print 10 reacties |192.602x gelezen

Candida-infectie (candidiasis): hoe en waar kan u ze krijgen?

Candida is een familie van gisten of schimmels die van nature kunnen voorkomen op de huid, de slijmvliezen en in de darmen. Men noemt dit ook commensalen. De meest voorkomende Candida-soort is Candida albicans. Vrijwel iedereen heeft van nature van bij de geboorte Candida albicans gisten op de huid, de slijmvliezen (van vagina, mond, enz), de darmen, enz.

De gisten leven er in evenwicht met de bacteriën die daar ook van nature zitten. Die bacteriën zorgen ervoor dat er net genoeg voedsel is voor de gisten, zodat hun aantal klein blijft. Normaal merken we er dus niets van en doen ze ook geen kwaad.


Soms kunnen de Candida-gisten echter sterk uitbreiden waardoor een candida-infectie of candidiasis ontstaat. Meestal treedt dit op wanneer onze natuurlijke weerstand om een of andere reden verminderd is, of wanneer het evenwicht tussen bacteriën en gisten verstoord is (bv. door een antibioticakuur).

Een Candida-infectie is meestal vrij onschuldig en kan meestal ook vrij goed behandeld worden. In uitzonderlijke gevallen kan het wel gevaarlijk zijn wanneer Candida in het bloed terecht komt en een gegeneraliseerde infectie of ‘systemische candidiasis’ veroorzaakt. Deze vorm van een Candida-infectie komt alleen voor bij ernstig zieke mensen met een sterk verminderde weerstand. Bijvoorbeeld bij mensen die een orgaantransplantatie hebben ondergaan, bij kankerpatiënten na een chemokuur of bij Aidspatiënten.

Andere Candida-gisten
Candida albicans is niet de enige Candida-gist bij de mens. Onder andere Candida tropicalis en Candida glabrata komen soms ook voor. Mensen die al enkele keren behandeld werden met een geneesmiddel tegen Candida albicans, kunnen gemakkelijker last krijgen van die andere gisten die ongevoelig zijn voor die geneesmiddelen en die de plaats innemen van de wel gevoelige Candida albicans. Dit is vergelijkbaar met de resistentie die kan ontstaan door veelvuldig antibiotica-gebruik. Er zijn aanwijzingen van een toenemend voorkomen van deze gisten. De niet-albicans gisten geven vergelijkbare symptomen, al zijn die vaak minder ernstig.

Risicofactoren

Meerdere factoren kunnen een rol spelen bij het ontstaan van een Candida-infectie.

• Een vochtige omgeving stimuleert de vermenigvuldiging en verspreiding van alle gisten en schimmels.
• Antibiotica vernietigen ook de nuttige bacteriën in en op het lichaam. Wanneer die bacteriën uitgedund worden, krijgt Candida meer kans om zich te vermenigvuldigen en te verspreiden.
• Mensen met een zwak of verzwakt afweersysteem zijn extra gevoelig. Dit geldt met name voor premature en heel jonge baby’s, HIV-patiënten, bejaarden, mensen die een chemokuur volgen en personen die een orgaantransplantie hebben gehad en immuunonderdrukkende geneesmiddelen moeten nemen.
• Suikerziekte die niet goed onder controle is.
• Chronische ziekten, door een combinatie van risicofactoren.
• Er kunnen ook genetische factoren meespelen die iemand gevoeliger maakt voor een Candida-infectie.
• Hormonale factoren: een vaginale candidase wordt in de hand gewerkt door zwangerschap, anticonceptie, en oestrogeenbehandeling. Sommige vrouwen krijgen rond de menstruatie vaak een schimmelinfectie, andere tijdens de zwangerschap.
• Veelvuldige of frequent wisselende seksuele contacten en orale seks zouden mogelijk de kans op een vaginale Candida-infectie in de hand werken.
• Spruw (Candida-infectie in de mond) kan in de hand gewerkt worden door het gebruik van medicijnen die geïnhaleerd worden (bijvoorbeeld bij astma).
• Heel veel koolhydraten of suikers eten zou candidiasis in theorie kunnen bevorderen, omdat gisten van suiker leven. Maar over het preciese (oorzakelijke) verband tussen een suikerrijk diëet en een Candida-infectie bestaat nog veel onduidelijkheid.

