Agressie.......Hij is begonnen......

Laatst bijgewerkt: november 2015 | 5 reacties

dossier Maarten heeft altijd ruzie met zijn broer: slaan, duwen, schoppen En vooral schelden. Soms is Maarten zo lief.Misschien zijn het gewoon kwajongensstreken en groeit het er wel uit. Maar gisteren kwam hij terug van school met stevig strafwerk. Hij had op de speelplaats iemand zijn bril stukgeslagen.
Eén kind op tien is te agressief

Geweld. Grenzen zoeken

123-kind-vechten-agressie-opv-170_04.jpg
Wat?
Elk kind heeft een gezonde dosis agressie en geweld nodig om zijn leefwereld te ontdekken en om bij te leren. Groeien is ook opkomen voor jezelf, zorgen dat anderen je respecteren. De levensenergie die een kind daarvoor aanspreekt, kan ook schade berokkenen. In dat geval spreken we van geweld: scheldpartijen, vechten, dreigen, spuwen, trappen.

Wie?
Bijna de helft van de jongeren vertoont wel eens gewelddadig gedrag. Ongeveer één op tien jongeren zorgt voor echte problemen.

Hoe?
Vechten, slaan, ruzie maken, beledigen, uitsluiten, vernederen, vandalisme. Er zijn veel soorten van geweld. Ze zijn niet altijd even waarneembaar.
Waarom?
Agressief gedrag bij jonge kinderen hangt nauw samen met het kind zelf (zijn karakter, leeftijd, inlevingsvermogen), de spanningen en problemen binnen het gezin (echtscheiding, ruzies), zijn gebrek aan vaardigheden (omgaan met angst, boosheid), een gebrek aan duidelijke regels, weinig zelfvertrouwen, de spanning en het geweld in de maatschappij (bv. verkeer, tv), negatief voorbeeldgedrag (bv. in de media)

Gevolgen?
Kinderen die op jonge leeftijd al geweld gebruiken, stellen ook vaak probleemgedrag op latere leeftijd. Indien ze hun agressie niet beter leren hanteren, blijven ze in de knoei met zichzelf en met hun omgeving.

Hoe voorkomt u geweld? 7 Tips

1. Toon uw kind hoe graag u het ziet: hiermee schenkt u het de belangrijkste groeikracht. Een kind dat zich gedragen en bemind voelt, zorgt voor minder probleemgedrag.

2. Toon waardering voor uw kind. Luister, geef verantwoordelijkheid en vertrouwen. Wees ook oprecht, vertel over uw eigen gevoelens en geef uw eigen fouten toe.

3. Zorg voor klare en duidelijke regels en afspraken. Overdrijf niet in het aantal regels. Reageer steeds kordaat zodat uw kind leert wat mag en niet mag. Hoe ouder de kinderen, hoe meer regels u samen kan afspreken. Beloon en waardeer positief gedrag. Kinderen leren zo wat u verwacht en wat ze al goed doen. Dat zorgt voor veiligheid en rust.

4. Probeer te begrijpen waarom uw kind boos is, accepteer dat het zich zo voelt maar laat in geen geval gewelddadig gedrag toe. Een kind dat voordeel haalt (gelijk of zijn zin krijgt) uit agressief gedrag, zal dat gedrag herhalen. Ruzie maken mag, pijn doen of kwetsen mag niet.

5. Sta open voor uw kind en wees betrokken. Toon niet alleen interesse voor zijn schoolresultaten, zakgeld en tv, maar probeer in zijn leef- en denkwereld te geraken. Waar is hij mee bezig, wat denkt hij? Waar is hij bang voor? Weet hij wat de andere mensen/kinderen van de klas denken? Hoe zou hij zijn kamer willen inrichten? Filosofeer met uw kind over leven, dood, verliefd zijn, dieren, planten Geef uw kind voldoende van uw tijd en uw aanwezigheid.

6. Help kinderen ruzies en conflicten oplossen («Waarom ben je boos, hoe ga je dat zeggen, wat denkt je vriendje nu?»). Leer ze hun boosheid of verdriet te uiten zonder dat ze iemand kwetsen of pijn doen.

7. Geef zelf het goede voorbeeld. In elk gezin valt wel eens een kwaad woord. Geweld (schelden, roepen, tieren, met de deur slaan) is geen oplossing voor problemen.

