De redactieraad

Laatst bijgewerkt: May 2015 | 5 reacties
dot.gif

nieuws

De redactieraad van Gezondheid.be

• Dr.L.Van der Voort, Diensthoofd Gynaecologie en verloskunde, Heilig Hart Ziekenhuis Roeselare

• Prof. Dr. Anne Malfroot, Dienst Kindergeneeskunde UZ Brussel

• Prof. Dr. P.Brugada , cardioloog, UZ Brussel

• Dr. Thomas Maselis, Dermatoloog

• Prof. Dr. Pierre Van Damme, Epidemiologie, Sociale Geneeskunde en Vaccinaties, Universiteit Antwerpen

• Dr. Guido Van Middelem, huisarts Oostende


verschenen op : 02/03/2005 , bijgewerkt op 21/05/2015

5 reacties

Is wonderantrimpelzalf farmacologisch getest?

door anoniem, 3 June 2014 om 11:30

OP internet worden we vaak geconfronteerd met spectaculaire producten. Kan de dermatoloog van Geonzdheid.be checken of het gebruik van "Crème Lagrend Hyaluron Intense Skin Repair for Day" medisch verantwoord is?

De redactieraad

door Weytens Laurent, 3 February 2014 om 12:29

Over hygiëne aan tafel : Iedere morgen wordt de krant op de ontbijttafel gelegd en doorbladerd . Wij vragen ons af : in hoever is deze krant , het papier zelf en de inkt in alle kleuren ,vrij van microben en gifstoffen . Wijzelf en de kindere laten wel ee

gezondere frietjes

door anoniem, 10 May 2007 om 22:55

Gisteren, woensdag 09/05/2007 heeft Ing Frédéric Mestdagh zijn doctoraat behaald met zijn doctoraatsverhandeling over behandelingmethode van aardappelen dat het acrylamine en vetgehalte verminderd in frietjes en chips. Hij is bio-ingenieur en gepromoveerd onder prof Bruno De Meulenaer (faculteit bio-ingenieur, voedselveiligheid) en prof Charlos Van Peteghem (faculteit farmacie)

sportdranken

door Lamberts peter, 29 August 2006 om 09:43

waarom sugereren jullie dat isostar en gatorade ( 2 multinationals ) goede of betere sportdranken zijn ?

