Obstakels van injectietherapie verwijderen bij ouderen met diabetes: de bijdrage van nieuwe naalden

door anoniem, 17 July 2014 om 12:51

Door: Professor Bernard Bauduceau
Voormalig hoofd Endicronologie bij Hôpital Bégin, Parijs

De invloed van diabetes wordt steeds groter in bepaalde groepen van de bevolking, in het bijzonder bij ouderen. Dit is het gevolg van de stijging van de leeftijdsverwachting. Tegenwoordig is een kwart van de diabetespatienten ouder dan 75 jaar. De overgang naar insulinetherapie door middel van injectie bij oudere diabetici is vaak noodzakelijk als gevolg van progressieve insulinopaenia. Dit kan resulteren in: het onvermogen om gestelde bloedsuiker doelen te behalen door middel van orale bloedglucoseverlagende medicatie, sarcopaenia (spiermassaverlies als gevolg van ouderdom), nierfalen of plotseling gewichtsverlies. Hierdoor wordt injectietherapie noodzakelijk. Patienten moeten echter overtuigd worden van de noodzaak van injectietherapie.

Obstakels van injectietherapie: insuline is een medicament waar mensen huiverig voor zijn

De overgang naar injectiebehandeling veroorzaakt vaak veel terughoudendheid bij oudere patiënten, deze terughoudendheid is terug te voeren op idëen die patiënten hebben over insulinetherapie. De bezwaren die oudere diabetici hebben tegen insulinetherapie zijn talrijk: er is de angst dat de diabetes erger wordt en daarnaast de vrees dat de therapie ‘voor het leven’ zal zijn. Vaak kennen patienten voorbeelden waarbij het toepassen van injectietherapie vooraf is gegaan door de angst voor complicaties, overlijden, hypoglykemie, gewichtstoename en de angst voor het injecteren zelf. Deze angsten houden over het algemeen de verandering van behandeling van diabetes tegen. Echter, acceptatie voor injectietherapie wordt binnen enkele maanden al bereikt, als gevolg van het minimaliseren van de injecties en daarnaast het goede gevoel wat veroorzaakt wordt door de behandeling. Het begin van de injectietherapie vereist passende voorlichting die in het ideale geval gegeven wordt aan de patient zelf, het geven van voorlichting aan familie of verzorgers wordt essentieel wanneer de cognitieve functies van de oudere patient verminderd zijn. Echter, het ongemak van injecteren blijft zelfs na deze periode van aanvaarding bestaan.

Hoeveel zelfstandigheid hebben ouderen met diabetes?

Wanneer men begint met injectietherapie bij ouderen moeten alle mogelijkheden goed worden bekeken:
- Zijn patiënten zelf in staat hun eigen injecties, bloedglucosemeting te doen en hun behandeling aan te passen? De grenzen van de eigen behandeling kunnen het gevolg zijn van ouder worden, een verandering in de cognitieve functies, zintuiglijke beperkingen of simpelweg onhandige bewegingen. Wanneer dit het geval is, zijn familie of verzorgers in staat de patient helpen?
-Willen ouderen zichzelf wel injecteren? Het zelf injecteren kan leiden tot een verantwoordelijkheid die zij niet noodzakelijkerwijs willen nemen. Deze transitie naar injectietherapie moet hierom goed worden uitgelegd en moet niet leiden tot een verlies van levenskwaliteit.


Bijdrage van nieuwe naalden

Elke factor die de transitie van orale insulinetherapie naar injectietherapie vergemakkelijkt voor ouderen met diabetes is daarom welkom. Verbeteringen in de insuline toediening en in het bijzonder de marketing van naalden die korter zijn en meerdere schuine kanten hebben is hierom goed nieuws.

-De lengte van naalden is een belangrijk punt. Een lange hoge kalibernaald kan in de ogen van de patient zorgen voor stress en hierdoor zouden ouderen injectietherapie weigeren. Aan de andere kant blijken korte naalden (4 en 5 mm) een geruststellende factor, die de impact van injectietherapie kan reduceren. Van belang is te kijken of pennaalden gebruikt kunnen worden bij oudere patiënten. Studies tonen aan dat de dikte van de huid, ongeacht de leeftijd van de patient, tussen de 1.8 en 2.5 mm is. Alleen de dikte van subcutaan weefsel variert als gevolg van overgewicht. De absorbtie van insuline verschilt hierdoor niet van korte naalden in vergelijking met lange naalden, zolang er subcutaan wordt geinjecteerd. Belangrijk is het vermijden van injecties in de spieren, wat zorgt voor een snelle arbsorbsie van insuline en resulteert in een hypoglykemie. Dit kan ernstige gevolgen hebben bij ouderen. Pennaalden maken het injecteren makkelijker voor zowel de patient als verzorger. Het gebruik van pennaalden van 4mm/5mm is hierdoor perfect mogelijk bij patienten en is zelfs geprefereerd, dit in verband met atrofie en cutane fragiliteit.

-Uit onderzoek is verder gebleken dat naalden met 5 schuine kanten grotendeels pijnloos zijn. Dit spreekt zeker in hun voordeel, net zoals het feit dat bepaalde 4mm naalden zeer fijn zijn: 32 gauge of 0.23mm diameter.

-Gemakkkelijke penetratie door deze naalden betekent dat de kracht die noodzakelijk is voor injectie wordt verminderd. Bijgevolg moet het risico van intramusculaire injectie worden verminderd aangezien onderhuid minder gecomprimeerd zou worden tijdens de injectie.

Het comfort als gevolg van technologische vooruitgang vergroot de acceptatie van injectietherapie bij oudere diabetici en als gevolg daarvan de verbetering van naleving van de injectietherapie.

Nog steeds een voorlopige oplossing

In de dagelijkse praktijk blijft het beroep op injectietherapie achter bij oudere diabetici. Dit komt voort uit de vrees van patiënten of mensen om hen heen, maar evenvaak uit de angst die artsen hebben en hun gebrek aan kennis bij het managen van insuline bij ouderen. De moderne insuline, naast verbetering van injectiematerialen en controle maken de overgang naar injectietherapie veiliger en makkelijker. De grootste moeilijkheid die overblijft is in de aanpassing van de voorlichting voor de oudere patiënt en het vaak noodzakelijk een beroep moeten doen op hulp en paramedisch personeel. Echter, is er aanzienlijke vooruitgang geboekt in de afgelopen decennia. Kortere naalden die de pijn verminderen dragen bij aan vooruitgang, met name bij oudere patiënten.

reageer op dit bericht

pub