Wandelblessures

Laatst bijgewerkt: July 2017 | 10 reacties

dossier Bij wandelingen en trektochten, soms in verre, afgelegen gebieden blijft altijd het risico aanwezig dat blessures of andere gezondheidsproblemen je parten spelen.

Dikke vingers

Veel wandelaars krijgen na een tijdje dikke en stijve vingers. De oorzaak is niet helemaal duidelijk. Een gangbare theorie is dat wandelen de hartslag en dus de bloedcirculatie versnelt. Door de opeenhoping van het bloed worden de vingers dikker.
Wie er toch last van heeft, kan twee stokjes meenemen die je met de hand precies kunt omvatten. Hou ze vast tijdens het wandelen en knijp er af en toe in. Vrouwelijke wandelaars vinden het soms prettig hun ringen af te doen tijdens het wandelen.

Zoutgebrek

Komt vooral voor op inspannende meerdaagse trektochten bij warm weer. Uit zich door krachteloze benen en algehele futloosheid. Zoutgebrek is gemakkelijk te verhelpen door zoute snoepjes of bouillon te drinken, maar het resultaat is meestal pas de volgende dag merkbaar. Wie ondanks extra zout toch slappe benen houdt, is wellicht oververmoeid. Remedie: langere rustpauzes, een rustiger wandeltempo en goed eten.

‘Beurse’ heupen

123-p-m-berg-wandelen-170-7.jpg
Ontstaan meestal door strak aangetrokken heupriemen. Als je op je zij slaapt, kunnen de heupen pijnlijk aanvoelen. De beursheid gaat meestal na enige dagen vanzelf over. Wat enige verlichting kan bieden, is een vest of handdoek die je om je heupen slaat en onder je heupband draagt. Wat ook kan helpen, is je (onder)broek iets hoger of juist lager optrekken, zodat de heupband minder op de naden van de kleding drukt. Om deze reden zijn spijkerbroeken en strakke slips minder geschikt voor meerdaagse tochten.

Hoofdpijn

Dat kan uiteenlopende oorzaken hebben:
• een kater wegens overmatig alcoholgebruik,
• te veel koffie tijdens de tocht drinken (dit onttrekt vocht aan de hersenen),
• te lang in de zon gelopen,
• te weinig water gedronken (tijdens een wandelvakantie drink je veel meer dan in het dagelijks leven),
• te warm of te lang geslapen,
• stress.

Spierpijn

Treedt meestal tijdens de eerste dagen. Zolang je je niet forceert, zal de spierpijn binnen enkele dagen zijn verdwenen. Een warming-up voor het wandelen doet wonderen. Bij niet al te warm weer is het raadzaam om een lange broek te dragen, zeker als het regent.
Het wordt pas oppassen als de spierpijn 's ochtends het ergst is, maar tijdens het wandelen afneemt. In dat geval kan het gaan om een peesontsteking. De verleiding is groot om dan juist flink door te wandelen, maar daarmee loop je het risico dat de ontsteking chronisch wordt.

Rode vlekken op onderbenen

Vermoedelijk is dit een allergische reactie, maar dat weet niemand met zekerheid. De twee meest gangbare theorieën:
• Bij warm weer laat de schoenlijm een beetje los en veroorzaakt die een allergische reactie op de huid.
De wandelsokken zijn van een materiaal gemaakt dat bij sommige wandelaars een allergische reactie veroorzaakt.
• Een andere mogelijke oorzaak is 'drukurticaria'. Het is een jeukerige en allergische reactie veroorzaakt door druk op de bloedvaten, bijvoorbeeld als gevolg van strak zittende kousen, te strak aangetrokken schoenen en soms ook door de riemen van een schoudertas of rugzak. Warmte en zweten spelen eveneens een rol.
Oplossing: preventief medicatie nemen, te weten anti-histaminicum en ontstekingsremmer, en verder alleen versleten kousen dragen die niet te hard afspannen.

Schouderklachten

123-rugzak-reisgerief-bagage-toerist-07-17.jpg
Meestal is een te krap afgestelde rugzak de oorzaak.
Vuistregel: als je je hand niet tussen je schouders en de schouderband kunt steken, is je rugzak te laag ingesteld en hangt die te veel op je schouders. De meeste rugzakken hebben een verstelmogelijkheid om je rugzak aan te passen aan je lichaamslengte. Vaak gebeurt dat al bij aankoop in een goede buitensportwinkel.
Een ander mogelijke oorzaak is op je zij slapen op een dun slaapmatje. Meestal zit er weinig anders op dan slapen op je rug of op je buik, en hopen dat je het eind van de wandelvakantie zonder al te veel pijn haalt.

