of een hele nacht inwerken. Daarna kunt u de melkkorstjes voorzichtig afschrapen, bijvoorbeeld met een speelkaart. Na verloop van tijd verdwijnen de melkkorstjes ook vanzelf.

• Haarverzorgingsproducten, zoals gel, mousse of haarlak, hebben geen invloed op roos. U kunt ze blijven gebruiken.

Raadpleeg uw huisarts in een van de volgende gevallen:
• De klachten zijn ernstig en u heeft ook andere huidproblemen;

• Als de huid ontstoken is, bijvoorbeeld door krabben;

• Als er zes weken na het begin van de behandeling met een speciale shampoo geen verbetering is opgetreden;

• Als er sprake is van haaruitval. Dan is de klacht geen gewone hoofdroos;

• Als de schilfering er zilverachtig uitziet en er ook geïrriteerde schilferende plekken zijn elders op het lichaam, bijvoorbeeld in de knieholtes of de holtes van de ellebogen. Ook dan is het waarschijnlijk geen hoofdroos.


bron: www.huidziekten.nl - www.huidfonds.nl - nhg.artsennet.nl



pub