Is Candida besmettelijk?

Candida-gisten komen van nature op de huid, op slijmvliezen van o.m. mond en vagina voor. Hoewel de gist van de ene op de andere persoon kan worden overgebracht (bv. van moeder op kind of omgekeerd, tussen seksuele partners), gaat het niet echt om een besmetting in de traditionele betekenis van het woord.

Candida wordt dan ook niet beschouwd als een besmettelijke ziekte en al helemaal niet als een seksueel overdraagbare aandoening.
De partner van iemand met een vaginale candidiasis moet dan ook niet worden meebehandeld, tenzij hij of zij ook besmet is en klachten heeft.
Bij baby’s met spruw of wanneer een moeder die borstvoeding geeft een candida-infectie van de tepels heeft, moeten zowel moeder en kind behandeld worden omdat ze de infectie aan elkaar kunnen doorgeven.

Waar kan een Candida-infectie optreden?

Een candida-infectie kan in verschillende lichaamsdelen ontstaan.

Op de huid
Candida albicans overleeft goed op een vochtige, verweekte huid, en vooral in huidplooien (bv. in de liezen, onder de borsten of oksels). Baby’s kunnen bovenop een gewone luieruitslag een Candida-infectie krijgen.
Ook nagels kunnen geïnfecteerd raken met candida. Dit komt vooral voor bij mensen die beroepshalve veel met suikers werken (bv. bakkers, koks) of die vaak natte handen hebben.

Op de tepels
Bij vrouwen die borstvoeding geven kan een Candida-infectie voorkomen op de tepels.
Zie ook: Spruw

zie ook artikel : Tepelpijn en mondinfecties (spruw) bij moeder en kind door Candida-gist

In de mond
Ongeveer de helft van de bevolking zou van nature (commensale) Candida in de mond hebben, zonder dat ze daarvan enige hinder ondervinden. Maar soms kan dit aanleiding geven tot een infectie.

Orale candidiasis of spruw komt voor bij o.m. mensen met een verzwakte immuniteit (bv. kanker– of Aids-patiënten), na een behandeling met antibiotica of chemotherapie, bij prematuurtjes, inhalatie van corticosteroïden (bv. bij astma), intubatie (tijdens een operatie of wanneer u langdurig op een dienst intensieve zorgen verblijft). Ook wanneer u te weinig speeksel produceert en een te droge mond hebt, kan het ontstaan. Bijvoorbeeld wanneer u daar bestraald wordt. Speeksel helpt immers het evenwicht in de mond in stand te houden.

Spruw kan ook het gevolg zijn van een slechtzittende tandprothese. De prothese verweekt plaatselijk het tandvlees en sluit het af van de lucht.
Baby's kunnen besmet raken met Candida in het geboortekanaal, maar ook via de handen van andere verzorgers.
Zie ook: Spruw

zie ook artikel : Tepelpijn en mondinfecties (spruw) bij moeder en kind door Candida-gist

Perlèche of scheurmond
Perlèche of scheurmond is een meestal hardnekkige eczeem-achtige ontsteking van de mondhoeken die ontstaat door irritatie door speeksel. Vaak komt daar een infectie met Candida albicans bovenop. Typische kenmerken zijn roodheid en een schilferige, weke huid. Bij een Candida-infectie is er meestal een witte schilfering te zien. Jonge kinderen kunnen perlèche krijgen door kwijlen en sabbelen. Bij kinderen met een grote tong (zoals bij het syndroom van Down) komt dit frequent voor. Bij oudere personen kan het een gevolg zijn van een slecht zittend kunstgebit of het invallen van de wangen.

