reacties op artikels

lupus.

door philippe , 07 oktober 2010 om 09:26 - naar artikel

hallo, ik heb een vriendin die reeds enkele jaren lupus heeft.de moeilijkheid voor mij is dat ik ik niet weet hoe ik daar mee om moet gaan,de stemmingswisselingen,het wegsteken van de pijn enz.heeft er iemand tips of dezelfde ervaringen?alle hulp is welkom!ik zie haar graag en wil er voor haar zijn! bedankt op voorhand. grts philippe

lupus.

door natascha , 31 juli 2011 om 23:12 - naar artikel

hey philippe

ik ben natascha, 29 jaar oud, heb 2 schatten van kinderen en ik had mijn eerste opstoot was ik 8 jaar oud..
ik ken jouw vriendin wel niet maar ik weet precies wat ze door maakt.. het aanvaarden van de ziekte is al zeer moeilijk, laat staan de ontzettende pijn die waar we dagelijks mee te maken krijgen, iedere dag is een strijd tegen de pijn en je wilt zoveel doen.. maar het lukt niet zoals we het willen doen.. of we moeten hulp zoeken van derden terwijl we dat zo graag zelf hadden willen doen, ook wilt ze jou niet lastig vallen met haar pijn, dit kan verschillende redenen hebben, de 1 ste reden kan zijn dat ze niet wilt worden betuttelt, dus dat jij zo gezegd alles voor haar gaat doen of dat ze je er gewoon niet mee wilt lastig vallen dat ze zoiets heeft van, hij heeft zijn eigen problemen of dat ze mss bang is dat je haar gaat laten vallen voor een gezond meisje.. mijn 1 ste relatie is kapot gegaan door mijn ziekte.. de pijn is zeer moeilijk te omschrijven.. er zijn dagen kan ik bijna niet lopen en er zijn dagen dat het beter gaat.. ook die stemmingswisselingen enzo.. het makkelijkste is eigenlijk dat zij er met jou over gaat praten, bv wat ze voelt, waar het pijn doet, ook over haar gevoelens.. voor haar is dit echt moeilijk omdat ik denk dat zij nog moet aanvaarden dat ze lupus heeft.. maar voor jullie relatie is dit het beste.. je moet haar niet dwingen en als ze erover vertelt, alles laten vallen waar je mee bezig bent en haar 2 luisterende oren geven en zeer goed naar haar luisteren en als je ziet dat ze een mindere dag heeft, haar meehelpen in het huishouden.. als zij erover begint te praten dan kun je je mss wat inbeelden wat er in haar om gaat.. ik heb al zo vaak tegen mijn nieuwe vriend gezegd van.. zoek u een ander, een gezond meisje, niet een zoals ik.. met mij heb je geen toekomst, ik kost u veel aan dokters, wie weet hoe ik er over 10 jaar bij zit, mss in een rolstoel, wie weet.. ( heb in 2006 een 6 a7 maanden in de rolstoel gezeten, mijn zoon was toen 3 maanden oud) dat zijn zo van die dingen waar ik mee bezig ben en mss zij ook, wie weet.. als er iets is, je mag mij altijd contacteren

lupus.

door natascha , 31 juli 2011 om 23:12 - naar artikel

hey philippe

ik ben natascha, 29 jaar oud, heb 2 schatten van kinderen en ik had mijn eerste opstoot was ik 8 jaar oud..
ik ken jouw vriendin wel niet maar ik weet precies wat ze door maakt.. het aanvaarden van de ziekte is al zeer moeilijk, laat staan de ontzettende pijn die waar we dagelijks mee te maken krijgen, iedere dag is een strijd tegen de pijn en je wilt zoveel doen.. maar het lukt niet zoals we het willen doen.. of we moeten hulp zoeken van derden terwijl we dat zo graag zelf hadden willen doen, ook wilt ze jou niet lastig vallen met haar pijn, dit kan verschillende redenen hebben, de 1 ste reden kan zijn dat ze niet wilt worden betuttelt, dus dat jij zo gezegd alles voor haar gaat doen of dat ze je er gewoon niet mee wilt lastig vallen dat ze zoiets heeft van, hij heeft zijn eigen problemen of dat ze mss bang is dat je haar gaat laten vallen voor een gezond meisje.. mijn 1 ste relatie is kapot gegaan door mijn ziekte.. de pijn is zeer moeilijk te omschrijven.. er zijn dagen kan ik bijna niet lopen en er zijn dagen dat het beter gaat.. ook die stemmingswisselingen enzo.. het makkelijkste is eigenlijk dat zij er met jou over gaat praten, bv wat ze voelt, waar het pijn doet, ook over haar gevoelens.. voor haar is dit echt moeilijk omdat ik denk dat zij nog moet aanvaarden dat ze lupus heeft.. maar voor jullie relatie is dit het beste.. je moet haar niet dwingen en als ze erover vertelt, alles laten vallen waar je mee bezig bent en haar 2 luisterende oren geven en zeer goed naar haar luisteren en als je ziet dat ze een mindere dag heeft, haar meehelpen in het huishouden.. als zij erover begint te praten dan kun je je mss wat inbeelden wat er in haar om gaat.. ik heb al zo vaak tegen mijn nieuwe vriend gezegd van.. zoek u een ander, een gezond meisje, niet een zoals ik.. met mij heb je geen toekomst, ik kost u veel aan dokters, wie weet hoe ik er over 10 jaar bij zit, mss in een rolstoel, wie weet.. ( heb in 2006 een 6 a7 maanden in de rolstoel gezeten, mijn zoon was toen 3 maanden oud) dat zijn zo van die dingen waar ik mee bezig ben en mss zij ook, wie weet.. als er iets is, je mag mij altijd contacteren

reageer op dit bericht

Verstuur E-cards

verstuur een e-card

bekijk alle e-cards »

pub