Rugzakken
Belangrijke criteria voor de keuze van een goede rugzak:
• Zit de rugzak lekker? (je moet hem immers de hele dag gaan dragen)
• Heeft de rugzak stevige gepolsterde heupbanden? (het meeste gewicht rust daarop)
• Is het een goed merk? (goedkope rugzakken gaan minder lang mee)
• Heeft de rugzak goede verstelmogelijkheden? (belangrijk voor de gewichtsverdeling en extra stabilisatie)

Een dagrugzak zal niet veel meer dan 5 tot 7 kg wegen, bij toerrugzakken moet je rekenen op rond de 10 kilo en bij trektochten op 12 tot 18 kilo. Een vuistregel luidt: je rugzak mag niet meer wegen dan 20% van je lichaamsgewicht. Een mooie formule, maar de meeste trekkers zullen dit streefgewicht bij stevige trektochten met kampeerspullen en eten niet halen.

Een goed ingepakte rugzak is bijna net zo belangrijk als goed zittende schoenen. Vooral bij lange afstanden kan een slecht gepakte rugzak slopend zijn.
De vuistregels zijn:
• de zware dingen (bijvoorbeeld water, brandstof en tent) zitten bij voorkeur zo dicht mogelijk tegen je rugzak aan, zodat het zwaartepunt van de rugzak bijna recht boven je heupen komt;
• dingen die je onderweg nodig hebt, zoals regenkleding, water en andere dingen, moet je er snel uit kunnen halen, zonder de hele rugzak te ontladen.

Een fout die veel onervaren trekkers maken is dat ze de rugzak te veel op hun schouders laten rusten.
Een betere methode om je rugzak om te doen:
• pak de rugzak en hang hem om je schouders,
• trek je schouders zo hoog mogelijk op,
• trek dan je heupband zo strak mogelijk aan,
• laat je schouders weer zakken.
Als je dit goed doet, heb je maximale bewegingsvrijheid voor je schouders. Als ze nu echter nog iets naar achteren worden getrokken, dan heb je waarschijnlijk de rugzak niet goed ingepakt of de compressiebanden niet genoeg aangehaald.
Dat je heupgordel aanvankelijk een beetje knelt, is minder erg dan het lijkt. Doorgaans voel je er na een tijdje lopen niets meer van. Blijven je heupen tijdens de tocht nog steeds pijnlijk, dan kan het zijn dat de polstering van je heupriemen te dun is. Een andere mogelijke oorzaak zijn de naden in je broek of ondergoed. Meestal is dit goed te verhelpen door ze een beetje te zakken of juist omhoog te trekken.

Pijnlijke voeten

123-wandelen-schoenen-boots-bos-07-17.jpg
Als de pijn plaatselijk is, dan kan een niet goed passend inlegzooltje de oorzaak zijn. Doet de hele ondervoet zeer, dan kan dat komen door te lange wandeletappes en een te zware rugzak.

Teken

Tijdens een wandeltocht of vakantie zul je van een tekenbeet weinig merken. De symptomen van de ziekte van Lyme - die overigens lang niet na elke tekenbeet optreden - merk je doorgaans pas enkele weken tot maanden later. Dat neemt niet weg dat je een teek zo snel mogelijk moet verwijderen.

zie ook artikel : Teken en de Ziekte van Lyme in België

zie ook artikel : Teken en Tekenencefalitis

Verstuikte enkel

Komt meestal voor bij wandelaars met lage schoenen, maar ook bij hoge schoenen kan een ongelukkige stap tot een verzwikking of verstuiking leiden. Bij een zware verstuiking is doktershulp nodig. In lichtere gevallen en in gebieden ver van de bewoonde wereld kun je nog even verder met een bondage of regelmatig deppen met een natte doek. Hoe langer je ermee doorloopt, hoe langer het herstel duurt. Het kan wel een maand duren voordat een verzwikking geheel is genezen.
Wie vaker zijn enkels tijdens het wandelen heeft verzwikt, doet er goed aan wandelschoenen te kopen met betere steun voor de enkels, en speciale spierversterkende oefeningen te doen. De simpelste en beste oefening: ga op het betreffende been staan en probeer in evenwicht te blijven.

zie ook artikel : Stapschoenen - Op nieuwe stapschoenen

zie ook artikel : Enkel verstuikt: wat moet u doen?