In de vagina (vulvovaginale candidiasis) Candida is de belangrijkste oorzaak van vaginale infecties. De meeste vrouwen maken tijdens hun leven minstens één vaginale Candida-infectie mee, bv. tijdens de zwangerschap. Bij sommige vrouwen kan dit herhaaldelijk optreden.

Een vaginale candida-infectie kan ontstaan wanneer het evenwicht tussen bacteriën en Candida in de vagina verstoord wordt. Vooral in de tweede helft van de menstruatiecyclus, tijdens de zwangerschap, bij pilgebruik en bij suikerziekte bevat de vagina een hoger gehalte aan suiker waarvan de candida-gist profiteert. Ook kan de vagina van buitenaf besmet worden (bv. via toiletpapier of een washandje dat voordien voor de anus werd gebruikt).
Genitale Candidiasis of vaginitis is geen seksueel overdraagbare aandoening (SOA). Uw partner moet dus niet meebehandeld worden, behalve als hij zelf ook klachten heeft.

Herhaalde vaginale infecties
Naar schatting zou zowat 5% van alle vrouwen steeds opnieuw een vaginale Candida-infectie krijgen. Wanneer dat meer dan 4 keer per jaar optreedt, spreekt men van een recidiverende vulvovaginale candidiasis. Waarom dit bij sommige vrouwen gebeurt, is nog altijd niet helemaal duidelijk.

Mogelijke factoren die dit in de hand werken zijn:
• Slechte therapietrouw van de vorige behandelingen (niet lang genoeg behandeld).
• Orale anticonceptiepillen met meer dan 30 mg estradiol,
• Overgewicht
• Seksuele activiteit (vooral orale seks: de mond is een belangrijk candida reservoir)
• Overdreven vaginale “hygiëne“
• Diabetes
• Immuunstoornissen (corticoïden, chemotherapie, aids...)
• Een infectie met een andere vorm dan Candida albicans (Candida tropicalis en Candida glabrata).

Bij herhaalde vaginitis zal de arts altijd nagaan of het wel degelijk om een candida-infectie gaat. Vaginitis kan immers ook een gevolg zijn van bijvoorbeeld contact-dermatitis (voor zeep, deodorant, ondergoed, enz.).

Penis (Balanitis)
Bij de mannen kan de penis geïnfecteerd raken door Candida-gisten.

In de darmen?
Candida albicans leeft in de darmen waar hij onschadelijk is. Of dit ook aanleiding kan geven tot klachten zoals diarree na antibioticagebruik, en of dit dan moet behandeld worden, is omstreden.

Inwendig
Na een medische ingreep kan een Candida-infectie in verschillende organen ontstaan. Bijvoorbeeld als het darmvlies beschadigd is door herhaalde darmoperaties, of wanneer u dagenlang een katheter hebt voor sondevoeding. Deze systemische infecties komen voornamelijk voor in nieren, hart, lever, centraal zenuwstelsel, longen, milt en dieper gelegen weefsels van het verteringssysteem.
Dat is ernstig en moet met krachtige geneesmiddelen behandeld worden.

Klachten

• Aangetaste huid ziet er vuurrood uit. Er kunnen kleine, met vocht gevulde blaasjes ontstaan.
Bij aantasting van de nagels (Candida-paronychia) is het nagelbed aangetast. Het nagelbed kan rood en pijnlijk zijn, de nagels kunnen wit of geel worden en laslaten.

• Bij infectie van het mondslijmvlies (spruw) komt een wittige, soms pijnlijke uitslag voor op de tong en de slijmvliezen van de wangen en het gehemelte. De slijmvliezen zelf zijn rood ontstoken.
Spruw kan zich uitbreiden naar de keel en de slokdarm waar het een hinderlijke pijn en zweertjes veroorzaakt.
Baby’s die onrustig drinken, herhaaldelijk de borst loslaten of de borst weigeren, hebben mogelijk spruw.

• Bij Perlèche of scheurmond ontstaan er kloofjes in de mondhoeken.

