Jodium - Belgen eten te weinig jodium

Laatst bijgewerkt: mei 2011 | 5 reacties | 108182 x gelezen
In dit artikel
Jodium - Belgen eten te weinig jodium

dossier De jodiumvoorziening in België behoort tot de laagste van Europa. Dat kan vooral voor zwangere vrouwen en baby’s ernstige gezondheidsproblemen opleveren.

Volgens de aanbevelingen van de Wereld Gezondheids Organisatie moeten pasgeborenen en kinderen dagelijks 50 tot 120 microgram jodium opnemen, volwassenen tot 150 microgram en vrouwen die zwanger zijn of borstvoeding geven 200 microgram.

zie ook artikel : Aanbevelingen voor mineralen en sporenelementen

Jodium is een sporenelement dat van nature in kleine hoeveelheden in het lichaam voorkomt. De schildklier gebruikt dit element als bouwsteen voor de schildklierhormonen die een belangrijke rol spelen in het normaal functioneren van de lichaamscellen en de groei van de organen. Bij volwassenen regelen deze hormonen ondermeer de hartslag en de bloeddruk. Bij kinderen spelen schildklierhormonen ook een rol bij de groei van botten, spieren, en zenuwweefsel, in het bijzonder het hersenweefsel.

In België bedraagt de gemiddelde opname van volwassenen slechts 50 tot 60 microgram, dus nauwelijks de helft van wat wordt aanbevolen.

Jodiumtekort

Wanneer onvoldoende jodium wordt aangevoerd uit de voeding, zal de schildklier in een eerste fase trachten om haar jodiumreserves op peil te houden en de hormoonproductie te verzekeren door het jodium actiever uit het bloed te halen.

Wanneer het tekort echter aanhoudt, slinken de reserves en ontstaat er een gebrek aan schildklierhormonen of hypothyroïdie. Omdat de schildklier tracht toch nog hormoon te produceren, begint ze te zwellen, wat aanleiding geeft tot struma of krop: een zwelling in de hals die in haar lichte vorm nauwelijks of niet zichtbaar is, maar die in ernstige gevallen een aanzienlijke omvang kan aannemen.

Een lichte hypothyroïdie geeft ook aanleiding tot een vertraagde celwerking, wat dan weer allerlei klachten kan veroorzaken zoals lusteloosheid, sloomheid, kouwelijkheid, een verminderde libido, een tragere hartslag, droge haren of haaruitval, depressiviteit, slechthorendheid, een abnormale gewichtstoename, enz.

Gelukkig zijn de gevolgen van een matige hypothyroïdie omkeerbaar: de klachten verdwijnen meestal enkele weken nadat het jodiumgehalte terug op peil is gebracht.

Risicogroepen?

Een jodiumtekort kan wél ernstige gevolgen hebben wanneer het optreedt bij bepaalde risicogroepen, voornamelijk zwangere vrouwen, pasgeborenen en jonge kinderen.Tijdens de zwangerschap zijn de jodiumbehoeften verhoogd omdat de vrouw voor haar eigen jodiumaanvoer én voor die van de foetus instaat, en omdat er bij zwangeren een verhoogd verlies is via de urine.

Bij een aanvoer van minder dan 100 microgram per dag, loopt de aanstaande moeder een reëel risico op een tekort. Onderzoek heeft aangetoond dat in België 1 op 10 vrouwen met een normaal verlopende en goed gevolgde zwangerschap een lichte krop ontwikkelt, die vaak tot een half jaar na de bevalling of langer blijft bestaan.

Voor een kind, van in de moederschoot tot de kleuterleeftijd, kan een ernstig jodiumtekort dramatische gevolgen hebben. De hersenontwikkeling van een kind begint immers al in de baarmoeder en loopt tot in het derde levensjaar. Een tekort aan jodium en/of schildklierhormonen in deze kritieke levensfase kan aanleiding geven tot groeivertragingen en tot een onomkeerbare aantasting van de hersenontwikkeling.

Ernstig jodiumtekort leidt tot cretinisme: een lichamelijke en geestelijke groeistoornis waardoor het kind zowel fysiek als psychisch een sterke achterstand vertoont die niet meer omkeerbaar is. Deze stoornis wordt opgespoord door na de geboorte van het kind de zg 'hielprik' (PKU-test) te doen. Met de hielprik wordt CHT (congenitale hypothyroïdie) en PKU (fenylketonurie)opgespoord. Indien het resultaat positief is moet het kind een streng en levenslang dieet volgen waardoor de kansen op een normale ontwikkeling toenemen.

Een jodiumtekort verhoogt ook het risico op vroeggeboorte, miskraam en doodgeboorte.

zie ook artikel : De hielprik of Guthrietest

Meer jodium

De enige natuurlijke bron van jodium zijn zeeproducten. Algemeen wordt aanbevolen om 2 tot 3 keer per week zeevis of zeevruchten te eten. Een tweede aanbeveling is het vervangen van gewoon keukenzout door gejodeerd keukenzout, wat helemaal niét wil zeggen dat we ook kwistiger met het zoutvatje mogen omspringen.