Pijnlijke knieën

Dit is een verradelijke blessure: de pijn komt langzaam op, maar zodra die een probleem begint te worden, is het al te laat en kom je er de rest van de wandelvakantie waarschijnlijk niet meer vanaf.
De oorzaken zijn heel divers: een te zwaar beladen rugzak, een slechte manier van lopen, slecht schoeisel, versleten schoenzolen, slechte inlegzooltjes of gewoon zwakke knieën. Knieklachten treden vaak het eerste op tijdens steile afdalingen in de bergen. Vooral in groepsverband: bij elke wandelvakantie zijn er wel een paar atletische types die in sneltreinvaart naar beneden rennen. Uit angst om achterop te raken is het erg verleidelijk om dan zelf ook wat sneller te gaan lopen.
Wandelaars met zwakke knieën raden we aan om met wandelstokken te wandelen. Ze geven stabiliteit tijdens het wandelen, ontlasten de knieën en kunnen ook handig zijn bij het kamperen, bijvoorbeeld als je je eten aan het koken bent een afdakje improviseren tegen de regen.

Beenkramp

Kramp in de benen tijdens het wandelen is meestal het gevolg van overbelasting: de tocht is te lang, het is te warm of de hoogteverschillen zijn te groot.
Beenkrampen kunnen ook 's nachts optreden. De oorzaak daarvan zou een tekort aan magnesium kunnen zijn. In dat geval bieden een vitaminepreparaten en mineraalwater soelaas.

Rugklachten

Hebben vaak dezelfde oorzaken als schouderklachten: te zware rugzak, een verkeerd afgestelde rugzak en slapen op een dun matje. Wandelen met wandelstokken, slapen op dikkere matjes en een deel van je rugzak overhevelen naar een medewandelaar kunnen verlichting bieden. Bij ernstige pijn zit er helaas maar één ding op: de wandelvakantie afbreken.

Overbelaste achillespees

Net als zere knieën is dit een verraderlijke kwaal: als je er echt last van begint te krijgen, is het vaak al te laat. Het duurt bovendien lang voordat pijnlijke achillespezen helemaal hersteld zijn - niet zelden enkele maanden tot een jaar. De oorzaken zijn meestal een te zware rugzak, te weinig wandeltraining, een te hoog wandeltempo (vooral bergop) en te weinig rustpauzes.
Zolang de pezen nog niet al te pijnlijk zijn, is het verleidelijk om tijdens een vakantie toch door te lopen. Besef wel dat machogedrag het genezingsproces aanzienlijk vertraagt.

zie ook artikel : Achillespeesblessures: peesontsteking en peesscheur

(Over)vermoeidheid

123-hikers-wandelen-moe-vallen-verstuik-07-17.jpg
Oververmoeidheid is bij uitstek iets wat groepsgenoten eerder opmerken dan de betrokkene zelf. Het begint vaak met een verminderd gevoel voor humor, gelatenheid en minder belangstelling voor de omgeving. Zodra iemand na enkele dagen ook nog vaker begint te mopperen, 's ochtends niet meer uit bed kan komen en steeds langzamer loopt, wordt de waarschijnlijke oorzaak steeds duidelijker: de vakantie is voor hem/haar gewoon te zwaar. Bij oververmoeidheid kan een extra rustdag wonderen doen, maar bij georganiseerde wandeltochten met een strakke planning is die meestal niet mogelijk.
Stoppen of doorgaan? Prestatiefreaks zullen eerder tot het bittere eind willen doorgaan; levensgenieters willen de rest van de vakantie liever op een andere manier doorbrengen dan met wandelschoenen aan. De keuze hangt ook af van de rest van de groep: is de teamgeest zo goed dat reisgenoten bereid zijn je op sleeptouw te nemen, of zijn ze er niet erg rouwig om dat je afhaakt?

Diarree

De mogelijke oorzaken zijn velerlei: water uit een beekje drinken, dubieus eten in derdewereldlanden (met name ijs en salades) of een ziekte waarvan dit maar een van de vele symptomen is. Diarree kan snel leiden tot krachtsverlies en vermoeidheid. Bij diarree die langer dan 2 of 3 dagen duurt, is het af te raden om langer door te lopen - zie ook oververmoeidheid.
Belangrijk: blijf water drinken, anders droog je uit. Een probaat middel om uitdroging te voorkomen is ORS, een zout/suikeroplossing die verkrijgbaar is bij de apotheek. Als je geen ORS bij je hebt, kun je ook eenvoudig zelf acht eetlepels suiker en een eetlepel zout oplossen in een liter water.

