Aambeien – hemorroïden - speen

Laatst bijgewerkt: september 2015 | 18 reacties

dossier Aambeien of hemorroïden zijn verwijdingen en uitzakkingen van bloedvaten in en rond de anus. Heel wat mensen hebben aambeien zonder dat dit enige last bezorgt. Aambeien kunnen echter ook pijn doen en bloeden. Indien u regelmatig of overvloedig bloedt, raadpleeg dan uw arts.

In en net boven de anus bevindt zich een sponsachtig netwerk van kleine, sterk doorbloede bloedvaatjes bedekt met een dun laagje slijmvlies. Dit vormt een zwellichaam dat er samen met de kringspieren voor zorgt dat we de aars luchtdicht kunnen afsluiten en onze stoelgang ophouden.

hemorr-pijn-achterw-stoel-170_400_10.jpg
Wanneer er veel druk op de kussentjes komt te staan kunnen de bloedvaatjes zwellen en uitrekken, uitzakken en zelfs naar buiten puilen. Men spreekt dan van aambeien of het speen. Een aambei is pas een aambei als het normale aambei-weefsel zodanig overrekt of geïrriteerd is dat het klachten geeft, zoals een ongemakkelijk of pijnlijk gevoel, vooral wanneer u naar het toilet bent geweest. Soms gaan ze bloeden.

Aambeien kunnen erg vervelend en soms heel pijnlijk zijn, maar ze zijn niet gevaarlijk. Alleen voor mensen die bloedverdunners nemen, kan het enig risico inhouden.

Men maakt soms een onderscheid tussen uitwendige en inwendige aambeien:

Uitwendige aambeien bevinden zich onder de huid rond de aars. Ze zijn zichtbaar als dikke knobbels en vaak is de huid rood aangespannen. U kunt ze met uw vinger voelen en bij een uitwendig onderzoek van de aarsstreek zijn ze meteen zichtbaar.

Inwendige aambeien zitten binnen in de endeldarm, het laatste stukje van de dikke darm. Ze veroorzaken meestal weinig ongemak. Maar door persen of irritatie kunnen ze naar buiten gedrukt worden. Men spreekt dan van een prolaps.

Afhankelijk van de mate van uitstulping, worden verschillende graden van aambeien onderscheiden:

- Graad I: aambeien die bij persen niet uitzakken en naar buiten worden gedrukt. Ze zijn met het blote oog niet zichtbaar.
- Graad II: aambeien die bij persen uitzakken maar zich spontaan terugtrekken
- Graad III: aambeien die spontaan (bv. bij hoesten) of tijdens persen naar buiten komen en niet vanzelf terugtrekken.
- Graad IV: aambeien die continu uitgezakt zijn en niet kunnen teruggedrukt worden.

Hoe weet u dat u aambeien hebt?

• Bloedverlies bij de ontlasting: kleine hoeveelheden helder rood bloed op WC-papier of in de WC.
• Jeuk, soms een branderig gevoel rond de anus.
• Aandrang: het gevoel dat u naar het toilet moet.
• Aambeien zelf zijn pijnloos. Maar als de bloedtoevoer wordt afgekneld en er in de aambei een bloedstolsel ontstaat (een aambeien- of hemorroïdale trombose), treedt er een scherpe pijn op.
Hevige, scherpe pijn tijdens en vooral na de stoelgang, die meerder uren kan aanhouden, wordt niet veroorzaakt door aambeien maar door een kloofje of fissuur in het buitenste deel van het slijmvlies van de anus (fissura ani).

• Door persen kunnen inwendige aambeien naar buiten geperst worden. Dan komen ze uit de aars tevoorschijn (prolaps). Dat kan een doffe pijn of een propgevoel geven en gepaard gaan met een bloeding. In het begin zal de uitgezakte aambei vanzelf weer terugtrekken, maar na meerdere uitzakkingen gebeurt dat niet meer vanzelf en moet u ze terug naar binnen duwen.
• Soms incontinentie: lekken van kleine hoeveelheden stoelgang en darmslijm, wat vaak leidt tot zogenaamde ‘remsporen’ in de onderbroek.

Oorzaken

Aambeien ontstaan door een combinatie van een te hoge druk in de bloedvaten in en rond de anus, het uitrekken van het steunweefsel en het dunner worden van de beschermende slijmvlieslaag. Wanneer het bloed in de hemmorïedaders niet meteen kan wegstromen, kunnen de aders zwellen of uitstulpen, en kan de bevestiging aan de spierlaag uitgerekt worden of loskomen.
Wat de preciese oorzaak is, is niet bekend: meestal gaat het om een combinatie van meerdere factoren.

