Burnout

door seru, 07 november 2005 om 11:36 - naar artikel

Hallo, na een periode van ontkenning ben ik er nu VAST van overtuigd dat in een burnout heb, en wil hiervan zo snel mogelijk herstellen. Gelieve mij enkele adressen te bezorgen van personen die hier ervaring mee hebben en ook cordaat weten aan te pakken (BELGIE ik woon in oost-vlaanderen).
Ontstaan bij mij = vaste nacht weekendwerk + eigen zaak in de week + opvoeding van 2 kinderen waarvan er eentje 1 jaar niet heeft doorgeslapen en veel aandacht vraagt, geen ontspanning of sociaal leven meer. ALVAST VAN HARTE BEDANKT VOOR UW REACTIE

zo snel mogelijk terug

door yolan witterholt, 07 november 2005 om 19:27 - naar artikel

Nu ik een heel eind richting herstel ben van mijn burnout, moet ik er bijna om lachen als ik dit bericht lees. Elke burnout patiënt wil zo snel mogelijk weer beter zijn; het ligt juist in de aard van iemand die een burnout krijgt om zich niet bij zijn of haar ziekte neer te leggen. Zoals ik las tijdens mijn burnout: je herstel begint pas op het moment dat je ophoudt met plannen wanneer je weer aan het werk kunt. Snel herstellen van een burnout kan niet en het duurt jammer genoeg bij iedereen een hele tijd voordat hij of zij dat accepteert. Snel willen kost juist tijd. Mijn bedrijfsarts zei: alles wat je gedaan hebt om je genezing te versnellen, heeft het uiteindelijk vertraagd. Ik hoop dat je dus ook tot acceptatie komt: met een burnout ben je ziek. En op het moment dat je je ziek meldt, ben je vaak nog lang niet op je dieptepunt: die komt er dan nog aan. Succes!

Burnout

door anoniem, 07 november 2005 om 19:33 - naar artikel

Hoi,

Ik denk dat het antwoord al in je reactie te lezen is. Je moet gewoon meer tijd maken voor jezelf. Zorg dat je geen tekorten hebt kwa voedingsstoffen. Blijf weg van koffie of cafeïnne in het algemeen want dat zuigt je energie uiteindelijk helemaal weg. Verwen jezelf eens en chocolade helpt zeker als je effe niet meer kan ...

Burnout

door anoniem, 08 november 2005 om 00:46 - naar artikel

Geachte anoniem hierboven:

regel 1: akkoord
regel 2: zéver, gezéver...

burnout

door gert, 09 november 2005 om 09:37 - naar artikel

Beste Seru, het niet om je te ontmoedigen maar ik vrees dat Yolan hier 300 % gelijk heeft. Ik herken alle fenomenen, zowel die van jou als diegene die Yolan beschrijft. Tot mijn scha en schande heb ik moeten ervaren dat mijn 'gevecht' tegen de burnout precies het onmekeerde effect had dan ik voor ogen had. Rust, en dan vooral innerlijke ontspanning, is het enige dat je kan helpen om hier door te geraken. Na 7 maanden slaag ik nog steeds niet in dat laatste, maar ik leef met goede hoop. Mijn burnout heb ik opgebouwd door 9 jaar héél intensief met alles en nog wat bezig te zijn en mezelf geen rust te gunnen. Ik was sterk, kon alles aan, en alles was dan nog niet eens voldoende... Toch niet verwonderlijk dat er dan maaanden nodig zijn om te herstellen van die roofbouw op lichaam en geest? Snel genezen van een burnout? Nee, hoor... Toch succes!

Burnout en caffeine

door anoniem, 17 november 2005 om 10:53 - naar artikel

Ik wil even reageren op de "gezeveropmerking". Als je caffeine tot je neemt, begint de werkzame stof ongecontrolleerd neuronen af te vuren in je hersenen. Deze te hoge neuronenactiviteit stimuleert je hypofyse die op haar beurt een hormoon aanmaakt dat de adrenaline productie in werking zet. Iedereen weet wel wat adrenaline is, het geeft je de zogezegde "vecht-of-vlucht" reactie, die onze voorvaderen de kracht gaf om te ontsnappen aan een sabeltandtijger of andere gevaren.
Door de adrenalineklieren te stimuleren zet caffeine je in diezelfde vluch-of-vecht positie. En dat heeft geen zin, want je zit misschien gewoon op je stoel of in de zetel. Wanneer het hoge adrenalinegehalte vermindert, dan uit zich dat in vermoeidheid, kribbigheid, hoofdpijn en verwardheid.