zie ook artikel : Reizigersdiarree : Vakantieverdriet

Hoogteziekte

Treedt op bij bergtochten boven de 2500-3000 m. De eerste verschijnselen zijn meestal misselijkheid en een versnelde hartslag. In het volgende stadium komen daar overgeven en verwardheid bij. Hoogteziekte kan zelfs dodelijk zijn, maar zelden onmiddellijk, pas als je er dagenlang mee rondloopt en de eerste symptomen hardnekkig negeert.
Vreemd genoeg wordt de kans op hoogteziekte niet kleiner als je een goede conditie hebt. Er zijn gevallen bekend van overmoedige topatleten in de Himalaya die hoogteziekte met de dood moesten bekopen.
Remedie: daal zo snel mogelijk af, zodra de eerste verschijnselen zich voordoen. Laat je vooral niet door anderen onder druk zetten om je tanden op elkaar te zetten en door te lopen. Goede reisleiders bij georganiseerde bergvakanties zijn op dergelijke situaties voorbereid.

zie ook artikel : Hoogteziekte: hoofdpijn in de bergen

Sneeuwblindheid

Kan optreden als je bij zonnig weer zonder gletsjerbril een sneeuwveld oversteekt, waardoor de ogen worden blootgesteld aan te veel UV-straling. Op den duur wordt het knipperen met de ogen pijnlijk en is het alsof er zand in zit.
Voorkomen: neem tijdens bergwandelvakanties en sneeuwschoentochten altijd een gletsjerbril mee. Deze kun je kopen in elke buitensportzaak. Een gewone zonnebril is niet toereikend, want door reflectie van zonlicht via de sneeuw komt de meeste UV-straling niet recht je ogen in.

Zonnesteek

Oorzaak: te lang in de felle zon gezeten of gewandeld, met name in (sub)tropische landen. De eerste symptomen beginnen met rillerigheid en gebrek aan eetlust. Deze gaan normaliter binnen 1 of 2 dagen vanzelf over. Advies: veel drinken. Maar in ernstiger gevallen behoren ook overgeven, verwardheid en koorts tot de symptomen. In dit stadium is onmiddellijke doktershulp gewenst.
Preventie: loop in warme landen met een petje, overhemd en lange broek.

zie ook artikel : Hitteslag en zonnesteek

Onderkoeling

Bergwandelaars die bij slechte weersomstandigheden verdwalen en gedwongen zijn de nacht buiten door te brengen, lopen het gevaar onderkoeld te raken. Onderkoeling begint met rillen, apathie en verward gedrag. Als de lichaamstemperatuur beneden 34 graden komt, worden de spieren stijf en doen zich geheugenstoornissen voor. Beneden 30 graden treedt een toestand van schijndood in. Alleen redding in een ziekenhuis is dan nog mogelijk. Als de temperatuur nog verder zakt, treedt uiteindelijk de dood in.
Geef het slachtoffer zo mogelijk warme thee, maar beslist geen alcohol. Stop hem/haar in een slaapzak die door iemand anders is voorverwarmd. Gebruik géén kruik. Ook een warm bad kan averechts werken.
Een reddingsdeken kan onderkoeling flink vertragen. Zo'n deken - meer een soort aluminiumfolie - weegt maar een paar honderd gram, is te koop in elke buitensportwinkel en zou eigenlijk tot de standaarduitrusting van iedere trekker moeten behoren.

zie ook artikel : Sporten in de winter: onderkoeling dreigt (hypothermie & winterkoude)

Botbreuken

Niet alle botbreuken zijn aan de buitenkant direct zichtbaar. Er zijn gevallen bekend van wandelaars die een week lang met een gebroken teen hebben doorgelopen. Mocht je je flink hebben bezeerd en de pijn is na een paar dagen nog niet verminderd, dan is bezoek aan dokter of eerste hulp aan te raden.

bron: www.tweevoeter.nl
verschenen op : 20/07/2017 , bijgewerkt op 20/07/2017

10 reacties

opgezwollen voeten en enkels

door anoniem, 17 August 2017 om 23:12

zondag was ik in Kemmel, ongeveer 2 km gewandeld, 's avonds kreeg ik last van opgezwollen voeten en enkels, nu zijn we donderdag en nog steeds zijn die opgezwollen en pijnlijk, wat er aan te doen..... dank je