• Constipatie (verstopping): door harde ontlasting en langdurig persen wordt het aambeiweefsel samengedrukt, wat het ontstaan van aambeien in de hand zou kunnen werken.
• Zwangerschap en bevalling: Tijdens en vooral na een bevalling krijgen nogal wat vrouwen last van aambeien. Door het persen tijdens de bevalling zijn de weefsels van de bekkenbodem meer gezwollen doordat ze vol bloed zitten. Bestaande aambeien kunnen tijdens de bevalling naar buiten geperst worden.
• Overgewicht: een te hoog lichaamsgewicht verhoogt de druk op de anus, en verhoogt ook de kans op verstopping.
• Zittend werk en langdurig rechtstaan: mensen die weinig bewegen en veel zitten, hebben vaak een harde, droge ontlasting. Veel zitten verhoogt ook de druk op de anus.
• Ouderdom: bij het ouder worden het weefsel in de vaatkussentjes rond de aars minder krachtig en rekken ze uit. Aambeien komen dan ook vooral voor bij mensen tussen 45 en 60 jaar. Naar schatting zou ongeveer één op twee 50-plussers last hebben van aambeien.
• Persoonlijke aanleg: aambeien komen in sommige families meer voor, maar of er een erfelijke factor meespeelt is nooit aangetoond.

Hoe kunt u aambeien voorkomen?

tek-hemorr-170.jpg
Hoe minder het aambeienweefsel onder druk staat, des te kleiner is de kans dat u last van aambeien krijgt of dat ze na een behandeling terugkeren.

Toiletbezoek
• Als u naar het toilet moet, stel dat dan niet te lang uit. Hoe langer u wacht, hoe droger en harder de stoelgang wordt en hoe meer u moet persen.
• Vermijd hard persen.
• In tegenstelling tot wat soms beweerd wordt, krijgt u geen aambeien door lang op het toilet te blijven zitten.
• Bij irritatie of jeuk rond de anus kunt u beter geen wc-papier gebruiken, maar een nat washandje en daarna droogdeppen (niet wrijven!) met zacht toiletpapier. Buitenshuis kunt u eventueel vochtige toiletdoekjes (zonder alcohol of parfum) gebruiken.

Vermijd diarree en constipatie. Constipatie maar ook diarree, veroorzaken bloedverlies.
Vraag bij hardnekkige constipatie aan uw huisarts om een niet-irriterend laxatief voor te schrijven.

Vezelrijke voeding. Eet veel vezels (bruin brood, volle rijst, zemelen, groente, vruchten...). Dit houdt de ontlasting zacht en soepel. Drink daarbij veel water, anders raakt u waarschijnlijk nog harder geconstipeerd.

• Doe aan lichaamsbeweging. Dit stimuleert de darmbeweging en bevordert de stoelgang.
• Zit of sta niet te lang aan één stuk door.
• Vermijd anale seks: anale seks is geen oorzaak van aambeien, maar kan bij aambeien wel zorgen voor bijkomende irritatie.
Vermijd alcohol, want het doet de bloedvaten uitzetten.
Warme (zit)baden geven verlichting van jeuk en pijn en houden de anaalstreek proper. Gebruik beter geen zeep - dat kan de irritatie verergeren. Dep de anaalstreek goed af na elk bad.
• Een ijsblokje kan helpen tegen de pijn.

Wanneer naar de dokter?

Aambeien zijn zoals gezegd meestal onschuldig en genezen meestal ook vanzelf. Toch is het aan te raden om een arts te raadplegen als u merkt dat er bloed in de stoelgang zit. Dit kan namelijk wijzen op poliepen in de darm, een maag-darmbloeding, en zelfs op darmkanker. Aambeien zelf kunnen nooit ontaarden in kanker en maken u ook niet gevoeliger voor kanker.

Raadpleeg dus steeds een dokter bij anaal bloedverlies, en zeker indien u:
• ouder bent dan vijftig: anaal bloedverlies na de leeftijd van 50 is altijd iets anders dan aambeien, tot bewijs van het tegendeel;
• familieleden met ernstige darmziekten hebt (bv. darmkanker);
• een verandering in uw stoelgangpatroon opmerkt: vaker obstipatie of diarree dan vroeger, bloederige diarree;
• een verandering in de stoelgang opmerkt (bv. een donkerder kleur);
• buikpijn hebt;
• vermagert.

Onderzoeken

• Uitwendige aambeien zijn gemakkelijk vast te stellen bij een onderzoek van de aarsstreek.
• Bij een vermoeden van aambeien zal de arts een rectaal touché uitvoeren waarbij hij met de vinger in de aars voelt.
• Er zal ook altijd een proctoscopie (of anuscopie) gebeuren. Dat is een onderzoek van de endeldarm met een korte metalen kijkbuis. Het onderzoek gebeurt in geknielde houding. Het is meestal niet pijnlijk, maar eventueel kan de arts u plaatselijk verdoven.
Voor dit onderzoek zult u meestal vooraf een klysma moeten inbrengen om uw endeldarm te reinigen.