• Bij een candida-infectie van de tepels zien die er glanzend roze tot rood uit, met soms witte puntjes of schilfertjes. Soms ontstaan kloven. Het gaat meestal gepaard met een stekende pijn die uitstraalt van de tepel naar de borst, en die lang na de borstvoeding kan aanhouden.

• Bij candida-vaginitis of vaginale candidiasis kan de huid rond de schede rood worden en er ontstaat vaak hevige jeuk en een branderig gevoel. Ook kunnen de schaamlippen rood en gezwollen zijn. Er kan een toename van de vaginale afscheiding (fluor vaginalis) ontstaan. De afscheiding is vaak korrelig en wit, zoals brokkelige kaas, maar reukloos. Plassen en vrijen kan pijnlijk zijn.

• Bij een candida-infectie van de penis kan de eikel er rood en schilferig uitzien, erg jeuken en pijn doen bij het aanraken of bij het vrijen.

• De klachten van een veralgemeende candidiasis zijn niet altijd erg duidelijk omdat deze mensen vaak al erg ziek zijn en reeds hoge koorts hebben.

Hoe wordt de diagnose gesteld?
Het uitzicht van de aangetaste huid of slijmvliezen maakt de dokter soms meteen duidelijk waar het om gaat. Bij twijfel zal een staaltje onder de microscoop of in het labo onderzocht worden.
Bij vermoeden van een gegeneraliseerd Candida-infectie zal meestal een gespecialiseerd bloedonderzoek uitgevoerd worden.

Wat kan u zelf doen om een (nieuwe) Candida-infectie te voorkomen?

Infectie in de mond (spruw)
• Bij zuigelingen is een goede hygiëne extra belangrijk. Als u borstvoeding geeft is het verstandig om handen en tepels voor iedere voeding te wassen met lauwwarm water.
• Spenen (van flesjes) kunt u het beste dagelijks uitkoken en bewaren op een droge en schone plaats.

zie ook artikel : 11 vragen rond flesvoeding

Infectie van de tepels
• Gebruik zo weinig mogelijk zeep of gebruik alleen zure zeep (zeep met een Ph zuurtegraad lager dan 7).
• Vervang zoogkompressen minstens na elke voeding. Katoenen zoogkompressen moeten na gebruik gedurende 5 minuten uitgekookt worden.
• Was uw beha liefst op 60 °C en doe dagelijks een proper gewassen beha aan.
• Laat uw tepels goed aan de lucht drogen na de voeding. Vermijd bij een schimmelinfectie het inmasseren van een druppel moedermelk op de tepel.

Vaginale candidiasis
• Was uw vagina niet met zeep, want dit verstoord de natuurlijke zuurgraad van uw vagina. Gebruik bij voorkeur lauwwarm water.
• Gebruik geen desinfecterende middelen zoals Isobethadine zeep, ook niet tijdens infecties. Gebruik evenmin vaginale douches en dergelijk.
• Zorg ervoor dat bij het vrijen het slijmvlies van de vagina niet beschadigd wordt: gebruik eventueel een glijmiddel.
• Orale seks zou mogelijk de kans op een vaginale infectie verhogen.

zie ook artikel : Vaginale afscheiding: wat te doen?


Infectie van de huid
• Houdt uw huid goed schoon en droog. Dep de huid zachtjes droog, in plaats van hard te wrijven.
• Gebruik zo weinig mogelijk zeep.
• Gebruik eventueel talkpoeder in huidplooien en bij baby's om het vocht te absorberen.

Behandeling

Een candida-infectie is meestal vrij onschuldig en eerder hinderlijk dan gevaarlijk. De infectie verdwijnt vaak spontaan na enkele weken. Maar in sommige gevallen kan ze hardnekkig zijn of herhaaldelijk terugkomen.
Behandeling is alleen nodig wanneer de klachten hinderlijk zijn of steeds terugkeren.
Bij ernstige of herhaalde Candida-infectie zal de arts altijd het precieze Candida-type nagaan en eventueel vroegere behandelingen checken om de gepaste behandeling te kunnen instellen.
Volg steeds zeer goed de voorgeschreven dosis en toedieningswijze – vraag eventueel raad aan uw arts – en maak de voorgeschreven kuur helemaal af.