Uw kind is agressief. Wat doet u?

Niet doen: zelf uitvliegen, roepen, slaan
Wel doen:
1. Reageer rustig en beheerst. Zorg voor een afkoelmomentje, een time-out als dat nodig is («Kom maar even op rust op je kamer, ik wil je straks over je gedrag spreken»).

2. Uit uw verontwaardiging over zijn gedrag. Doe dat met een ik-boodschap («Ik duld niet dat je zo over je broer praat». Daarmee veroordeelt u zijn gedrag, niet zijn persoon. Jij-taal («Jij bent een vervelend kind») veroordeelt het kind zelf.

3. Vraag uw kind hoe het komt dat het zich zo gedraagt. Doe dat niet bestraffend of bedreigend. Luister naar zijn argumenten. «Wat heeft je zo geraakt? Wat wil je eigenlijk (ongenoegen tonen, wraak nemen, aandacht vragen, erbij horen?» Denk samen na over een alternatief gedrag voor zijn agressie. Geef een doe-tip: ik wacht enkele minuutjes vooraleer ik iets zeg of reageer. Ik neem het heft niet in eigen handen, maar verwittig de leerkracht

4. Maak uw kind duidelijk wat voor jou kan en wat niet. Vaak weet uw kind wel dat het fout zit.

5. Straf nooit het kind, maar zijn gedrag. Zorg dat die straf in verhouding staat tot datgene wat verkeerd liep. Is je kind wat ouder, zoek dan samen naar een zinvolle straf. Met dit mini-overleg toont u uw kind dat u gelooft dat het redelijk kan zijn, kan nadenken en zijn eigen gedrag kan veranderen.

6. U bent geen supermens. Aanvaard uw beperkingen. Het gebeurt dat ouders en kinderen verstrikt geraken in een probleem. Opvoeden is niet altijd eenvoudig. Zit je vast, voel je dat je geen vooruitgang maakt en dat het probleem van kwaad naar erger evolueert, spreek er dan over en vraag raad, steun of hulp aan anderen. Het CLB van de school helpt je graag op weg.

bron: Klasse.be


verschenen op : 25/04/2002 , bijgewerkt op 01/11/2015

5 reacties

agressief kind

door anoniem, 31 oktober 2011 om 14:08

Tijdens men wandeling het volgende voorval: Een moeder met 3 kleine kinders waarvan de oudste ongeveer 10 jaar. Op het moment dat ik langs ga springt deze laatste plots woedend op de rug van het jongere broertje om hem klappen te geven waardoor beide naar mij toevallen. Daar ik invalide ben en problemen heb bij het gaan riep ik: "Opgepast jij"! dit omdat ik niet zou vallen. Waardoor de oudste mij toe riep: eerst een vulgaire krachterm en dan: jij hebt me niets te zeggen! waarbij hij dreigend op me toekwam. Eindelijk zei de moeder ook iets en zei van op te houden. De moeder kreeg ook een verwensing en zei niets meer. Alles leek gekalmeerd en hij liep al schoppend en slaand op zijn broertje door.. Ondertussen ging ik verder en plots hoor ik looppassen achter mij en de jongen wou me aanvallen in de rug. Daar ik ook maar kracht heb in één hand had ik het geluk hem bij zijn keel te grijpen met het andere hand en hem via mijn been hem op de grond liet landen. De moeder kwam kressend tussen beide met : het is maar een kind. Ik liet de moeder het kind overnemen waarbij hij trapte naar zijn moeder en terug naar mij kwam en ik hem een elleboog stoot gaf die hard aankwam. Verbaast keek hij me aan en liep met angstige ogen naar zijn moeder die mij dan nog de volle laag gaf maar zelf niets deed om de jongen van me af te houden en niets gedaan heeft om dat kind in toom te houden of zelfs niet geroepen heeft om me te verwittigen dat hij ging aanvallen. De jongen zelf was gekalmeerd.

agressie

door anoniem, 15 november 2010 om 16:22

Mijn neefje van 11 jaar heeft gisteren "per ongeluk" een stok naar het hoofd van mijn dochter gegooid waardoor ik met haar naar spoed moest aan. Dit is niet de enige keer dat hij haar toetakelt, altijd zogezegd per ongeluk. De mama gelooft altijd in zijn onschuld terwijl hij al op jonge leeftijd anderen met opzet pijn doet, pest en dingen kapot maakt. Voor de mama zijn dit kwajongensstreken, maar ik vind dit niet echt normaal. Veel vrienden heeft hij uiteraard al niet. Wat denkt u daarvan?