• Wanneer uw arts vermoedt dat er mogelijk meer aan de hand is (bv. darmpoliepen, darmkanker), dan zal ook een coloscopie worden uitgevoerd. Daarbij wordt de volledige dikke darm met een flexibele kijkbuis onderzocht.
Bij personen boven de 50 jaar en bij mensen met een familiaal risico op darmpoliepen en darmkanker zal dit onderzoek altijd worden uitgevoerd in geval van anaal bloedverlies.

zie ook artikel : Proctoscopie

zie ook artikel : Coloscopie

Hoe behandelen?

zalf-hemorroid-170_400_10.jpg
Indien de aambeien niet spontaan verdwijnen met de preventietips, en u er last van hebt (pijn, bloedingen, uitstulpingen...), bestaan er een aantal mogelijke behandelingen.

Geneesmiddelen
Meestal zal uw arts een geneesmiddel voor plaatselijk gebruik (zetpil of zalf) voorschrijven. In zowat 50 procent van de gevallen volstaat dit (in combinatie met preventieve maatregelen zoals het vermijden van constipatie en harde ontlasting, eventueel een zacht laxeermiddel).
Veel van deze producten zijn ook zonder voorschrift te koop, maar het is toch aan te raden om vooraf uw arts te raadplegen, en zeker wanneer u deze producten langer dan een paar weken gebruikt.

Zalven en zetpillen
Er bestaan verschillende types van aambeienzalf en zetpillen die de pijn en jeuk tijdelijk kunnen verlichten, maar ze doen niets aan de oorzaak. Deze producten bevatten dikwijls een lokaal verdovend middel (zoals lidocaïne) en/of een ontstekingsremmend middel (zoals cortisone) en/of zinkoxide dat de bloedophoping en de jeuk vermindert.

• Gebruik bij voorkeur enkelvoudige producten (die slechts één actief ingrediënt bevatten).
• Producten die cortisone bevatten mag u nooit langer dan 5 dagen gebruiken want ze kunnen de huid en de slijmvliezen beschadigen. Gebruik geen middelen die cortison bevatten indien u een infectie aan de aars of een seksueel overdraagbare aandoening hebt.
• Stoffen op basis van bismuthzouten zijn af te raden. Bij langdurig gebruik kunnen ze zenuw- en nierstoornissen veroorzaken

Ontstekingsremmers
In geval van pijn kunt u eventueel een pijnstiller nemen (niet-steroïdale ontstekingsremmer).
Ook bij een aambeientrombose zijn ontstekingsremmers effectief. Daarmee geneest het doorgaans vlot en de klonter verdwijnt vanzelf.

Geneesmiddelen voor de aders (venotropen).
Tegen bloedverlies kan eventueel een middel tegen spataders worden voorgeschreven, zoals Daflon.

hemorroid-thromb-170_400_10.jpg
Medische ingreep
Stulpen de aambeien bij het persen uit de anus of kunnen ze niet meer worden teruggeduwd en gaan ze bovendien gepaard met pijn en bloedingen, dan kan een medische ingreep noodzakelijk zijn.

Bloedklonter verwijderen
Indien een bloedklonter gevormd werd in een aambei kan deze door een kleine snede verwijderd worden, wat direct verlichting geven van de pijn.

Afbinden (Bandligatuur)
Bij deze techniek wordt het slijmvlies rond de hals van de aambeien afgebonden met rubber bandjes, waardoor de bloedtoevoer wordt afgesloten en de aambei na enkele dagen afsterft en afvalt. Dzez behandeling kan de eerste dagen gepaard gaan met pijn en licht bloedverlies. Tijdens de eerste dagen moet men persen vermijden omdat dit een risico op bloedingen geeft.
Deze ingreep kan direct tijdens een protoscopie-onderzoek gebeuren.

THD/HAL-procedure
HAL staat voor Hemorrhoidal Artery Ligation en THD staat voor Transanale Hemorrhoidale Dearterialisatie. Bij deze ingreep worden, via een kijkbuisje (proctoscoop) waarin zich een doppler sensor bevindt, de toevoerende slagaders van de aambeien afgesloten. Hierdoor wordt bloedtoevoer naar het aambeiweefsel onderbroken, waardoor het verschrompelt. Bovendien kan het uitgezakte aambeienweefsel met een draadje omhoog getrokken.

