Mijn verhaal: Een Spontane Klaplong

Laatst bijgewerkt: May 2002 | 16 reacties

mijn verhaal Voor mij begon het op zondag 22 aug 1999.

Even voorstellen, ik ben Nicolette en ben 35 jaar, 1,70 m en 60 kg, dat is niet lang en dun dus geen echte risciogroep. Roker, wel een risico?
Moeder van 2 kinderen.
Mijn jongste was in augustus 1999 net 10 maanden en ik wilde hem uit zijn bedje tillen. s'Morgens om 8 uur.
Terwijl ik dat deed voelde ik opeens een stekende pijn achter in mijn schouder, spiertje verrekt dacht ik.

Maar de pijn werd erger en ik begon benauwd te worden.
Weekendarts gebeld, met 2 paracetamolletjes telefonisch het bed in gestuurd. Na een uur, 9.30u toch maar weer gebeld omdat ik dacht dat het iets met mijn long was. De weekend arts zei: "waarschijnlijk is het gewoon hyperventilatie" terwijl ik heel rustig met de arts aan de telefoon probeerde duidelijk te maken dat er 'iets' flink mis was met me.

Mocht tussen de middag komen om 11.30u (3,5 uur nadat het gebeurde).

Bij de arts bleek het een klaplong te zijn en ik moest direct door naar 1e hulp in het ziekenhuis. Daar zag men op de foto's dat mijn rechterlong volledig was dichtgeklapt. Een spannings SPT, hierbij werkt het lekje als een soort ventieltje waardoor lucht in de borstholte stroomt maar niet meer terug stroomt. Hierdoor kan je andere long worden dichtgedrukt en later zelfs je hart.

Er werd direct een drain ingebracht om de leklucht weg te zuigen.
Dit was een heel erg pijnlijke ervaring omdat alleen je huid verdoofd kan worden.

De vijfde dag zou ik worden 'geplakt'als het lekje niet dicht zou zijn. Gelukkig voor mij was dat 'plakken' niet nodig. Bij plakken of talken word er poeder in je long geblazen, dat er voor moet zorgen dat het longweefsel en de longvliezen aan elkaar plakken zodat er geen lucht meer uit je long tussen de longvliezen kan komen. Dit schijnt erg pijnlijk te zijn.

Dag 6 bleek op de foto dat mijn long goed ontplooid was en mocht de drain worden verwijderd. Het lekje was dicht er hoefde niet geplakt te worden.

Dag 7 naar huis.
Thuis kwam ik erachter dat herstel erg langzaam gaat, mijn conditie was nul en je bent erg moe maar ook angstig.
Volgens mijn longarts is de kans op herhaling 50%.

Nu is het December 2001, het gaat nog steeds goed met me. Het heeft toch wel een aantal maanden geduurd voor ik weer helemaal in conditie was. Ik heb als ik verkouden ben soms pijn bij de rechter schouder en waar de drain heeft gezeten.
De angst dat het nog een keer gebeurd is weg, het is naar de achtergrond verdwenen.
Ik rook nog steeds ondanks verschillende pogingen om te stoppen.

Tot zo ver, hopen dat het zo blijft.

Groetjes van Nicolette
zie ook http://home.planet.nl/~vinkevos/klaplong3.html


verschenen op : 14/02/2002 , bijgewerkt op 02/05/2002

16 reacties

Mijn verhaal: Een Spontane Klaplong

door anoniem, 12 April 2017 om 07:08

23 januari 2017, zit ik juist 5 minuten neer na het verhuizen van een wasmachine met men pa. Krijg ik plots een enorme drukkende pijn op men borstkas. Ik kon niet eens meer tot aan de auto wandelen (lage bloeddruk). Dus dan maar met de ziekenwagen... spo

Mijn verhaal: Een Spontane Klaplong

door Mathieu, 26 April 2016 om 10:48

Hallo, ik ben 34, klaplong nov 2014, mij hebben ze moeten kleven, niet met talk maar door het schrapen van de vliezen, alternatieven manier, tschijnt dat de bijwerkingen van talk nog niet/onvo onderzocht zijn. Nu ik heb na 1.5jaar nog steeds pijn en angs

Update

door Nicolette, 31 August 2013 om 11:58

Inmiddels zijn we heel veel jaartjes verder. Ik ben in 2005 eindelijk gestopt met roken. Na heel veel mislukte pogigingen. Ik heb gelukkig geen klaplong meer gehad. Ik lees dat na verloop van jaren de kans op een herhaling steeds kleiner wordt. Gelukkig is er nu heel veel info over te vinden. Dit was in 1999 wel anders. Ik wens iedereen heel veel beterschap. Groetjes Nicolette

Mijn verhaal: Een Spontane Klaplong

door anoniem, 15 May 2013 om 20:30

Ik heb ook last van een klaplongen.. ik heb dit al redelijk lang, ik ben nu bijna 14 en had het al sinds mn 12de, ik ben bij de dokter geweest, schreef me vitaminen voor, maar hielp niet echt, nu begin ik dingen op te zoeken maar wordt er bang van..

klap long

door anoniem, 17 April 2012 om 19:15

hallo ik ben jannie en heb verleden dinsdag een klaplong gehad er was een drain geplaatst is er inmiddels weer uit ,ben gisteravond weet thuis gekomen nu heb ik in totaal geen conditie meer ,en kan nog geen 10meter lopen en ben dan alweer vresekijk moe ,en ik kan mijn ademhalen niet weer onder controle krijgen en doe niets dan hypherventileren en eet dan pilletjes om rustig te worden helpt wel iets heeft iemand hier ervaring mee ?is vreselijk vervelend groetjes jannie .

bekijk alle 16 reacties

Reageer zelf

verberg bovenstaande gegevens :
je naam en emailadres verschijnen dan niet bij je reactie.
hou me op de hoogte van reacties :
telkens iemand een reactie plaatst bij dit bericht ontvang je een e-mail.
tekens over.
pub