Huidinfectie
Voor een oppervlakkige infectie van de huid volstaat meestal een behandeling met een plaatselijk uitdrogend product zoals Eosine. Ook talkpoeder kan helpen. Dat doet niets tegen de gist zelf, maar op een droge huid kan de gist niet uitbreiden.
Bij hardnekkiger klachten kan de arts een huidcrème of –zalf tegen schimmels en gisten zoals nystatine (magistraal te bereiden door de apotheker), Miconazol (merknaam: Daktarin) of clotrimazol (merknaam: Canestene) voorschrijven. Bij een ernstige infectie en bij aantasting van de nagels zal waarschijnlijk ook een oraal in te nemen geneesmiddel nodig zijn.
Bij luierdermatitis kan de arts een combinatieproduct van miconazol met zinkoxie (Daktozin) voorschrijven.

Mondinfectie
Candida van de mond kan goed worden bestreden met geneesmiddelen. Meestal zal een lokale behandeling met mondspoeling of orale gel op basis van miconazol (Dactarin gel) of nystatine volstaan. Bij jonge kinderen (vanaf 4 maanden) verdient miconazol de voorkeur.
Het product wordt na de voeding gegeven. De gel wordt met de vinger of een wattenstaafje in de mond verspreid. Het product moet zolang mogelijk (minstens enkele minuten) in de mond te worden gehouden
De behandeling moet worden verdergezet tot 2 dagen nadat de uitslag is verdwenen.

Bij ernstige of hardnekkige infectie kan de arts een systemische behandeling met pillen op basis van fluconazol (Candizole, Diflucan, Fluconazol generisch product) of itraconazol (Sporanox, Spozole, Itraconazol generisch product)
voorschrijven. De behandeling zal 7 tot 14 dagen moeten verdergezet worden.

• Gentiaanviolet wordt niet meer aangeraden vanwege de verkleuring van de slijmvliezen.
• Uiteraard moeten ook de oorzaken worden aangepakt (bv. een slecht zittend gebit, gebitsprothese ‘s nachts uitlaten, een goede mondhygiëne enz).

Tepelinfectie
Meestal zal een lokale behandeling met een schimmelwerende zalf op basis van miconazol (Dactarin) of nystatine worden voorgeschreven. Deze producten kunnen ook tijdens borstvoeding worden gebruikt.

Behandeling van Candida-vaginitis

De behandeling is afhankelijk van de ernst van de infectie en of het al dan niet om een steeds terugkerende infectie gaat.

Acute infectie
• Bij een acute infectie wordt omwille van de veiligheid meestal de voorkeur gegeven aan een lokaal aan te brengen schimmelwerend product op basis van clotrimazol (Canestene) of miconazol (Gyno-Daktarin). Lokale behandeling geeft mogelijk ook iets sneller verlichting van de klachten dan oraal in te nemen pillen.
Deze producten bestaan in ovules, crème of vaginale tabletten. Breng het produkt in de vagina in voor u naar bed gaat. Bij de vaginaalcrème zit een speciale wegwerpapplicator. Hiermee kan je de crème diep in de vagina brengen. Hiervoor ga je best op je rug liggen met gebogen, gespreide benen. Daarna breng je de met crème gevulde applicator diep in de vagina. Dan druk je de applicator leeg en gooi je hem weg. De ovules kan je met je vinger inbregen.
Meestal volstaat een eendaagse behandeling met een hoog gedoseerde ovule. Bij een ernstige infectie kan een langere behandeling (een à twee weken) nodig zijn.
Tijdens de zwangerschap en borstvoeding worden bij voorkeur alleen lokale imidazolederivaten gegeven, bij voorkeur miconazol (Gyno-Dactarin), en dit gedurende één week.