Wandelblessures

door anoniem, 27 July 2017 om 07:55

Hallo, ik ben nu reeds 3jaar thuis na misstap, muniscus rechter knie .operatie .hetzelfde jaar tijdens bergwandeling enkel omgeslagen , pezen verroken medicatie en kine. jaar daarop andere knie muniscus ,operatie . Terug mijn zelfde enkel'omgeslagen ,

na ongeval

door anoniem, 4 February 2008 om 13:48

hallo; ik had een ongeval; met mijn knie tegen de deur van mijn wagen. Ik heb enkele dagen gestopt met wandelen en dan weer opnieuw gestart zoals vroeger. De knie bleef ik wel een beetje voelen, maar na 3 maanden kon ik van de pijn niet meer bergop. diagnose peesontsteking. Nu ben ik bezig met volledige rust en kiné. Het gaat al beter en de kinesessie is bijna gedaan.De pijn om trappen op te gaan is al kleiner. volgende week opnieuw starten met wandelen. We zullen zien wat dat geeft...

rode vlekken en jeuk benen

door lieve, 27 August 2004 om 13:07

Ik heb hier spijtig genoeg oo, last van bij warm weer, maar ik las nu dat een anti-histaminekuur zou helpen en ontstekingsremmers. Probeerde U dit al uit? Ik neem ook venoruton afgewissels met Daflon, maar kan niet zeggen dat het resultaat geeft. Wat ik wel al opmerkte is dat al die speciale crèmes de zaak soms nog verslechten. Dus de beste remedie tot nu toe is s'avonnds een ijskoud voetbad nemen, zodat benen ook kunnen afkoelen. Ik gebruik zeker geen crèmes meer. Hopelijk zijn er mensen met nog andere oplossingen.

Peesontsteking

door André, 20 August 2004 om 21:17

Hoi Lut, Ja het kan maanden zowel jaren duren. Om u niet af te schrikken heeft het bij mij 5 jaar geduurd.Ik praat hier over een Patellapeesonsteking. Pees die over u knieschijf loopt. Het ligt wel deels bij mij omdat ik het niet goed verzord heb. Zoals bij jouw heb ik eerst contact opgenomen bij de dokter kreeg medicatie voorgeschreven. Werkte voor enkele weken maar de pijn kwam terug. Daarna heb ik tot 3 inspuitingen gekregen van onstekingwerende producten. Dit deed enkel de pijn verdwijnen maar de onsteking bleef. Natuurlijk wanneer de pijn min of meer weg was begon ik terug intensief te sporten. Natuurlijk kwam de pijn steeds terug. Het rare is dat wanneer ik starte met de training ik de eerste 5 min last had maar de pijn toch weg ging. Maar na +-30 min was de pijn niet te harden.Dit heb ik 3 jaar volgehouden en dan heb ik moeten toegeven aan de pijn. Stoppen met sporten en de pees echt goed verzorgen. Dit heb ik gedaan met massa's ijs en Reparil Gel. Iedere dag wanneer ik maar kon was ik bezig met ijs te leggen op de pees. Dit gedurende 10 min. per beurt. Daarna 30 Min wachten en terug ijs erop. ( 30 Min is nodig om geen verbranding te hebben van de huid of juist onderliggende weefsels ) Op het einde vande sessie een laagje Gel erop. Dagen, weken aan een stuk. Het ging zelf zover dat ik 2 Colt Hot packs had en zelf plastieke bekertje met water klaar had in de diepvries. Resultaat vandaag is dat ik met een builtje zit op mijn knie ( dit komt van de verkalking van de onstoken pees ) maar ik heb geen pijn meer na het sporten. Wat ik wel niet meer doe is gaan lopen of oefeningen waar veel krachten op de knie worden uitgeoefend. Zoals jij doe ik nog Fitness, veel mountain bike en zwemmen. Dus ik raad u aan veel ijs en gel. Ook zeker geen oefeningen doen waarbij u enkel word belast tot je zeker bent dat de pijn weg is. Nadeel van pillen en inspuitingen volgens mij is dat deze de pijn weghalen maar niet voor 100% de onsteking geneest. En iemand zoals u die veel sport doet is geneigd om snel te hervatten met sporten omdat de pijn weg is. Ik hoop dat dit kan helpen en een oplossing bied voor u probleem. Groetjes André

bekijk alle 10 reacties

Reageer zelf

verberg bovenstaande gegevens :
je naam en emailadres verschijnen dan niet bij je reactie.
hou me op de hoogte van reacties :
telkens iemand een reactie plaatst bij dit bericht ontvang je een e-mail.
tekens over.
pub