Tweelingen

door Marie-Jeanne, 5 August 2005 om 00:19

Zelf ben ik de laatstgeborene, zij het met enkele minuten verschil. Maar niet enkel dit verschil, doch ook andere aspecten bepalen mijn hele leven en nu ook dat van mijn kinderen! Daar ik zelf in de sociale sector (als Manager/Psychologe in een Instituut voor kinderen met div.Neuro-psych.dysfuncties) werk, kan ik mij goed inleven in de problematiek bij tweelingen. Onderzoek heeft uitgewezen dat de foetus, genesteld dicht tegen de ruggenwervel, meer stimuli, vibraties krijgt als de moeder spreekt, zingt of zelfs verdrietig is. Deze trillingen, overgebracht via beengeleiding "wekken" a.h.w.de communicatie tussen moeder en kind en dit vanaf, ongeveer de 20°week. Bewezen is ook dat de foetus enkel deze vibraties waarneemt boven 8000 Hz. Hoe meer stimuli, des te meer het oor gespitst wordt, a.h.w nieuwsgierig, waardoor automatisch ook de ontwikking van de hersenen geprikkeld wordt. Het bekken van de moeder werkt als een contrabas, waarbij de overdracht van trillingen, via beengeleiding tot 20x meer de foetus bereikt, als gelijk welke andere invloeden. Bij tweelingen krijgt dus één van beiden méér stimuli, waardoor het ook niet verwonderlijk is dat tussen tweelingen/meerlingen dikwijls zeer veel ontwikkelingsverschillen genoteerd worden. Meestal is de "minstbedeelde", hoe contradictorisch ook, ook nog de laatstgeborene. Dit door het snelle "keren of draaien" van de foetus(sen) in de laatste fase, voor de bevalling. Toeval of pech, het bepaald volgens mijn ervaringen, de verdere ontwikkeling. Bij mij verliep, volgens medici, alles normaal; Apgar 10, ontwik.en intelig.zéér goed, maar emotioneel desastreus, geen buiten-maar achterbeentje. Steeds angstig, bang om op de voorgrond te treden, steeds leven in functie van "bewijzen naar anderen toe", leven in een cocon, wachten om geleefd te worden..Dit uitte zich bij mij in een overmatige drang naar "goed -presteren", niet slapen wegens "geen tijd", niet eten omdat ik vond dat ik dit nog niet verdiend had!, 's nachts poetsen, mezelf dwangmatig wassen en obsesief reinigen van alles. Zo behaalde ik zéér jong enorm veel, maar door de weinige rust kon mijn "onbewuste" nooit verwerkt worden. Anorexia was dan ook een logisch gevolg, maar dan geen gewonen anorexia, dit had niets te maken met "mager willen zijn". Dit was van jongs af aan, mijn vorm, mijn zelfbestraffing, omdat ik het mezelf niet gunde dat ik ook recht op leven had. Mijn ouders zagen dat nooit, ik was een stil kind, met een overdreven drang naar aandacht, volgens hen. Daarom werd ik gestraft, opgesloten op mijn kamer, verplichte rust, om mijn koppigheid te breken!!Hoe meer straf, des te meer presteerde ik, des te erger werd mijn anorexia; de visieuse cirkel. Mijn zus, het ideale kind, overleed helaas jong, waarschijnlijk ook mijn schuld, zo kwam het over. Ik verdiende dit leven niet enz...Nu ben ik 48 jaar, schitterende carrière, nooit gelukkig geweest, maar toch 2 kinderen en ja hoor, de geschiedenis herhaald zich. Nu ik zie dat zelfs ik "normale" kinderen ter wereld kan brengen en zie dat ze (m10 en 18 j.)wel gevoelig zijn, doch anders door het leven gaan, herval ik weer in dat dwangmatige. Dat overaktieve presteren, te veel, te goed willen doen, bewijzen dat ik ook iets goed kan doen. Momenteel ben ik 33 kg afgevallen, weeg amper 40 kg. maar leid met zeer goede resultaten een Instituut.Slapen doe ik niet meer, eten nog minder, alleen maar werken, poetsen, reinigen. Uren "spoel ik" a.h.w.het slechte van me af. Nu reageren de kinderen ook zo, maar dan in omgekeerde richting,:vreetbuien, koopziek, stuurloos, veel beginnen, niets afmaken. Als reden geven ze te kennen, dat ze niet volmaakt zijn, omdat ze een gezonde eetlust hebben, normaal slapen en normaal "rommel" maken. Dat is niet naar mijn voorbeeld , dus voelen ze zich schuldig, nu ik zwak ben. Ze denken dat ik ziek ben door iets wat zij fout doen. Hoe ver kan dit escaleren, wat doe ik verkeerd, of wat moet ik goedmaken. Hoe meer ik doe, des te meer raken ze meer gefustreerd, omdat ze mijn tempo niet kunnen volgen. Mijn vlucht kan ik niet stoppen, maar verzorging weiger ik, omdat ik mijn kinderen niet in de steek wil laten. We doen niets anders dan de hele dag "sorry" zeggen, maar niemand voelt zich goed hiermee! Is dit een fenomeen wat nog andere tweelingen kennen? Of andere moeilijkheden ondervinden? Ik kan niet meer vergelijken met mijn zus, maar hoe zit het met anderen? Wat moet ik doen om goed te doen? Weet iemand raad? Ik wil enkel mijn kinderen gelukkig maken, of is dat niet meer mogelijk? Voor goede raad zou ik meer dan dankbaar zijn! Eenzame boogschutter vraagt raad ! Groetjes, MJke xxx

bekijk alle 5 reacties

Reageer zelf

verberg bovenstaande gegevens :
je naam en emailadres verschijnen dan niet bij je reactie.
hou me op de hoogte van reacties :
telkens iemand een reactie plaatst bij dit bericht ontvang je een e-mail.
tekens over.
pub