Op dit moment ga je waarschijnlijk weer op zoek naar een "shot" caffeine, en dan nog één en dan nog één. Als je je lichaam constant in een caffeineroes houdt dan hou je jezelf ook constant in de vecht-of-vlucht positie. Laat me even uitleggen hoe je lichaam dit ervaart :
Stel je voor dat je in een land leeft dat steeds met aanvallen bedreigd wordt. Waar je ook gaat, er is altijd een constante staat van alertheid. En daarbij zouden je verdedigingsmogelijkheden altijd verzwakt worden. Klinkt dat niet stresserend ? Caffeine produceert hetzelfde effect in je lichaam, het is een beetje als oorlog voeren op verschillende fronten tegelijkertijd. Zo een constante alertheid noemt men caffeinisme dat de volgende kenmerken heeft : vermoeidheid, angst, stemmingsveranderingen, slaapstoornissen, geprikkeldheid EN depressie. Laat die koffie en cola dus vooral staan. Dit is geen zéver, gezéver ...

cafeïne en burnout

door E., 17 november 2005 om 21:03 - naar artikel

Beste hierboven,

Ik maakte de "gezever-opmerking". Dit was een reactie op het bericht dat suggereerde dat een ernstige en complexe problematiek als burnout het gevolg is van teveel koffie en cola drinken. En dat wanneer het niet goed gaat een reep chocolade wel soelaas zal brengen... Als therapeut en stressconsulent met meer dan 15 jaar ervaring in de behandeling van burnout kan ik dat niet anders dan zever noemen, ja. En al zal het zo wel niet bedoeld zijn, toch vind ik het een weinig respectvolle opmerking voor al de mensen die lijden aan een dergelijke ernstige aandoening.Het kwam bij mij over als: "komaan jongen, let wat op je eten en alles komt wel goed..."
Ik geraak de laatste tijd op dit forum wel vaker geïrriteerd bij de verheerlijking van voedingssupplementen en het toekennen van alle mogelijke effecten aan voeding.

Let wel: natuurlijk ben ook ik voorstander van een evenwichtige gezonde voeding. Maar mensen, alsjeblief, overdrijf niet zo. En wanneer het gaat over aandoeningen die gelinkt zouden kunnen zijn aan voedselallergieën, wel dan kan ik nog mee. Maar als men begint met ook depressies, burnout, cvs,fibromyalgie,...toe te schrijven aan verkeerde voeding of te veel koffie en als oplossing water drinken of chocolade eten voorstelt, wel dan word ik boos. Het is niet omdat chocolade selectief de reüptake van seretonine inhibeert dat je er depressies mee geneest...

En ook Uw reactie over cafeïne vind ik overdreven. Koffie heeft inderdaad een licht stimulerend effect dat erg persoonsgebonden is. Dus als je er niet goed tegen kan dan zal je wel slecht slapen als je nog enkele kopjes drinkt 's avonds laat. Maar koffie drinken benoemen als "oorlog voeren op verschillende fronten" dat gaat me wat ver. Ik heb geen zin om hier een neurofysiologisch of biochemisch discours te houden, dat interesseert de meeste mensen hier toch niet en dat leidt alleen maar tot algemene uitspraken die in een verkeerde context geplaatst worden door personen die er net niet genoeg van afweten... Enkel de vraag: heeft U in uw verklaring over de effecten van cafeïne ook rekening gehouden met verzadiging ter hoogte van de presynaptische spleet, met concurrentie tussen de neurotransmitters, mogelijke antagonisten van de hormonen die U noemt, met gewenning en tolerantie, en wat met de hypothalamus...?

De enige wetenschappelijke onderzoeken ivm met cafeïne die momenteel voorhanden zijn tonen aan dat cafeïne een verminderde beweeglijkheid van de spermatozoïden kan veroorzaken, een lager geboortegewicht kan veroorzaken en een nadelige invloed kan hebben op het hart. That's it!