Om voor de hele bevolking een voldoende opname te garanderen, zou het zinvol zijn dat de voedings- en ook de veevoederindustrie systematisch gejodeerd zout zou gebruiken. In de meeste andere Europese landen is dit het geval en de Belgische regering zou dit nu ook overwegen.

Voor bepaalde risicogroepen kunnen jodiumsupplementen aangewezen zijn. Zwangere vrouwen en vrouwen die borstvoeding geven zouden vitaminesupplementen moeten krijgen waarin ook jodium zit.

Kunstmatige zuigelingenvoeding zou minstens 10 microgram jodium per deciliter moeten bevatten, en zelfs 20 microgram voor prematuren.

Van de geboorte tot 3 jaar kan het zinvol zijn om het kind dagelijks een supplement van 50 tot 100 microgram jodium te geven, zeker zolang geen algemene maatregelen gelden om de jodiumstatus van de gehele bevolking op peil te brengen.

Teveel?

Het risico op problemen door een te hoge inname van jodium, is uiterst beperkt. In principe is de jodiumopname immers een zelfregulerend systeem: bij een verhoogde jodiumaanvoer schroeft de schildklier de opname terug, zodat niet méér jodium wordt opgenomen dan nodig is voor de aanmaak van het schildklierhormoon. Het overtollige jodium wordt via de urine afgevoerd.

Alleen wanneer dit systeem te kort schiet, kan een overdosis jodium de schildklier blokkeren, met een -meestal voorbijgaande- hypothyroïdie tot gevolg. De belangrijkste risicogroep in dit verband vormen premature baby’s bij wie veel jodiumhoudende antiseptica worden gebruikt.

Ook bij mensen met een schildklierafwijking, veelal ouderen met langdurige, ernstige, op zichzelf bestaande nodulen, kan een overdosis jodium een hyperthyroïdie veroorzaken. Symptomen zijn: slecht slapen, nervositeit, overmatig zweten en vooral een snellere hartslag en een verhoogde bloeddruk, wat dan weer het risico op hartinfarct verhoogt.

zie ook artikel : Aanbevelingen voor mineralen en sporenelementen


verschenen op : 01/09/2000 , bijgewerkt op 28/05/2011 -3921

Reacties op "Jodium - Belgen eten te weinig jodium"

Jodium - Belgen eten te weinig jodium

door anoniem, 25 april 2015 om 14:47

hallo ik heb een vraagje heb eens een test moeten laten doen de IVP test dat is voor de nieren en dan word er baxter met contrast vloeistof ingespoten heb daar een allergische reactie op had met als gevolg dat ik moet jodium vermijden mijn vraag is ik durf geen mosselen meer eten andere vis wel maar omdat mosselen veel jodium bevat of denk ik verkeerd ?

schildklierkanker/schildklier verwijderd

door neri, 25 december 2010 om 11:55

hallo, ik ben in november geopereerd;mijn schildklier is volledig verwijderd omdat ik een tumor, kwaadaardig. ik gebruik ter vervanging schildkliertabletten, momenteel moet ik ermee stoppen omdat ik in opgenomen moet worden voor een radio actief jodium behandeling. welk soort voeding kan ik het best consumeren om mij niet moe, flauw, ... te voelen. bedankt

jodium

door kristel, 13 februari 2008 om 20:48

Ik vraag mij af of hetjodiumgehalte in diepgevroren vis even hoog is als in verse vis en of er ook jodiumverlies is bij het koken of het bakken van de vis? Wie kan hierop een antwoord geven?

teveel jodium in bloed

door Vindevogel Jonathan, 5 mei 2007 om 12:01

geachte, Ik ben een fervent fitness liefhebber en doe dit 5 a 6 keer te week. en af en toe neem ik wel eens suplementen. De laatste tijd ben ik tamelijk moe en heb mijn bloed laten onderzoeken. de dokter heeft geconstateerd dat er teveel jodium in mijn bloed zit, en ik geen suplementen meer mag nemen. In welke suplementen zit er nu jodium? Ik heb al pro 85, HMB, mass gainer, creatine genomen. Graag had ik daar meer over geweten

verhoogde schildklierwerking

door steyaert flavie, 26 juni 2006 om 21:28

hoi, nu ben ik 12 weken zwanger en omdat het standaard procedure is in het ziekenhuis, wordt elke maand mijn bloed gecontroleerd. zo heeft men een verhoging van mijn schildklierwerking vastgesteld. Als ik lees dat dit groeistoornissen en verminderde hersenontwikkeling kan teweegbrengen, vraag ik me af: had men die doorgedreven controle 10 jaar geleden ook gedaan, had mijn zoon dan nu een normale lengte gekend en geen ADHD gehad. Als een dokter of specialist dit leest kan u me daarover uitsluitsel geven? dank bij voorbaat.

Reageer zelf

verberg bovenstaande gegevens :
je naam en emailadres verschijnen dan niet bij je reactie.
hou me op de hoogte van reacties :
telkens iemand een reactie plaatst bij dit bericht ontvang je een e-mail.
tekens over.
gezondheid.be op Facebook

pub