aanvulling

door karen, 14 oktober 2004 om 14:22

niet te vergeten dat als dit regelmatig zou gebeuren in school, dat de aanpak in overleg met de school zowiso effectiever zal zijn als het 'buiten sporen' loopt kan je misschien informatie gaan vragen aan het CLB of kind en gezin... (www.kindengezin.be)

dochtertje

door Karen, 14 oktober 2004 om 14:19

Hallo, ik wil wel even reageren maar zeg er wel bij: ik ben een studente (orthopedagogie, 3e jaar) en geen therapeut. We hebben in deze opleidingen al een paar zaken gezien die op dit gedrag van toepassing kunnen zijn. Het jammere is dat ik moeilijk alles kan vertellen, als je echt wil kan je me contacteren en kunnen we alles samen eens bekijken. Misschien ben je met deze uitleg al een beetje geholpen en kan je ook goede informatie vinden op het internet of in boeken. Er zijn veel manieren om met dit gedrag om te gaan, deze stromen voort uit verschillende theorieën. De eerste waar ik aan denk, (niet noodzakelijk de beste?) is: werken met de conditioneringstheorieën en je kind (klassiek of operant) 'conditioneren' zodat het dit gedrag niet meer stelt. Simpel gezegd is klassiek conditioneren: het kind leert gedrag dat beloont wordt, en leert gedrag af dat bestraft wordt. Nu is het heel belangrijk dat de zogezegde straf juist wordt gegeven, en dat het kind ook beloont wordt op goed gedrag (een bekrachtiger heeft meer effect en is aangenamer dan straffen) Operant conditioneren is s-o -r Er is een stimulans of situatie, en door uitproberen zoekt het kind naar manieren om erop te reageren. Het kind zoekt dus eerst manieren hoe het kan reageren (probeert bvb op allerhande manieren om de snoepjesdoos open te krijgen) en na een tijdje (slagen, trommelen, open proberen te trekken) slaagt het erin ('aha', ik moet ze opendraaien). Dan is er de beloning dat het gelukt is en het kind heet het doel bereikt: het snoepje. Als dit zich een paar keer voordoet zal het kind leren dat ze de doos moet opendraaien. In dit geval kan het zijn dat het kind na het stellen van gedrag een straf of een beloning krijgt. (klassiek contiditioneren dus). Bijvoorbeeld, het kind krijgt even geen aandacht en zoekt manieren om deze wel te krijgen, het merkt dat iemand slagen wel effectief is: negatieve aandacht is beter dan geen aandacht. Ik kan hier nog veel over vertellen maar dat is misschien...overbodig, te uitgebreid,... Het kan ook zijn dat het kind met een dosis energie of agressie zit dat hij of zij nergens in kwijt kan. Er zijn uitlokkende factoren zoals bvb verveling of (vijf seconden)geen toezicht hebben, stress, ... die zorgen dat het kind nood heeft aan een uitlaatklep. ALs dit het geval is kan je zoeken hoe je dochter op een Andere manier deze stress kan uiten of hoe je uitlokkende factoren kan vermijden. Het kind moet alleszins merken dat het gedrag niet geduld wordt, en het moet zeker niet beloond worden nadat het gedrag gesteld is. Misschien kan je een gesprek aangaan met je dochter (ookal is ze nog jong) en vragen hoe het komt dat ze dit doet, vertellen dat het niet mag en inzicht geven waarom, en misschien samen afspreken hoe jullie zullen zorgen dat het niet meer gebeurd.. Hopelijk heb ik je een beetje geholpen, ... Groetjes, Karen

geweld

door anoniem, 2 september 2004 om 15:05

mijn dochter is nu 3jaar en durft wel eens andere kindjes slagen. Zowel op school als thuis met haar zusje. Hoe kan ik dit het beste oplossen?

bekijk alle 5 reacties

Reageer zelf

verberg bovenstaande gegevens :
je naam en emailadres verschijnen dan niet bij je reactie.
hou me op de hoogte van reacties :
telkens iemand een reactie plaatst bij dit bericht ontvang je een e-mail.
tekens over.
pub