• Een orale behandeling met pillen op basis van itraconazol (merknaam Sporanox of generisch product Itraconazol) of fluconazol (merknaam: Diflucan, Candizole of generisch product Fluconazol) wordt aangeraden wanneer de lokale behandeling is mislukt. Omdat een pil gemakkelijker is dan een zalf verkiezen sommige vrouwen ook dergelijke behandeling.
Tijdens zwangerschap worden deze producten beter niet gegeven, al zijn er geen directe aanwijzingen dat ze schadelijk zijn. Tijdens borstvoeding kan Fluconazol wel worden gegeven, intraconazol beter niet omdat het kan overgaan in de moedermelk.

• Een combinatie van lokale en orale geneesmiddelen wordt niet aangeraden.

Herhaalde infecties
Herhaalde infecties (vier of meer keer per jaar) zijn moeilijker te behandelen. Meestal is een langdurige behandeling (tien tot veertien dagen of meer) nodig. De voorkeur gaat daarbij naar een geneesmiddel dat via de mond wordt ingenomen.
Het is belangrijk dat de behandeling volgehouden wordt tot alle klachten zijn verdwenen. Indien men te vroeg stopt, zal de infectie terugkeren, en kunnen ook andere candida-types optreden.

Ook zal gekeken worden naar factoren die de infectie in de hand werken en zullen zo mogelijk de nodige maatregelen worden genomen (bv. het beter onder controle brengen van de diabetes, een andere anticonceptiepil, andere schimmelwerende geneesmiddelen, enz.).

• Eventueel kan de arts een preventieve behandeling voorschrijven waarbij gedurende drie tot zes maanden eens per week of per maand (vlak voor of aan het einde van de menstruatie) een tablet fluconazol of itraconazol moet worden ingenomen of een vaginale crème met clotrimazol of miconazol.

• Het gebruik van ketoconazoltabletten (Nizoral) bij regelmatig terugkomende Candida-infecties wordt afgeraden in verband met een hoog risico op leverbeschadiging.

• Behandeling van de partner(s) is alleen noodzakelijk als die ook klachten heeft (hebben).

• Tijdens de behandeling is het beter om geen tampons te gebruiken en geen seks te hebben.

• Zitbadjes met ‘baksoda’ (NaCO3) (1 soeplepel per centimeter water) en (afgekoelde) natte theebuiltjes of olijfolie kunnen helpen tegen de jeuk en het branderig gevoel.

• Het inwrijven van de schede en de schaamlippen met gentiaanvioletoplossing tegen de jeuk, wordt afgeraden. Het veroorzaakt een paarse verkleuring van lichaamsdelen, kleding en beddengoed

• Polyvidon jood en waterstofperoxyde helpen niet en kunnen irriteren, en worden daarom afgeraden.

• Spoelen met een melkzuuroplossing (Melkzuuroplossing 2%, Lactacyd) of het inbrengen van melkzuurovules om de vagina aan te zuren, heeft nauwelijks effect.
Ook het inbrengen van yoghurt-tampons wordt afgeraden.

Opgelet!
Omdat bepaalde (vette) bestanddelen in de crèmes en vaginale tabletten het rubber van condooms en pessaria kunnen aantasten, zijn deze voorbehoedmiddelen tot drie dagen na het staken van de behandeling niet veilig.

Penis
Net zoals bij een vaginale infectie kan de arts een anti-schimmelzalf of -crème (imidazol) voorschrijven om op de penis aan te brengen. Tweemaal daags gedurende één tot twee weken is doorgaans voldoende.
Omdat bepaalde (vette) bestanddelen in de crèmes het rubber van condooms en pessaria kunnen aantasten, zijn deze voorbehoedmiddelen tot drie dagen na het staken van de behandeling niet veilig.