By the way, ik heb toevallig mensen gekend die zich in een constante staat van paraatheid en alertheid hebben bevonden gedurende langere tijd: o.a. mensen die gegijzeld werden, para's die terugkwamen van Somalië,... Wel dergelijke ernstige toestandsbeelden heb ik in mijn praktijk nog nooit gezien van mensen die teveel koffie dronken. Dat krijg je namelijk niet van koffie drinken, al drink je het met sloten. je krijgt dan hooguit wat maaglast en eventueel wat hartkloppingen als je het niet gewend bent.

Misschien dat het nu lijkt of ik het wat in het belachelijke trek? Wel, dat is het uiteindelijk ook. Zéver. Maar bovendien vind ik het niet onschadelijk omdat het denigrerend is voor veel mensen en onnodig hun schulgevoel induceert en bovendien verwarrend voor mensen die er niet veel verstand van hebben.

Burnout is een syndroom van fysieke en emotionele uitputting dat gepaard gaat met de ontwikkeling van een negatief zelfbeeld, een negatieve attitude en verlies aan betrokkenheid. Het heeft een multi-causaal karakter en een procesmatig verloop. Factoren die een rol spelen zijn vaak: zich onvoldoende gewaardeerd voelen, een te hoge fysische en/of psychische belasting, overidentificatie met de job, gebrek aan autonomie, gebrek aan feedback, rolconflicten en rolambiguïteit,...naast factoren m.b.t. de persoonlijkhied van de betrokkene.

voilà.

vriendelijke groeten en beterschap en sterkte gewenst aan de BO-ers hier.

cafeïne en burnout

door anoniem, 18 november 2005 om 10:14 - naar artikel

Beste E,

Ik sta perplex. Je beschrijvingen van de effecten van koffie tonen enkel aan dat je een eenzijdige informatiebron hebt. Het "licht" stimulerende effect dat je toewijst aan koffie is gewoon een understatement. De drie wetenschappelijke onderzoeken die je aanhaalt zijn blijkbaar je enige litteratuur die je gelezen hebt ivm met de effecten van (teveel) koffie. Wat maagklachten en wat hartkloppingen, dat is alles ... dit statement is op zich dan ook niet onschadelijk, want het zegt dat het wel ok is om (veel) koffie te drinken en dat is zeker niet zo. Een gezond lichaam manifesteert geen maagklachten en hartkloppingen. Deze symptomen wijzen erop dat er wel degelijk iets ernstig mis is in het lichaam. Ons lichaam is een fantastische machine dit veel misbruik kan verwerken en constant bezig is met zichzelf te herstellen. Enkel wanneer dit niet meer lukt komen symptomen duidelijk naar voor, maar dat wil niet zeggen dat er niets mis gaat als er geen duidelijke symptomen zijn. Als er geen symptomen zijn is er geen stress, is een foute stellingname. Ik ga het hier even bij laten voor wat cafeïne betreft.

Je beschrijving van het burnout syndroom is heel juist, maar hoe komt het dat mensen uitgeput geraken ? Het is inderdaad mede bepaald door hun persoonlijkheid, hun feno- en xenotypering, maar ook door tekorten op puur lichamelijk niveau, als je fysiek uitgeput bent, dan kan dat ook omdat je lichaam te zwak is, het kreeg niet de juiste "brandstof". Negatieve attitudes, dikwijls het gevolg van een slechte hormonenbalans kunnen teruggebracht worden naar slechte voeding, dat geldt ook voor de aangehaalde fysische en psychische belastingen. Een zeer diepgaande voeding - en dan spreek ik niet over de "evenwichtige gezonde voeding" - is een grote stap naar genezing die je in je reactie ontkent. Als je lichaam signalen van ziekte geeft is het in eerste instantie nodig om alle storende "stressfactoren" op niveau van voeding en levensstijl weg te nemen, en van daaruit het lichaam terug op te bouwen. Het is gewoon niet logisch om dit te minimaliseren of te ontkennen. Het huidig "normaal" voedingspatroon en onze levensstijl zijn zo ver weg van wat het zou moeten zijn, dat het ook niet verwonderlijk is dat mensen onverklaarbare en moeilijk geneesbare ziektes krijgen zoals CVS en fybromialgie, erger nog, dikwijls krijgen ze medicatie die uiteindelijk meer slecht doet dan goed. Inderdaad, mensen geraken er zeer moeilijk vanaf maar dat is omdat de onderliggende factoren helemaal niet worden weggenomen. Hun voedingspatroon wordt misschien wel aangepast, als ze geluk hebben wel te verstaan, maar de voedingsdeskundigen die van het aangeleerde pad (durven of willen) afwijken, die kom je niet dikwijls tegen. Een diepgaande voeding is bij de genezing van de patienten bijna nooit een prioriteit, terwijl het zo belangrijk is. Ik moet altijd met lede ogen toekijken wat voor eten patienten in ziekenhuizen krijgen, voeding die samengesteld wordt door deskundigen wel te verstaan ... waanzin gewoon.

