Een tekort aan het spoorelement ijzer komt vaak voor en kan vervelende en ernstige gevolgen hebben. Het mineraal speelt immers een belangrijke rol in je lichaam. Het zorgt er in de eerste plaats voor dat de rode bloedcellen zuurstof vanuit je longen tot in elke lichaamscel kunnen brengen. Daarnaast heeft ijzer nog andere functies. Het helpt bijvoorbeeld bij de productie van afweerstoffen en bij de afbraak van schadelijke stoffen in je lichaam.
Wat zijn de symptomen van een ijzertekort, wie loopt meer risico en wat kan je doen om een tekort aan ijzer te vermijden?
Wie een ijzertekort heeft, voelt zich futloos en is sneller moe na een inspanning. Hij of zij ziet vaak bleek en kan last hebben van hoofdpijn en duizeligheid. Andere verschijnselen zijn broze nagels en een ontsteking van de tong. Babys en kinderen die te weinig ijzer binnenkrijgen, groeien minder snel dan hun leeftijdsgenootjes en boeken verstandelijk minder vooruitgang. Door hun verminderde weerstand zijn ze bovendien meer vatbaar voor infecties
Een ijzertekort kan in alle leeftijdsgroepen voorkomen. Opgroeiende kinderen en zwangere vrouwen lopen echter het meest risico. Vrouwen hebben een hogere ijzerbehoefte dan mannen omdat ze maandelijks ijzer verliezen tijdens de menstruatie. Jonge meisjes in de groeispurt die reeds menstrueren vormen een belangrijke risicogroep die de nodige aandacht vraagt. Volg je een strikt vermageringsdieet of kies je voor een vegetarische voeding, dan loop je ook meer kans op een ijzertekort.
De tekenfilmheld Popeye verslindt misschien wel tonnen spinazie, veel ijzer zal hem dat echter niet opleveren. IJzer komt in de voeding voor in 2 vormen. Heem-ijzer vind je vooral in vlees en vis en wordt goed door je lichaam opgenomen. Niet-heem-ijzer dat aanwezig is in groenten, fruit, brood, graanproducten en aardappelen wordt in het algemeen minder efficiënt opgenomen. Plantaardige voedingsmiddelen bevatten bovendien vaak oxalaten, fytaten en polyfenolen. Deze natuurlijke stoffen gaan in de darm een verbinding aan met ijzer waardoor het ijzer niet meer kan worden opgenomen en het lichaam als dusdanig weer verlaat. Dit verklaart onder andere het misverstand dat spinazie een goede ijzerbron is. Als je er een voedingsmiddelentabel op naslaat, zal je merken dat spinazie inderdaad relatief veel ijzer bevat. Vanwege het hoge gehalte aan oxalaten wordt er echter maar zeer weinig effectief van opgenomen.
- In normale omstandigheden kan het ijzergehalte op peil worden gehouden met een evenwichtige en gevarieerde voeding. - Voedingsmiddelen waaruit ijzer goed wordt opgenomen zijn vlees, vis, gevogelte, broccoli, bloemkool, pompoen, tomaten, citrusvruchten. - Voedingsmiddelen waarin eveneens ijzer zit, maar ijzer dat minder goed wordt opgenomen, zijn aardappelen, wortelen, ananas, bloem (zonder zemelen), rijst, meel met zemelen, appelen, bananen, peren, rabarber, spinazie, noten, amandelen, eieren. - Vitamine C bevordert de opname van ijzer. Vegetariërs nemen daarom best groenten, fruit of fruitsap rijk aan vitamine C bij elke maaltijd. Gezien dierlijke producten voor een groot deel van de ijzeraanvoer zorgen, vraagt een vegetarische voeding extra aandacht inzake ijzer. - IJzersupplementen kunnen noodzakelijk zijn in sommige situaties bv. tijdens de zwangerschap of na een belangrijk bloedverlies. Een teveel aan ijzer is giftig. Neem deze medicatie dan ook enkel op doktersvoorschrift en houd je aan de voorgeschreven dosis.
contacteer ons
Verstuur dit artikel naar een kennis
Druk dit artikel af