Inspuiten van vloeistof (Sclerotherapie)
Hierbij wordt een irriterende vloeistof in en rond de aambei gespoten waardoor de aambei verdroogt en verschrompelt. Deze ingreep is vrij pijnlijk en heeft als nadeel dat de aambeien vaak terugkomen. Deze techniek wordt daarom minder en minder toegepast.

Hittebehandeling (Coagulatie)
Het bovenste deel van het aambeiweefsel kan met infrarood, of met een elektrisch apparaat worden verhit zodat de bloedtoevoer wordt afgesneden en het weefsel samenklontert of coaguleert. Voor een goed resultaat moet de ingreep enkele keren herhaald worden. Deze techniek kan wat pijn geven en is minder geschikt voor grotere aambeien. Na verloop van tijd kunnen de aambeien terugkomen, maar een nieuwe behandeling is altijd mogelijk.

Chirurgische ingreep
Een operatie is voor aambeien nog zelden nodig. Het operatief verwijderen van aambeien wordt slechts bij uitzondering uitgevoerd bij zeer grote en pijnlijke afwijkingen.
Er bestaan verschillende chirurgische technieken om aambeien te behandelen. Afhankelijk van het type van ingreep moet u één of meerdere dagen in het ziekenhuis worden opgenomen. Na de operatie kunt u erge pijn hebben en er zitten bovendien bepaalde risico’s aan vast, zoals een blijvende incontinentie.

Anale huidflapjes of Marisken

mariske2.jpg

Marisken (foto huidziekten.nl)

Nogal wat mensen hebben pijnloze, lelvormige aanhangseltjes rond de anus. De medische term ervoor is marisk.

Marisken komen veel voor en geven meestal geen klachten. Soms kunnen zij jeukklachten veroorzaken, met name wanneer ontlasting rond het flapje achterblijft. Het is dus belangrijk om de huid rond de anus grondig te reinigen met water om irritatie door ontlastingresten te voorkomen. Het is nog niet duidelijk hoe marisken ontstaan. Mogelijk gaat het om littekenweefsel, dat meestal ontstaat op de plaats van een genezen aambeientrombose of een kloof. De huid die plaatselijk uitgerekt was, verschrompelt tot zo’n aanhangseltje.

Marisken zijn dus geen aambeien, maar ze komen wel vaker voor bij mensen die ook aambeien hebben.

Marisken bloeden in principe niet. Bij bloedverlies uit het anusgebied moet u altijd de huisarts raadplegen.

Bronnen
www.amc.nl/web/Zorg/Patient/Patienteninformatie/Aambeien-Hemorroiden.htm
www.mlds.nl/ziekten/74/aambeien/
www.thuisarts.nl/aambeien/ik-heb-last-van-aambeien
www.chirurgenoperatie.nl/pagina/anus/aambeien.php
www.zgt.nl/2686/behandelingen-aambeien-en-anale-fissuur/
www.uzgent.be/wps/wcm/connect/nl/web/zorg/presentaties+infoavond+gastroenterologie


verschenen op : 04/12/2013 , bijgewerkt op 24/09/2015

18 reacties

Aambeien – hemorroïden - speen

door anoniem, 27 januari 2017 om 13:40

Ondertussen is het 3 dagen geleden dat ze met locale verdoving een verwijderd te hebben ik heb nog steeds pijn en nog steeds bloed is dit wel normaal ??? Ook is er nog steeds een bol of zwelling voelbaar.

Aambeien – hemorroïden - speen

door anoniem, 27 januari 2017 om 13:38

Ondertussen is het 3 dagen geleden dat ze met locale verdoving een verwijderd te hebben ik heb nog steeds pijn en nog steeds bloed is dit wel normaal ??? Ook is er nog steeds een bol of zwelling voelbaar.

Aambeien – hemorroïden - speen

door Jerry, 26 januari 2017 om 19:57

Dat is nu al 2 dagen geleden ik bloed nog steeds er is nog altijd een bol en ik heb nog vreselijk pijn dat kan toch niet meer ze hebben daar een spuit in gegoven en open gesneden ik hab vandaag al 6 dafalgans op

Aambeien – hemorroïden - speen

door anoniem, 25 januari 2017 om 20:34

Gisteren een laten opsnijden s'avonds terug omdat dit een bol was arts zegt dat dit normaal is ik bloed nu nog steeds en heb nog steken en de bol is er nog steeds hoelang moet iki nog wachten ik durf zelfs niet naar wc gaan. Wie kan me helpen ?

bekijk alle 18 reacties

Reageer zelf

verberg bovenstaande gegevens :
je naam en emailadres verschijnen dan niet bij je reactie.
hou me op de hoogte van reacties :
telkens iemand een reactie plaatst bij dit bericht ontvang je een e-mail.
tekens over.
pub