Eerst de goede fundering zetten, terug orde op zaken stellen, het door slecht voedsel en verkeerde voedingsgewoontes "beschadigde" lichaam terug op poten zetten is ALTIJD de eerste stap naar genezing. Dit is gewone logica en trouwens, men probeert dit met allopatische middelen ook een beetje toe te passen, antidepressiva heet die "voeding"die hormonenspiegels aanpast, waarmee mijn stelling ook bewezen is, maar deze medicatie is zo ver van de realiteit dat ik op mijn beurt moet zeggen dat dit denigrerend is voor patienten. Het vertrouwen van patienten wordt beschaamt omdat zij niet krijgen waar ze recht op hebben, een volledige therapie die op een juiste manier gebaseerd is op de menselijke fysiologie.

Maaltijden worden samengesteld met voedingsmiddelen, een bron van bioactieve stoffen die van invloed zijn op een groot aantal neurotransmitters die in het brein fungeren als chemische boodschappers. Sommige voedingsbestanddelen hebben een direct effect op de neurotransmitterreceptoren. Uit andere worden neurotransmitters gesynthetiseerd en nog andere kunnen de neuronale functies moduleren.

Een primaire vereiste om zich goed te voelen is een evenwichtige en gevarieerde voeding die - als je ziek bent - van extreem diepgaande kwaliteit moet zijn. Wie voedingstekorten heeft, voelt zich sowieso niet goed en mogelijk zelfs down. Te weinig of onevenwichtig eten, resulteert uiteindelijk in een slap en teneergeslagen gevoel, vermoeidheid, prikkelbaarheid, een doffe huid, duizeligheid, enz. Bovendien is een gezond voedingspatroon de beste bescherming tegen ziekten. Voldoende drinken, bij voorkeur water, is in dit kader eveneens belangrijk. Dehydratatie kan leiden tot lusteloosheid, vermoeidheid en depressie, het hormoon vasopressine speelt hierbij een belangrijke rol, ter informatie voor de therapeuten. Diuretische (cafeïnehoudende) dranken zoals koffie, thee, cola en alcohol worden best beperkt.

Serotonine (het goed-gevoel-hormoon) wordt gevormd uit tryptofaan, een essentieel aminozuur dat niet in het lichaam kan worden aangemaakt en dus met de voeding moet worden ingenomen. Een logische gedachtengang is dan ook dat een verhoogde inname van tryptofaan met de voeding de serotoninespiegels in de hersenen kans doen toenemen en daarmee ook de stemming kan verbeteren. Bij depressieve en stressgevoelige mensen werd dit gunstige effect inderdaad waargenomen. En wat met de hypothalamus (zorgt voor de hormonenproductie, regelt bloeddruk, hartslag, verbranding van vetten en koohydraten en het bloedsuikerniveau) ? Dat die slecht werkt door de beschadiging van de subcortex door toxines ? En van waar komen die toxines ? De aanmaak van het HGH speelt ook een rol in depressie, burn out, CVS ... allemaal dingen die door de juiste voeding terug op peil gebracht kunnen worden.

Ik ga het hierbij laten, de materie is te gecompliceerd om hier helemaal uit de doeken te doen.

