Over overleden baby's: Droomkinderen

Laatst bijgewerkt: February 2004 | 3 reacties

boeken/interviews Het aangrijpende verhaal van Kristel Geysen en haar man Kurt over het verlies van hun twee zoontjes, dat onder andere in een interview op deze site aan bod komt, is recent bij Lannoo uitgegeven onder de titel ‘Droomkinderen’.

zie ook artikel : Mijn verhaal: de vergeten kinderen

Droomkinderen.jpg
Het is het moedige relaas van de lange weg die het koppel aflegde na het veel te vroege afscheid van hun zoontje Felix bij de geboorte, en hun zoontje Casper, na 6 weken gevecht in de couveuse. In dit boek vertelt Kristel het verhaal van het verlies van hun twee kinderen, de schok en ontkenning in de weken nadien en het lange, moeilijke rouwproces dat daarop volgt. Samen met haar man kiest ze ervoor de pijn niet te ontvluchten maar integendeel recht in de ogen te kijken, wat voor sommige omstaanders confronterend is en vaak moed vraagt om in mee te gaan. Toch blijkt uit het boek dat het grote taboe dat rond het verlies van een kind hangt, de laatste jaren een beetje is opgeheven. Hulpverleners zien steeds vaker in hoe belangrijk het voor ouders is om te blijven praten over hun overleden baby zodat die een plaatsje krijgt in de wereld. Kristel vertelt ook hoe louterend deze ervaring voor hen geweest is en hoe ze, samen met hun derde kindje Lila, de herinnering aan hun twee zoontjes levend houden.
Het boek is een troost voor ouders die hetzelfde meemaakten en een verheldering voor alle anderen, en vooral ook een eerbetoon aan Casper en Felix.

Droomkinderen, Afscheid van mijn twee te vroeg geboren zoontjes, Kristel Geysen, Lannoo 2003,ISBN: 90-209-5000-2, EUR 16,95
Voor info en hulp: www.metlegehanden.be (werkgroep ouders van een overleden baby)

zie ook artikel : Over doodgeboorte: Stille baby’s


verschenen op : 04/06/2003 , bijgewerkt op 23/02/2004

3 reacties

overleden zoontje

door anoniem, 20 September 2004 om 21:39

hallo, eerst en vooral mijn innu-ige deelnemeing bij het overlijden van je zoontje. Ik wil je langs deze weg een hart onder de riem steken. Ik heb 8 jaar geleden mijn dochtertje verloren op 23 april 1996. Het is zeer normaal dat je nu op automatische piloot leeft,alles wat je nu opvangt van buitenuit zal vervagen en later wel terug komen. Je moet jezelf tijd geven, buitenstaanders, ookal zijn het je allerbeste kameraden zullen het moeilijk vinden om je te begrijpen.Iedereen heeft zijn eigen manier om dit verlies te verwerken, zo ben ik beginnen te schrijven, hoe alles verlopen was. als je graag een luisterend en antwoordend oor hebt mag je mij altijd mailen, ik zal je altijd antwoorden. Ik kan je alleen dit meegeven, " er staat aan de hemel ' één ' mooie ster te stralen voor jou alleen." Ik hoop nog iets te horen van je veel sterke, petra.

doodgeboren zoontje

door anja, 30 April 2004 om 12:18

sarah, hilde, mijn zoontje is 6 april doodgeboren. ik leef mijn leven op automatische piloot. ik mis hem zo. x

overlijden dochtertje

door Sarah Van Calster, 10 February 2004 om 23:39

Ik las met heel veel begrip jullie verhaal.Ook wij maakten deze gevoelen van onmacht en verdriet mee.En ook wij willen er nog steeds over praten ook al begrijpen buitenstaanders dit niet.Ik hoop dat er jullie en ons nog een mooie toekomst wacht.

bekijk alle 3 reacties

Reageer zelf

verberg bovenstaande gegevens :
je naam en emailadres verschijnen dan niet bij je reactie.
hou me op de hoogte van reacties :
telkens iemand een reactie plaatst bij dit bericht ontvang je een e-mail.
tekens over.
pub