Diëten
Er zijn verschillende diëten waarvan ten onrechte wordt beweerd dat ze een infectie met Candida kunnen bestrijden of voorkomen.
Volgens de wetenschappelijke literatuur hebben diëten geen invloed op een infectie met Candida albicans. Zogenaamde ‘anti-candida diëten’ kunnen juist klachten veroorzaken of verergeren, omdat ze bijvoorbeeld geen of weinig fruit en melkproducten bevatten. Daardoor kan op termijn een tekort aan vezels, vitamines en mineralen ontstaan.

Probiotica
Probiotica kunnen wellicht zinvol zijn om tijdens een antibioticakuur te helpen om goede bacteriën in de darmen te beschermen. Maar dat ze de ontwikkeling van Candida kunnen tegengaan, is niet aangetoond.
Probiotica zouden ook de doeltreffendheid van orale schimmelwerende producten (zoals fluconazole) bij o.m. vaginale candida-infecties verhogen.

Meer info:
www.bcfi.br
Transparantiefiche Aanpak Fluor vaginalis - www.bcfi.be
Aanbeveling Vaginitis en vaginose - www.domusmedica.be

www.huidinfo.nl
www.huidziekten.nl

Geneesmiddelenbulletin - gebu.artsennet.nl/
NHG-Farmacotherapeutische richtlijnen: nhg.artsennet.nl

verschenen op : 17-02-2012   |  bijgewerkt op : 16-01-2014

 

Meer over:   bacteriële-schimmelinfecties     infecties     ziekten vrouwelijke geslachtsorganen     zwangerschapscomplicaties     immuunsysteemziekten     hygiëne     immuunsysteem     jeuk    

Vind je deze informatie nuttig? Deel deze dan nu:
print 10 reacties |192.602x gelezen

Reacties

Candida en prosaris

door Wauter , 14 juli 2014 om 20:03

Ik heb de definitieve oplossing voor candida en prosaris gevonden! Ik ben een bakker die jarenlang gesukkeld heeft met die problemen en uiteindelijk ben ik er d ...

lees verder »

Candida-infectie (candidiasis): hoe en waar kan u ze krijgen?

door anoniem , 18 februari 2014 om 12:24

ik loop al rond met klachten vanaf mijn 20ste en dat is nu 30 jaar (!!)terug. een therapeute heeft me eind vorig jaar verwezen naar het bedrijf venamed en daar ...

lees verder »

Candida-infectie (candidiasis): hoe en waar kan u ze krijgen?

door anoniem , 25 oktober 2013 om 15:18

ik ben op advies van een arts begonnen met candiplex en naar een week de symbion forte erbij genomen en toen begon ik al verschil op te merken o.a. aan mijn hui ...

lees verder »

Candida-infectie (candidiasis): hoe en waar kan u ze krijgen?

door anoniem , 02 oktober 2013 om 11:39

dit is een kant van het verhaal er is ook een andere kant is mij uiteindelijk na jaren candida ellende gebleken. Antibiotica is mi de grote boosdoener van candi ...

lees verder »

Candida-infectie (candidiasis): hoe en waar kan u ze krijgen?

door anoniem , 11 mei 2013 om 21:27

Ik schaamde mij er eerst ook voor maar ik kwam gek van de jeuk en pijn door wondjes van het krabben . ik heb het gezegd tegen mijn mama en ben uiteindelijk ben ...

lees verder »

Candida-infectie (candidiasis): hoe en waar kan u ze krijgen?

door anoniem , 23 april 2013 om 16:12

Kan je dit gewoon halen in apotheker of is dit met voorschrift? ...

lees verder »

Candida-infectie (candidiasis): hoe en waar kan u ze krijgen?

door anoniem , 07 april 2013 om 23:18

gebruik daktarincrème en smeer het 2x per dag eraan minstens 7 dagen (enkel te koop in apotheker) ...

lees verder »

Reageer op dit artikel

email:
naam:
verberg bovenstaande gegevens :
je naam en emailadres verschijnen dan niet bij je reactie.
onderwerp:
bericht: tekens over.
terug naar begin artikel »
pub
pub
pub