Zéver ? Gezéver ? Ik laat het aan de lezers van dit forum om te beslissen.

Vriendelijke groeten.

cafeïne en burnout

door kirsten, 18 november 2005 om 18:39 - naar artikel

je hebt gelijk Eggy, ik kan je volgen. ook uw relativerende benadering.
En wat betreft die steeds wederkerende reacties. Het zijn altijd dezelfde een of 2 of enkelen die hier steeds dezelfde 'voedings'antwoorden geven,(Luigi, ben je er nog? nu anoniem?) ze hebben alles zelf onderzocht, weten alles beter maar relativering kennen ze niet. Hun opleiding kom je nooit te weten, och ja, kwaad doen ze er niet direkt mee waarschijnlijk. Betweters heb je overal. De waarheid zal ergens in het midden liggen.
Té is nooit goed is een wijs spreekwoord nieytwaar. Té obsessief alles aan voeding wijten is zeker niet goed spijtig voor diegene die het eigenlijk niet echt begrijpen en voorbarige conclusies trekken.
Tja, elk zijn mening natuurlijk en zo lees je hier nog eens wat....;.)
Kirsten

Burn-out

door Claire, 17 februari 2006 om 10:27 - naar artikel

De verschijnselen herken ik totaal. Ook ik zie je dat voor jezelf, je omgeving herkent dit waarschijnlijk niet.
Vergeet het maar om er snel vanaf te komen. Geef toe aan de vermoeidheids-verschijnselen, zodat ze uit je systeem gaan. Langzaam aan zul je merken dat je weer meer energie hebt!
In mijn geval ben ik vooral burn-out geraakt door een kind dat 3x per nacht kwam, een partner die me nergens in ondersteunde en meer dan 40 uur werken, terwijl hij werkeloos thuis zat.

koffie

door anoniem, 23 september 2007 om 15:58 - naar artikel

www.allergieplein.nl/showpage.asp?Page=1103&ForumID=33&lObjectAction=Add&ThreadID=477&PnRe=4

8 paginas over cafeine intolerantie

lees maar eens

Burnout

door Rob, 16 april 2014 om 20:12 - naar artikel

Hoi,

Ik heb in 2003 een zware burn-out gehad. Zo ernstig, dat zelfs mental coaches twijfelden of ik nog terug kon keren in het arbeids proces. Het is me uiteindelijk na 3 jaar gelukt! Mijn persoonlijk verhaal hierover, met alle klachten en juridische obstakels, heb ik vastgelegd in een boek. Ik denk dat je erg bruikbare tips zal ervaren!

Als 27 jarige dacht ik heel de wereld aan te kunnen. Ik was jong en genoot met volle teugen van het leven. Elke dag was een feest. Niemand kon dan ook geloven dat juist ik, de levensgenieter, een burn-out had gekregen.
Terugkijkend op al die jaren roofbouw is het niet vreemd dat mijn lichaam uiteindelijk averij heeft opgelopen. Of ik ooit iets heb gemerkt? Natuurlijk heb ik dat. Mijn lichaam heeft enorm veel signalen afgegeven, maar daar kon ik op dat moment niets mee. Wist ik veel. Iedereen is wel eens moe en slaapt wel eens slecht. Ik was een jonge vent en moest me niet zo aanstellen. Ondertussen 20 jaar verder, met twee burn-outs op zak, heb ik me
daar lelijk in vergist…

Een persoonlijk verhaal over de strijd tegen een burn-out!
Het ziek worden, de moeheid, de lichamelijke klachten, de onwetendheid, de moed verliezen, het vallen en opstaan, het Arbo-traject, de WAO, de strijd tegen het UWV en uiteindelijk de overwinning!

“Een must voor iedereen die meer wil weten over een burn-out. Mensen met burn-out klachten zullen zich direct herkennen in het verhaal, dat de onwetendheid en uitzichtloosheid een plaats geeft en de jaren van strijd tot herstel goed in beeld brengt".

Burnout

door anoniem, 04 juni 2014 om 14:35 - naar artikel

Beste Rob,waar kan ik uw verhaal lezen?
Alvast bedankt
Groetjes
Tania.

reageer op dit bericht

gezondheid.be op Facebook

pub