|
|
|
|
Ontsteking van het strottenhoofdklepje - Epiglottitis
|
|
Een ontsteking van het strotklepje wordt epiglottitis genoemd. Het is een ernstige virale of bacteriële infectie die met spoed moet behandeld worden.
Het strottenhoofd is het bovenste deel van de luchtpijp en bevindt zich diep in de keel. In het strottenhoofd zitten de stembanden en wordt de stem gevormd.
|
|
Het strottenhoofd wordt tijdens het slikken afgesloten door het strotklepje. Dit is een kraakbeenklepje dat ervoor zorgt dat er geen voedsel in de luchtwegen terecht komt.
|
|
Ontstoken epiglottis, deze kan de luchtweg blokkeren.
|
Bij een ontsteking van het strotklepje zwelt het klepje dusdanig op, dat de luchtpijp gedeeltelijk afgesloten is. Deze zwelling kan zo ernstig zijn, dat de luchtpijp helemaal afgesloten raakt en het kind geen adem meer kan halen. Deze situatie is levensbedreigend en er moet dan ook meteen worden ingegrepen.
|
|
|
Oorzaken
|
|
Epiglottitis wordt meestal veroorzaakt door infectie met de bacterie Haemophilus influenzae B. Tegenwoordig worden kinderen systematisch gevaccineerd tegen HIB, waardoor deze ziekte veel minder voorkomt. Maar epiglottitis kan door vele andere bacteriën en virussen veroorzaakt worden.
Epiglottitis komt meestal voor bij kinderen van twee tot vier jaar. Ook volwassenen kunnen epiglottitis krijgen, vooral wanneer andere gezinsleden of mensen in de nabije omgeving het hebben.
|
|
|
Klachten
|
|
In de meeste gevallen treden de symptomen plotseling op, binnen een uur of twee.
- Hoge koorts
- keelpijn,
- moeilijk slikken
- prikkelbaarheid
- heesheid
- speeksel loopt uit de mond;
- snelle, moeizame ademhaling;
- baby's maken vaak een grommend geluid bij het ademen en huilen veel.
Als de luchtwegen ernstig geblokkeerd zijn, kan uw kind zuurstofgebrek krijgen en zullen zijn of haar lippen, tong en mogelijk ook de huid blauw aanlopen. Hierdoor heeft de patiënt ademnood en kan zelfs stikken. Uw kind zal waarschijnlijk het liefst rechtop zitten met zijn of haar kin naar voren gestoken, zodat de lucht onbelemmerd de longen in kan stromen. Probeer niet de keel te onderzoeken: elke poging om de mond te openen, zal de aandoening verder verergeren en kan verstikking veroorzaken.
Wanneer de arts epiglottitis vermoedt, dan moet de patiënt zo snel mogelijk naar het ziekenhuis worden gebracht. Dat gebeurt, zeker bij kinderen, bij voorkeur in zittende houding met begeleiding van een arts en met beschikbaarheid van intubatiemateriaal.
|
|
|
Behandeling
|
|
Mensen met epiglottitis moeten zo snel mogelijk in het ziekenhuis worden opgenomen. Met een adequate behandeling in het ziekenhuis is deze aandoening te genezen. Al naar gelang van de ernst van de ziekte worden zij soms op de intensive care opgenomen.
Een buis wordt in de luchtwegen aangebracht om te zorgen dat de toegang tot de luchtpijp vrij is (intubatie). Met behulp van een infuus wordt de patiënt van voedingsstoffen en vocht voorzien. Antibiotica worden toegediend om de infectie te bestrijden.
Als het opgezwollen strotklepje de luchtpijp blokkeert, worden middelen gegeven om de zwelling te verminderen, zodat de luchtwegen open gaan.
Het kan zijn dat beademing noodzakelijk is.
De meeste kinderen herstellen binnen een week. De buis in de luchtpijp mag er meestal na twee à drie dagen uit. Er zijn geen langetermijnproblemen en de ziekte komt niet terug.
|
 zie ook rubriek :
neus, keel en oren
|
 Verstuur dit artikel naar een kennis
 Druk dit artikel af
verschenen op : 19-02-2010 |
bijgewerkt op : 23-02-2010
|
TERUG |
HOME |
contacteer ons
|
contacteer ons
